In 'Liza Vandaag' leest u mijn meest verse blog! Dat is er slechts één.
Ik schreef nog veel meer lustige blogs. Die vindt u hiernaast, aan de linkerkant, gesorteerd op jaar.
Leest u gerust eens rond, het zal u zeker plezieren.

zo

16

jul

2017

The LovePussy

Terwijl ik dacht dat hij zijn stoere mannendingen aan het opruimen was en ik ongeïnspireerd aan het administreren was, stond hij met een glanzende blik in zijn ogen ineens grijnzend voor me.

In een gangkast, naast de boor en de gereedschapskist, was Lief-en Lustgenoot een overvolle goodie-bag tegen die hij nog had staan vanuit een gewonnen wedstrijd tegengekomen. We waren er in de hectiek van de afgelopen maanden nog niet aan toegekomen. 

‘Kijk schat, een tas vol speelgoed, nog niet uitgeprobeerd! Ik wil je niet storen hoor, maar is toch leuker om samen uit te pakken?’ 

Duhuh, wat doe ik liever, BTW aangifte of speelgoedjes uitpakken? Dus.

 

De tas werd omgekieperd op het bed en zo kwamen wij een curieus klein doosje tegen met de intrigererende naam ‘LovePussy - masturbation for men.’

 

We keken elkaar aan: hoe kan er in zo’n klein plat doosje, formaat lucifers, een masturbation tool for men zitten? Mijn liefste Lustgenoot is van een degelijk formaat, dat past vast niet. 

Maar het is gebleken: dat past en dat kan! Voor iedereen.

 

In het doosje zat een kilometer handleiding, een plastic gevouwen zakje en een rietje dat eruit stak.  Probeer dat maar eens te weerstaan! Intellectueel als wij zijn legden wij de handleiding direct en ongelezen terzijde en blies Lustgenoot op het rietje zonder te weten waartoe het zou leiden. Een seconde later hielden wij een voorwerp vast waarvan wij nog steeds niet helemaal begrepen wat het was. 

Aha, wacht, dus, draai eens, als je...nee, echt??  

 

Jawel, de LovePussy is een inflatable pussy, een wegwerp fleshlight, een opblaasbaar kunstkutje! Handig voor op reis, of op kantoor. Echt, ik verzin het niet, de bijgesloten foto’s zijn het bewijs. 

Op het doorzichtig gladde plastic is aan de juiste insteekzijde een beetje kleur aangebracht, verder kun je naar jezelf (of je partner natuurlijk) kijken door de doorzichtige wandjes heen. 

Er is ook een sachet met glijmiddel toegevoegd, dat je eerst in het kunstkutje moet druppelen voor gebruik. Anders krijg je slip-schuur- en brandwonden van het plastic.  Tenzij je dat lekker vindt natuurlijk, maar gemakshalve gaan we ervan uit dat dit niet het geval is. Je kunt het kunstkutje zo strak maken als je wilt, door de hoeveelheid lucht die je erin blaast. Let op: er gaat geen lucht meer uit, dus als je te snel blaast, pas je er bijna niet meer in. Wel fijn voor jongens van tien die op onderzoek zijn, bedenk ik me nu.

 

Afijn, dan mag je het Mannending erin schuiven en beweeg je het opblaaskutje heen en weer over jezelf tot het moment van ontlading zich heeft aangediend. Na gebruik, als je het geheel hebt volgespoten, graag in de prullenbak gooien om het milieu te spraren. En het verpakkingsmateriaal svp laten recyclen. Zegt ook de handleiding, die we ter verduidelijking alsnog hebben gelezen. Het was even stil bij ons, een klein moment van respect en wellicht ongeloof.

 

‘Wow, respect voor degene die dit heeft uitgevonden en in productie heeft weten te krijgen,’ zei Lustgenoot. 

‘Wat ik weten wil is wie dit soort dingen gebruikt? Zou jij het doen?’ 

‘Pff, nou nee, ik geloof niet dat ik....’

‘Ook niet voor mij? Please, dat zou ik nu echt zo graag willen zien? Lijkt me best geil om jou zo te zien. En je kunt alles zien he, door die wandjes heen. Gewoon, in het kader van veldonderzoek, hoe voelt zoiets nu eigenlijk? Er is toch een markt voor? Anders werd het echt niet gemaakt, dus...’

‘Liza, echt schat, je denkt toch zeker niet dat ik ‘m in zo’n plastic zak...’

‘Kijk, dat bedoel ik nou, echt weer een mannenreactie!’ begin ik direct te sputteren. ‘We hebben allerlei attributen voor mij – van vibrerende liefdes-eitjes tot G-spotdolfijntjes, benwa balletjes, buttplugs en noem maar op, omdat jij het ook leuk vindt naar te kijken! Maar andersom...waarom dan niet andersom? Wij meisjes vinden het ook leuk om te zien hoe jullie bezig zijn hoor!’

Me realiserend dat ik weer iets te pakken heb om mee op te zeepkist te staan, wind ik me er zelfs een beetje over op.

‘Echt weer zon macho-ding,’ zeg ik, rode knopjes op Lustgenoot zoekend, ‘mannen masturberen niet met speelgoed als er een vrouw bij is. Dat vinden ze een beetjes stom of beschamend ofzo. Niet eerlijk. Het is toch gewoon geil om jou te zien, met mijn neus er bovenop, hoe dat beweegt? Jij mag toch ook met mij meekijken?’ Ter illustratie zwaai ik met een knalblauwe dolfijn vol met weekmakers die ook uit de tas tevoorschijn is gekomen.

 

Gelukkig is Lustgenoot heel verstandig en laat hij zich niet verleiden tot onbezonnen opmerkingen die rode knopjes bij Liza terug aanzetten.

‘Mijn handen zijn nog altijd het beste speelgoed,’ zegt hij eerst. ‘En daarbij mag je altijd meekijken.’

Ik mompel wat.

‘Bovendien schatje, wat zou ik nou een plastic opblaaszakje gebruiken terwijl ik jou in levende lijve naast me heb? Snap je niet dat The Real Thing echt het leukste is?’

 

Aaaahwww. Ik smelt. Dat is lief. Maar hij mist hier wel volledig het punt, zoals een echte man betaamt. Het gaat niet alleen om zijn genot, maar ook om mijn kijkgenot. ‘Wacht maar, ik krijg hem nog wel zo ver,’ besluit ik. Awel, de LovePussy is helaas voor eenmalig gebruik, het rietje laat alleen lucht binnen, niet naar buiten. Bovendien, hoe maak je zoiets schoon, uitwassen? Gewoon weggooien dus. Een wegwerpkunstkutje. Wat klinkt dat vreselijk.

Ik laat de kwestie voor nu even rusten, zeker omdat er een stuk of wat verschillende glijmiddelen tevoorschijn komen uit de tas, die we bijzonder nodig moeten testen. Gewoon, op de ouwerwetse manier waarbij hij doet en ik met mijn neus er bovenop mag kijken. Heerlijk!

meer lezen 0 commentaren

za

15

jul

2017

Voetjevrijen

Voeten zijn een zeer gevoelig onderwerp in Huize Daen. Mijn voeten zijn een soort graadmeter van allerlei onrustigheidjes in mijn lijf en leven. Ze zijn dan ook niet zomaar door iemand aan te raken.  In het verleden, als al te enthousiaste would-be-lovers mijn gehakte voeten onder de tafel opzochten, trok ik ze vliegensvlug terug, veilig onder de stoel. Mijn voeten zijn in die zin intiemer dan mijn blote kont, nou ja, bij wijze van spreken. Ik snap die voetfetisjisten wel, al behoor ik er zelf niet toe. Voeten zijn, net als ogen, zoiets als de spiegel van de ziel. Ahum.

 

Ondertussen is mijn Lief-en Lustgenoot wel aan mijn voet-restricties gewend. Hij zal ze nooit ‘zomaar’ aanraken en respecteert ze. Zo zijn mijn voeten gewend geraakt aan zijn warme handen. Sterker nog, als we eens een avondje buizen (jawel, zelfs bij ons komt dat voor), wil het wel eens gebeuren dat hij zijn magische handen om mijn voeten heenvouwt en ik dat fijn vind. Bij hem wel. Waarmee maar weer eens onomstotelijk bewezen is, dat Liefde lijfelijk meetbaar is.

Vannacht kwam ik lastig in slaap. De onrust had mijn lijf veroverd.  Ik luisterde naar het zachte ademen van mijn liefste. Meestal word ik daar wel rustig van, met mijn wang tussen zijn schouderbladen en tegen zijn warme rug en kont aangekropen. Dan kan de wereld vergaan want ik lig zo lekker en dan doezel ik tevreden naar een andere dimensie.

 

Vanavond niet. Ik ben jaloers. Jaloers dat hij zo heerlijk slaapt en ik niet. Ik leg mijn voeten tussen zijn kuiten voor een beetje verwarming, maar dat helpt helemaal niets. Mijn voeten zijn te eigenwijs vannacht. Ze willen Hele Hoge Hakken aan en door de kamer lopen. Klik-Klak. Ze willen zijden kousen aan. Hoe langer ik daar lig, hoe meer aandacht mijn voeten vragen. 

Om mijn Lief niet wakker te maken door mijn gezucht en gedraai sluip ik zonder Hakken en zonder Kousen het bed uit en de trap af. Met een kopje thee en verstoord opkijkende heer Ziggel maan ik de manifestatie van mijzelf aan het uiteinde van mijn benen tot kalmte.

 

Met een kussentje onder mijn hoofd sluit ik de ogen. Ik heb een levendige fantasie, mocht u dat nog niet zijn opgevallen en het duurt niet lang of de eerste beelden en gedachten ploppen tevoorschijn. Ik vermijd het onderwerp ten allen tijden als het over voetenerotiek gaat, erotiek en voeten zijn te intiem naar mijn gevoel om te worden gedeeld met de wereld. Maar vanavond ontkom ik er niet aan. 

 

Ik denk aan mijn onuitstaanbaar lekker slapende lief. En vooral aan als hij wakker is om leuke dingen met mij te doen. Aangezien masturberen het beste slaapmutsje ter wereld is, gaan mijn handen als vanzelf richting de erogene zones. In de hoogste staat van opwinding, bedenk ik hem met mij mee te doen. Ik hou ervan naar hem te kijken als hij masturbeert. Hoe zijn handen bewegen en zijn spieren aanspannen. Hoe zijn mond dan opengaat. Hoe hij naar mij kijkt en me uitdaagt. Hoe het kopje allengs rozer wordt en glimt. De kleine geluiden die hij maakt. Brrr.

 

En dan komt het. Op mijn moment supreme droom ik de climax van Lustgenoot als een slingerworp over mijn voeten. De idee van zijn warme zijdezachte heerlijk geurende zaad, dat langzaam van mijn wreef afglijdt, brengt me in vuur en vlam.  En ik bereik mijn toppunt bij de gedachte dat het tussen mijn tenen druipt. Haaaallleeelujahhhh!

 

Bedremmeld kom ik weer op aarde. Wat is dit nu, ben ik ineens toch een voetenfetisjist? Een beetje meer geneigd tot slaap sluip ik weer naar boven en kruip tegen hem aan en leg mijn koude voeten tegen zijn warme gespierde kuiten.

‘Alles ok schatje? Wat was je doen?’ vraagt Lustgenoot met dubbele slaaptong.

‘Voetjevrijen,’ zeg ik beduusd en leg mijn wang tegen zijn schouderbladen. Ik denk dat wij morgen bij de buis niet veel van de film zullen zien.

 

meer lezen 0 commentaren

za

08

jul

2017

Ronde 7: De Theeceremonie

Ronde 7 was voor mij een heerlijke opdracht. Met een enorme interesse (en studie) op het gebied van Aziatische landen, kon ik me goed uitleven op het thema 'Fortune Cookie' in 650 woorden. Het was een feestelijk onthaal van de uitslag in Huize Daen met Mahotsukai op nummer 1 en ikzelf op nummer 2! Dank voor het stemmen, klik hier voor de uitslag. En het resultaat, De Theeceremonie, lees je hieronder.

De Theeceremonie

Onze onverwachte ontmoeting vond plaats tijdens de jaarlijkse Hanami in The Japanese Garden in San Francisco. Ik woonde daar een lezing bij over de controversiële geschiedenis van de befaamde Fortune Cookies. Hoewel de theetuin in het park ze beroemd maakte en ik altijd dacht dat ze hier waren uitgevonden, bleek dat de ‘Rode Tulband Rebellen’ al bij de stichting van de Ming Dynastie opruiende briefjes in maancakejes stopten, eeuwen voor ze hier werden geïntroduceerd. Mijn verbeelding over het 13e eeuwse Mongoolse hof en de intriges van de Ming-chinezen sloeg volkomen op hol.

 

De fluweelzachte huid van zijn scrotum trekt samen onder de ruwe papillen van mijn tong. Zijn muskusachtige mannengeur prikkelt mijn tepels tot ongekende stijfheid. Brutaal leg ik mijn vingers op zijn gespierde bovenbenen en begraaf mijn neus tussen zijn lies en de aanzet van zijn stevige schacht. Hij zwaffelt tegen mijn voorhoofd, een ‘call of the wild’ die ik gretig beantwoord.

 

De meeste mensen gingen daarna mee met een rondleiding over de rozegekleurde paden tussen de kersenbomen, maar ik wilde liever alleen door de sobere zentuin dwalen. Ik hoopte dat de serene sfeer mijn chaotische hoofd zou temperen. Bij een klein paviljoen, verborgen achterin de tuin, rustte ik dagdromend uit op een grote steen. 

 

Ik doe mijn hoofd omhoog, open mijn mond en steek mijn tong zo ver mogelijk naar buiten. Heel even streelt de gladde ronding van zijn eikel over mijn lippen en lepelt me een belofte in voor het vervolg. Hij buigt me achterover; ik vouw mezelf om hem heen, wrijf mijn kruis tegen zijn onderbuik en verleid hem mij als een ongetemde woesteling te nemen.

 

Na vijf minuten ging de schuifdeur open; een Aziatische man gebaarde naar me. Hoewel hij was gekleed in kimono, leek hij te robuust voor een Japanner. Ik voelde me betrapt en stond op om verder te lopen. Hij wees echter naar twee lege kussentjes op de tatami, waar allerlei attributen voor een Japanse theeceremonie lagen; ik kon de uitnodiging niet weerstaan en nam ingetogen glimlachend plaats.

 

Het waren eerder zijn sterke en toch elegante handen die opvielen dan zijn ogen. Langzaam goot hij het kokende water in de aardewerk kom, plaatste de theekwast erin en schuimde het groene poeder op. Ademloos keek ik naar zijn pezige onderarm die gracieus de traagheid afwisselde met korte ronddraaiende explosies van beheerste kracht. Ik verloor me in de sensualiteit van het moment toen hij de kom aanreikte en zijn wilde zwarte ogen me naar binnen zogen.

 

Zo traag hij begonnen was met de theekwast, zo traag roert hij mij. Met iedere slag doet hij me verlangen naar de volgende, naar het moment dat hij die beheerste kracht in mij laat woeden. Het is alsof we weg willen galopperen maar vooraf aftasten of we elkaar kunnen bijhouden.

Daarna was mijn smeulende opwinding niet meer te beteugelen en bleef vochtig kleven aan de leegte van het paviljoen.

‘Rijg mij vast aan je Scimitar, verpletter me onder je barbaarse lusten, berijd me!’ smeekt mijn lijf. Wie nu wie verovert weet ik niet, maar tussen mijn gloeiende dijen opent zijn Strijder ons allebei. Het ritme van zijn ballen tegen mijn billen spoort ons aan, hij berijdt me als Djengiz Khan, sneller dan de wind, opzwepend, langs het randje van de afgrond. Grommend, bijtend, likkend en zwetend overmeesteren we met onze strijdkreten deze oneindige zwoele steppe en elkaar. Ik klem me vast aan zijn armen, niet omdat ik bang ben te vallen maar omdat ik wil dat hij met me meevalt, de bodemloze diepte in.

 

‘Eet je Fortune Cookie,’ zei hij en schoof het schaaltje naar voren. ‘We maken ze hier al vanaf 1914, met de hand.’ Rillingen liepen langs mijn rug toen het brosse deeg openknapperde en ik de blootgelegde boodschap op het briefje las: ‘Come and run wild with the Mongul, conquer new horizons.
Geschrokken keek ik naar de amper zichtbare uitnodiging die zweemde rond zijn mondhoeken.

meer lezen 0 commentaren

do

06

jul

2017

OH, my ass, once again

Van de week was ik in Amsterdam voor een fotoshoot. Het is er warm, warmer dan in mijn thuishaven. Mijn strakke zwarte rok maakt dat alles broeit wat eronder verschuild is. Over mijn haltertopje heb ik een bolerootje aan, om er nog een beetje gekleed uit te zien. Een Liza wil natuurlijk wel een beetje leuk aankomen op zo’n shoot, dat begrijp je. Maar het zweet breekt me uit en loopt in een zacht straaltje vanuit mijn nek langs mijn schouder en rug. Griezels! Ik hou van zweet, don’t get me wrong, maar zo aankomen met een plakrug...nee, dat niet natuurlijk.

 

Het jasje gaat uit en verfrist stel ik mijn blote rug op richting middagzonnetje terwijl ik op de tram wacht.
Dit is Amsterdam. ‘Pssst, hé, lekker ding...’ komt me tegemoet.
Goed voor mijn ego, dat ik word nagefloten of opmerkingen krijg. Ik glimlach zelfs terug (terwijl ik stevig doorloop): ‘Make my day Joker...’

 

In de tram zit ik naast een keurige dame.  Ze is gekleed in een donkerblauwe lange broek, een wit bloesje en stevige verstandige schoenen.  Ik herken ze uit duizenden, deze types. Gereformeerd, dat kan haast niet anders.
‘Wat moet zij in Amsterdam?’ vraag ik me af. Het Babylon vol van zedeloosheid en alles wat God heeft verboden.
‘Vind u dat nou niet verschrikkelijk?’ vraagt ze zomaar ineens. ‘Dat mannen zo naar u kijken? Respectloos hoor. Maar ja, met al die culturen tegenwoordig vervagen onze normen. Maar wellicht zou u zich wat rustiger moeten kleden, dan geeft u minder aanleiding.’

Ik ben er stil van. Ze zegt een heleboel nare dingen in één zin. Ik voel een ernstige acute allergische reactie opkomen. Wil ze nu voor mijn rechten opkomen of spreekt ze me nu aan op mijn veronderstelde losbandigheid?  En heeft ze het over de jeugdcultuur of de verschillende kleuren om ons heen?
‘Het schijnt dat ze het willen verbieden, hier in Amsterdam, dat fluiten en roepen,’ antwoordt ze op mijn zwijgen. Ik raak nog sprakelozer dan ik al was.
‘Ik zou het anders missen, als ik geen sjans meer heb op straat,’ zeg ik uiteindelijk.
De mevrouw trekt haar wenkbrauw op en perst er een ‘Oh’ uit. Stuurs kijken we allebei de andere kant op. Al zitten we naast elkaar, haar wereld en de mijne liggen verder uit elkaar dan Toenzoegië en de Noordpool. Haar 'Oh' heeft een geheel en andere betekenis dan de 'Oh' fotoshoot waarnaar ik op weg ben. Vreemd, hoe de wereld die wij delen er voor beiden zo anders uitziet.

 

De Oh-fotoshoot is top. Zes erotica-schrijfster worden geportretteerd. Bijna alle dames ken ik online, het is enig om enkele van hen in levende lijve te ontmoeten en wat ervaringen uit te wisselen. Rebecca Robijn bijvoorbeeld, mooie en leuke vrouw! De visagist doet een goede job en maakt ons dames klaar voor de foto. Ik ga voor het eerst zonder pruik op de foto, wat bloter voelt dan mijn kont die uitgebreid wordt uitgelicht. ‘Lang leve mijn kont!’ denk ik weer, ze is ondertussen nog meer mijn handelsmerk dan mijn roze haar. Mijn kont mag gevierd worden, ze is iets groter gegroeid onder de aandacht die ze kreeg het afgelopen jaar. Mijn roze haar ligt onderwijl in een verschoten doos onder mijn bed. 


Onderweg naar huis, in de trein met eyeliner en pancake nog op mijn gezicht en mijn bolerootje weer aan, moet ik even denken aan de tram-mevrouw. Ze zal een rolberoerte hebben gehad, al die bloterige dames bij elkaar in standje erotisch op een enorm wit bed. Zou ze gelukkig zijn? Wie ben ik om daarover te oordelen? Het lijkt me niet makkelijk, jezelf altijd in zedigheid te verhullen. Hoe langer je sexualiteit onderdrukt, hoe minder sexy je je voelt, weet ik.  En andersom natuurlijk. En uit ervaring weet ik ook, dat als je je sexualiteit niet vindt, je een stukje levenslust kwijtraakt.

 

Waarom zijn we er toch zo bang voor en waarom zoveel afkeer? Mijn collega-schrijfsters hebben het er net zo lastig mee als ik. Er zijn geen antwoorden, alleen maar keuzes. De keuze om je vrouwelijkheid te vieren en te beleven bijvoorbeeld. En natuurlijk wil ik niet alleen gezien worden als draagster van borsten en billen, maar als een complete vrouw met ambitie en verstand en talenten, die ook borsten en billen heeft.

 

Als ik nooit meer sjans zou hebben op straat en een mensch beboet kan worden omdat hij/zij de ogen uitkijkt of een opmerking maakt (iets van een geheel andere orde dan handtastelijkheden, bedreiging, ongewenst aanraken etc)...ik weet niet of dat een wereld is waarin ik me thuisvoel. 

 

 

Hoe dan ook, over een maandje of twee sta ik in Oh-Magazine. Met mijn kont, hoe anders. En daar ben ik rete-trots op. 

meer lezen 2 commentaren

za

03

jun

2017

6e ronde: Zijn of niet

De 6e ronde: een dilemma in 450 woorden, waarbij de erotiek ''schuurt''. Er zaten echt goede mooie verhalen tussen dit keer en de concurrentie-strijd is in zichzelf al een dilemma. 
Ik werd 3e bij de jury en 2e bij het publiek en ga de 'afvalrace' in als 2e in het klassement. Uberspannend!  Mijn verhaal was er dit keer een recht vanuit mijn hart. Lees hier de uitslag en hieronder mijn inzending.

meer lezen 2 commentaren

vr

02

jun

2017

Thewa #24: Agressie-therapie voor miskende huisvrouwen

‘Hou je nog een beetje van mij?’ vraagt ze met een pruillip.  Henk kijkt verstoord op vanuit de Voetbal International. 

‘Hoezo?’ vraagt hij bot.

Ingrid weet hem als geen ander te irriteren, met haar stomme vragen.

‘Nou, je praat nooit meer met mijn,’ mokt ze, ‘en je heb niet eens wat gezegd over mijn nieuwe outfit.’

Henk voelt de bui al hangen en heeft hier helemaal geen zin in.

‘Ben je ongesteld ofzo?’

 

Voor Ingrid is zijn houding het bekende signaal om helemaal los te gaan. ‘Je kijk nooit nie naar me om, ik hebt het helemaal gehad met jou! Boerenhufter!’  Ze stampvoet naar boven, en slaat de deur hard achter zich dicht.

 

Henk zucht, hij kent deze routine. Alles wat hij wil is gewoon rustig zijn voetbalblaadje lezen en een biertje drinken.  Maar dat is, zoals gewoonlijk, teveel gevraagd. Ingrid zeurt de hele dag om aandacht en als ze die niet krijgt, zijn de rapen gaar. Hij slaat zijn blad weer open, maar heeft niet meer de rust om het aandacht te geven. Geruisloos staat hij op, doet zijn jack aan en gaat naar de kroeg.

‘Ik zweer je man, vrouwen zijn echt verschrikkelijk. Lopen de hele dag achter je kont aan te zeiken.’ Henk leunt tegen de toog en veegt met zijn mouw het bierschuim van zijn bovenlip.

‘Maar als ik een beetje aandacht wilt tussen de lakens, heb ze hoofdpijn!. Pokkewijf. Ik zweer ‘t je, ik hou dit niet lang meer vol, kolerezooi.’

Zijn kroegmaat Sjon knikt begrijpend. 

 

‘Ja jongen, zo gaan die dingen, had ik vroeger ook,’ zegt hij en slaat in een keer zijn jonge klare achterover.

‘Hoe bedoel je, vroeger ook. Je bent toch nog steeds bij Gerda?’

‘Zekers zekers, maar ik heb het heel anders aangepakt as jouw jochie,’ zegt hij en kijkt daarbij alsof hij de wijste uit het oosten is. 

‘Ik heb Gerda geheel onder de knie hé, ‘t gaat thuis precies zoals ik het wilt. Nooit geen last met haar. Kookt, iedere week verse lakens, geeft me me biertje en as ik zin heb gaat ze er klaar voor liggen. Hahaha, sterker nog, as ik zin heb in iets met een fimpie erbij hoeft ik alleen maar te zeggen ‘Mondje Open!’ en dan doet ze me een toffe blowjob terwijl ik lekker zit te kijken. Ja jongen, das het goeie leven hé.’

Henk lacht smalend: ‘Yeah right. En daarna een voetmassage zekers. Man, jij bennie goed bij je hoofd.’

Sjon kijkt hem serieus aan. ‘Hoor je mijn ooit nog klagen over thuis? Nee toch? Nou dan!’

‘Da’s waar,’ bemoeit de kroegbaas zich vanachter de toog er tegenaan.

 ‘En Gerda heb al heel lang nie gebeld dat ‘ie naar huis mot komme. Verdomd as ‘t niet waar is.’  

Henk kijkt achterdochtig van de één naar de ander. ‘Jullie houden me toch nie voor 't lappie hé?’ 

Hij gaat onzeker op de barkruk zitten. ‘Hoe hebbie dat voor mekaar gekregen dan?’

Sjon kijkt even om zich heen of niemand meeluistert en buigt zich vertrouwelijk naar Henk.

‘Het is dat je zo omhoog zit jongen, anders zou ik dit niet met je delen. Luistert, wat ik je gaat vertellen moet tussen ons blijven. Zweer het op je dooie moeder!’ Henk knikt. Sjon neemt hem bij de arm mee naar een stille hoek van het café. 

 

‘Kijk, bij ons was het ook zo hé. Met de verkering lustte ze er wel pap van, maar eenmaal met die ring om haar vinger was het al snel uit met de pret. Doet dit, doet dat, de hele dag door. En maar klagen hé, ‘t was nooit genoeg. En hoe meer ze ging zeuren, hoe minder gezellig we ‘t hadden tussen de lakens. Altijd moe, altijd hoofdpijn, afijn, je kent dat dus. Op een dag was ik ‘t zat joh, ik vraag niet veel weetjewel. Mijn avondhap op tijd, af en toe een goede wip en in de weekends lekker op de camping, verder hoef ik geen fratsen. Maar Gerda wou naar de film, langs bij haar moeder, een weekendje weg naar cultureel weetikveelwaar, een familie-reunie, met kaarsen in bad enzo, wat een gedoe. Na weer een knallende ruzie zegt ze inene: ‘Als je niet meegaat naar een relasietherapist gaat ik weg bij je.’

Hoewel ik ff de neiging had te zeggen ‘nou, dan gaat je toch’, vond ik dat ook weer zo wat dus ik hebt ja gezegd. Nou, en een paar weken later was ‘t zover dus. Ik op de sofa bij zo’n geitenwollensok weetjewel, ik had er niet veel sjoege in. Maar: die gast bleek wel de redding te zijn, echt waar, dat was een kerel die precies snapt wat wij mannen eigenlijk willen en hoet je Gerda mot aanpakke.’

Sjon neemt na het lange relaas een flinke slok van zijn tweede borrel. Henk staat met groeiend enthousiasme te popelen voor de rest van het verhaal.

‘Nou, t kompt erop neer dat die therapist, Jan-Kees heet íe, Gerda onder hypnose ofzo heb gebracht. Een paar weken lang gingt ze iedere week een middagje langs bij hem en dan kwam ze echt helemaal fris en fruitig thuis, zeg maar. Eerst vertrouwde ik het zaakie niet zo, maar ja, de resultaten zijn er hé! Van Jan-Kees kreeg ik goeie instructies hoet ik haar most aanpakken thuis. Niks geen gezeik meer dus. Zo doe je dat.’

Sjon wrijft vergenoegd met zijn hand over zijn dikke pens en lacht smakelijk om zijn eigen geluk. 

‘Dus as je zijn adres wilt, voor nog een klare geeft ik ‘t je,’ endigt hij.

Henk struikelt bijna over zijn eigen voeten om nog een borreltje te bestellen voor Sjon en haalt zijn mobiel tevoorschijn om het nummer te noteren. Op weg naar huis is het voor het eerst sinds maanden dat hij weer een liedje fluit. ‘Van je hela hola houd er de moed maar in...’

***

Ingrid zit op haar paasbest in de wachtkamer. Nerveus wiebelt ze met haar voet en checked haar mobiel.  Ze is ongeduldig, ze kijkt de hele week al uit naar haar derde afspraak met Jan-Kees. In haar roze handtasje brandt het lijstje met alle leuke dingen die ze wil doen deze keer. Ja, ze moest het wel allemaal opzoeken hoor, wat je dan allemaal kunt doen, die ideetjes komen niet allemaal vanzelf. 

Ze denkt weer even aan het filmpje van gisterenavond, na het kijken snel verwijderd uit de browsergeschiedenis. Eindelijk gebaart de assistente dat ze naar binnen kan. 

Jan-Kees is blij haar te zien en zoals de vorige keren kust hij haar hand. Ingrid knikt tevreden en loopt recht op de koffer af die al klaarstaat naast de sofa. De enorme hutkoffer is al oud, net als Jan-Kees, met gebutste hoeken en een scheef slot. Bijna verliefd doet ze hem open en kijkt verlekkerd naar de inhoud. Het leer en de latex glimmen onder de plafondspotjes. De maskers, de korsetten en de hoge laarzen liggen netjes schoongemaakt en geordend. Ingrid kiest deze keer voor het brede taillekorset en de laarzen die tot aan haar dijen komen met plateauzolen. Jan-Kees zit in zijn stoel en veert enthousiast op als hij ziet wat ze heeft gekozen. Achter het kamerscherm werpt ze de ouwe Ingrid af en trekt ze een nieuwe Ingrid aan. 

‘Hoe ging het deze week,’ vraagt Jan-Kees als Ingrid rechtop op de sofa zit. Haar borsten hangen over  de rand van het taillekorset en de bovenrand van haar laarzen staat een beetje open nu ze zit. 

‘Heel goed dokter, heel goed! Henk heb niks te klagen gehad gelooft ik. Ik heb alles gedaan wat u zei dat ik most doen. Ik vind 't een rare therapie, zoiets kan ik natuurlijk niet aan mijn moeder vertellen. Maar ik zeg eerlijk dat 't werkt. Henk is echt veel liever voor mijn. Hij heb zelfs blommen voor me meegenomen. En..’, hier giechelt ze even, ‘hij bracht zo’n enig doorzichtig korseletje voor me mee. Hij wilde dat ik dat aan zou doen en ik heb hem eerst laten beloven dat hij me zou...nou ja...likken...voor ik dat deed hé. En toen ik het aanhad ging hij me dus likken, wel een half uur lang!’

‘Zo, dat klinkt goed, en hoe vaak heb je hem afgezogen?’ Jan-Kees gaat verzitten, zijn benen een beetje wijd om zijn zaakie de ruimte te geven te reageren op het gesprek.

‘Ik heb 't wel drie keer motten doen dokter, een keer tijdens de nabeschouwing van de voetbal en twee keer toen ‘ie thuiskwam van de kroeg. En eerlijk gezegd viel ‘t me best mee.’

‘Heel netjes Ingrid, je bent een snelle leerling hoor. Omdat je zo je best doet mag je vandaag kiezen hoe je het wil doen.’

‘Ik heb het gisterenavond opgezocht. Ik denk dat u maar over het bankje mot gaan liggen. Op Youtube heb ik gezien hoe ‘t moet met dat ding, hoe heet ‘t ook alweer, oh ja, een karwats.’

‘Een uitstekende keuze Ingrid, als ik het zo mag zeggen,’ zegt Jan-Kees, terwijl hij zijn broek al losmaakt en richting het bankje loopt.

 

Met zijn beige ribbroek op zijn enkels en zijn grote witte mannenonderbroek op zijn knieën knielt hij op de rieten matten op de grond en hangt met zijn bovenlijf over het houten bankje. Zijn witte schrale billen hangen enigszins onhandig tussen hemel en aarde. Ongeduldig wacht hij op Ingrid, tot ze naast hem staat en hij vanuit zijn voorovergebogen positie omhoog kan kijken, langs haar hoge laarzen en langs haar taillekorset, tot aan haar koude ogen die nu al glimmen van pure wraaklust.

 

‘Zo Henkie. Je zal nu betalen voor al die jaren ellende. Betalen zal je!’ begint Ingrid. Ze is beheersd, maar hoe meer Jan-Kees begint te jammeren, hoe bozer Ingrid wordt. 

‘Door de weeks ben ik je slaafie, maar nu niet meer Henkie! Nu laat ik jou es voelen hoe ‘t is!’

Jan-Kees jammert nu: ‘Oooohhww, laat al uw boosheid gaan mevrouw Ingrid, doet u maar, laat u maar gaan, u moet niets opkroppen, ooooohww, slaat u dan toch!’

Ingrid trilt van alle woede die zijn uitweg vindt en heft haar arm omhoog. De karwats hangt voor een magisch moment stil in de lucht. De kont van Jan-Kees knijpt al samen in anticipatie op de eerste klap. 

‘Ik ben Henk mevrouw Ingrid, gooit u maar los wat u al die jaren hebt moeten meemaken! Essentieel voor de therapie, gooi het eruit’ spoort Jan-Kees haar weer aan. Ingrid slaat. Met een rood aangelopen gezicht laat ze de karwats knallen op de harige bleekwitte billen van Jan-Kees. Bij iedere klap schreeuwt Ingrid het uit: ‘Hier sukkel, die had je nog tegoed toen je met die slet stond te vozen in de kroeg. Idioot, ik bent ook een mens hoor, ik wil ook wel eens wat. Vuile rotzak, hier, deze krijg je voor die keer dat je mijn verjaardag vergat, en deze voor die keer dat...’ 

 

Ingrid gooit alles eruit, jarenlange spanningen die Henk volledig zijn ontgaan. Jan-Kees schreeuwt met haar mee en moedigt haar aan. Ingrid gaat zo in haar agressie-therapie op, dat ze niet eens opmerkt dat de huid van Jan-Kees openbarst onder de leren striemen van de karwats en hij gelukzalig en kermend zijn knalrode erectie tegen het ruwe hout van het bankje duwt. Zijn onderlichaam schokt, zijn laaghangende ballen die tussen zijn dijen door meebungelen trekken bij iedere slag van Ingrid samen, als een stil applaus.

 

Als Ingrid eindelijk is uitgeraasd en Jan-Kees omhoog helpt, blijft er een natte donkere vlek zichtbaar op het blanke hout. Ingrid mag nu gaan liggen, achterover op het bankje bovenop de natte plek. 

Jan-Kees maakt de grote hutkoffer weer open en kiest een enorme roze magic wand uit. Ze hijgt nog na van de krachtsinspanning van haar therapie en slaakt een kreetje als ze het enorme apparaat tevoorschijn ziet komen.  Jan-Kees aarzelt even. 

‘Doet maar dokter, alles wat u denk dat goed is. Zo ken ik goed ontspannen.’ Ze valt bijna van het bankje als Jan-Kees het zwaar trillende apparaat op haar clit zet. Spartelend en met speeksel op haar kin komt ze gillend klaar.

 

‘Zo Ingrid, dat was een goede behandeling vandaag. Ik heb je huiswerk in je schriftje geschreven, doe je best hoor!’

‘Dank u wel dokter, geweldig zoals u zich opoffert voor uw patienten,’ zegt ze. Achter het kamerscherm kleedt ze zich weer aan. ‘Alles voor mijn patienten Ingrid,’ zegt Jan-Kees en maakt ondertussen de enorme vibrator schoon en legt alle spulletjes netjes terug in de zwijgende koffer. 

***

Henk staat grijnzend Sjon op te wachten. Voor de ingang van de kroeg rookt hij zijn sjekkie en drentelt heen en weer. Als Sjon eindelijk de hoek om komt sjokken, loopt hij enthousiast op hem af en slaat hem op de schouders.

‘Gozert, eerlijk, hoe die Jan-Kees ‘t voor mekaar krijg is me een raadsel, maar ‘t werkt! Ze heb me drie keer gepijpt man, drie keer in één week!’

Sjon kijkt chagrijnig voor zich uit en reageert zwaar onderkoeld. 

‘Leuk voor je man, geniet maar zolang het nog kan.’

‘Hoe bedoelt je? ‘t Ging bij jouw toch ook zo goed, niet dan?’

‘Ik geloof dat de glorie-tijd over is Henk, ‘t is over en gedaan,’ zegt Sjon depressief. 

‘Hé, hoe ken dat nou joh? Is de therapie uitgewerkt ofzo?’

‘Gerda gaat niet meer man. Die Jan-Kees schijnt het te druk te hebben nu. Hij zeit tegen haar dat ze het nu zelf moet kenne, na al die tijd. Maar dat loopt helegaar mis ken ik je vertelle. Gerda is helemaal weer terug bij haar zeikmodes. En zegt nu zelfs dat ze behoefte heb om me te slaan. Ik hebt haar effe laten doen weet je wel, gewoon om te kijken of ‘t zou helpen om haar weer rustig te krijgen enzo.’

‘Tjezus man, en toen?’

‘Ik ken al een week niet zitten zeg ik je. En lekker von ik ‘t ook nie. Ze zeg dat als ze me iedere week zo mag meppen met zo’n leren ding, ze me weer zal verwennen. Wat mot ik nou man? Wat mot ik nou?’ Sjon slaat zijn jonge klare in één keer naar binnen. Achter de bar gaat de telefoon. De barman neemt op, kijkt verbaasd naar Sjon en zegt: ‘Sjonnie, voor jou man, Gerda zegt dat je naar huis mot komme, subiet!’

Verdrietig kijkt Sjon nog een keer naar Henk, schudt zijn hoofd en loopt met afhangende schouders richting de deur.

meer lezen 0 commentaren

zo

28

mei

2017

Zweetlippen

Niet dat je dat altijd ziet onder mijn roze bob, maar van oorsprong heb ik lang haar. Dat is leuk, want je kunt er van alles mee doen. Onder de nok van LG’s slaapkamer, laat de zon haar dominantie nog eens gelden door haar achtergelaten hitte. Nu plakt mijn haar aan mijn huid en draait zich ongemakkelijk om van alles en nog wat. Geirriteerd stop ik het in een knotje. 

‘He, waar zijn mijn teugels?’ vraagt LG, die natte douche-voetstappen achterlaat op de houten vloer. Mijn haar in zijn vuist draaien is zijn favoriete hobby en met een knot wordt dat toch wat ingewikkelder. 

‘ Te lastig in de warmte,’ klaag ik. LG heeft niet zoveel haar (meer) en zal zich, ondanks zijn onverdroten steun aan mijn ongemakken, niet kunnen verplaatsen in het leed der langharigen.

Hij haalt in ieder geval het dekbed eraf en vlijt een koel wit laken over me heen. 

‘Beter?’ Ik knik en lepel tegen de rug van mijn liefste aan.

 

We zijn allebei moe, niet van de heerlijke hitte, maar van een drukke en intensieve periode. Hoewel de sexuele driften meestal mee stijgen met de temperatuur en we frank en vrij niet meer onder de dikke dekens hoeven, vallen we zodra ons hoofd het kussen raakt al in slaap. Lekker erotisch en dat voor twee erotici.

 

Midden in de nacht word ik wakker, geen idee waarvan. De wereld, het huis, alles is donker en stil en nog steeds verzengend warm. Waar de rug van mijn lief en de huid van mijn borsten en buik elkaar raken, is het zo nat en vochtig dat het net lijkt of we zojuist 20 kilometer door Brussel hebben gelopen bij 35 ˚C. 

Met een geluid alsof we vacuum getrokken zijn, maak ik me los en staar op mijn rug naar het plafond dat ik niet eens kan zien.  Hoewel ik geniet van de zomerwarmte, verlang ik toch even naar het vriesvak beneden in de keuken, zo oververhit voel ik mij.

 

‘Lief, u ok?’ vraagt LG nu, die wakker wordt van mijn gedraai. ‘Ik zou wel even onder een koude waterstraal willen staan,’ zucht ik. LG mompelt ‘daar wordt het alleen maar erger van’ en vervoegt zich weer bij de slapenden der aarde. Ik rol op mijn zij. LG ligt binnen de kortste keren tegen mijn rug aan geplakt en ik luister naar zijn rustige ademhaling. Omdat we altijd zo liggen, komen zijn handen automatisch tussen mijn borsten en zijn been over mij heen. Ondanks de broeierigheid, geniet ik.

 

Na een half uur ben ik nog steeds wakker. Straaltjes welriekende zweetgeuren stromen van ons af. Ik vind dat niet vies, sterker nog, het heeft hetzelfde effect als feromonen op mij, een lokroep die niet wordt gehoord maar geroken en mijn gedachten dwalen af naar hot sweet en spicey taferelen.  Klaarwakker droom ik hoe ik het zweet van zijn lichaam zal likken, met mijn vochtige haar in zijn vuist. Ik krijg het er alleen maar warmer van, zweetdruppeltjes parelen nu op plaatsen waar eerst nog alleen een vochtig glanslaagje was te zien. 

Ik lik het zout van mijn bovenlip. Shit, nu heb ik dorst.

Als ik me ten tweede malen losmaak van de heerlijke doch zweterige slaapgreep van mijn lief, wordt hij ook echt wakker deze keer.

‘Kan je niet slapen schatje, je ligt toch niet te piekeren?’ vraagt hij.

‘Ik heb zweetlippen,’ geef ik als verklaring.  LG is even stil.

‘Onder of boven?’ zegt hij heel alert. Ik denk nog even onschuldig dat hij de oorzaak van mijn dorst bedoelt, mijn zojuist afgelikte bovenlip, tot ik zijn handen tussen mijn benen voel.

‘Aahw, zweetlippen, vandaar dat je zo onrustig bent.’

 

De broeierigheid is er niet minder van geworden lieve lezers, en ik zal niet in detail verklappen hoe de zweetlippen uiteindelijk een andere dorst hebben gelest. Ach, de heerlijke zomer, het kan me niet lang genoeg duren.

 

Met dank aan facebookvrinden:
Hopster van Goudzwaard, JM Limewood, Paulus Ielegems, Jor Adam, Charlie Hedo, Helen hvg, Elisabeth van der Ark, Vincent de Kievit, Frans August Brocatus en Hans Scholte en excuses aan Remco Wel, Jan van Opstal, Nick de Crom en Barend Hoekstra wiens suggesties ik er niet in kreeg. Die houden jullie nog tegoed :)

meer lezen 0 commentaren

ma

17

apr

2017

CoÏtus Reservatus

Het ingehouden orgasme was (en is) een techniek die werd toegepast in de Tantra (Taoïsme) als een spirituele oefening. En zodra de mensheid heeft ontdekt dat sperma tot baby’s leidt, is het toegepast als voorbehoedsmiddel (niet altijd even effectief). Tegenwoordig lezen we zelfs in de Cosmo en Viva hoe het uitgestelde, ingehouden of gecontroleerde orgasme feestveugde verhogend kan werken voor beide partners. Jawel, de coïtus reservatus heeft een enorme ontwikkeling doorgemaakt in de geschiedenis van sex.

Orgasme controle is een bijzonder iets. Niet goed toegepast kan het behoorlijke frustratie opwekken. Maar met een beetje oefening draagt het bij aan hoog genot. 

Als je maar lang genoeg op dat randje van de vulkaan loopt en je de hitte over je hele lichaam voelt razen, is de uiteindelijke eruptie krachtig en intensief. Voor vrouwen en mannen gelijk.

Orgasme controle werd niet altijd bejubeld. Dr. Alice Stockham, een van de eerste vrouwelijke artsen (gyneacoloog) in de States eind 19e eeuw, ging er zelfs de gevangenis voor in. Ze was een voorvechtster van masturbatie, het vrouwelijk orgasme en van sexuele educatie van vrouwen in het algemeen. Met name om een gelukkig huwelijk en monogamie te stimuleren, dat wel. 

Ze stond in ieder geval de coïtus reservatus voor als voorbehoeds-middel en ontdekte daarmee dat het ingehouden en uitgestelde orgasme bijzonder lustverhogend kon werken. Ze was er voorstander van dat de man dit goed zou oefenen, zodat zijn liefste tijd genoeg had om een paar orgasmes te hebben voordat het spel ten einde kwam. Het werd een behoorlijk rel in het religieuze en conservatieve USA, want destijds waren de dames voornamelijk voorbehouden aan het produceren van kindertjes. Al die spielerij zou alleen maar leiden tot zondige losbollen, jagend op orgasmes, die niet gefocussed waren op de lieve Heer, maar op de lekkere heer van hun eigen meneer. Daar hadden ze zeker een punt, weet ik. Of dat een slecht iets is, is een andere kwestie. Het is niet voor niets dat staat en religie er alles aan hebben gedaan door de eeuwen heen om de sexualiteit aan banden te leggen, als een manier om de bevolking onder controle te houden. Stel je voor dat we de hele dag onze lusten aan het najagen zouden zijn, wie denkt dan nog aan belasting en gehoorzaamheid en burgerplicht? In die zin is het regelmatig beoefenen van heerlijke sex en het verleggen van je levensdoel naar een lustig leven een echte daad van rebellie. En precies om die reden moest de dappere vooruitstrevende mevrouw Stockham de bak in. Godzijdank dat de dame kon masturberen!

Terug naar de coïtus reservatus. En niet als voorbehoedsmiddel (wat veel te vaak fout gaat dames en heren, do not try this at home as a method), maar als lustverhoger. 

Precies op het moment dat het orgasme dreigt los te barsten gas terug nemen vereist enige wilskracht.  Het loont de moeite, beste dames onder ons, wis en waarachtig.

Een mini-onderzoek naar werkende technieken levert interessante gespreksstof op. Mijzelf als graadmeter is wellicht niet de beste. Ik ben enigszins bedreven in het controleren van mind en body. Het mooie is, dat het mij met ademhaling en mindset lukt om op een continu niveau te blijven van zodanige opwinding dat ik net onder dat omslagpunt naar orgamse kan blijven. Tot op zekere hoogte, want als Lustgenoot zijn zinnen heeft gezet mij over dat randje te duwen is er op een gegeven moment geen houden meer aan.

Lustgenoot evenwel, gaf een heel interessant antwoord op mijn vraag hoe hij zijn orgasme controleert voor, stel, een vrijpartij van een uurtje of drie. Meewarig keek hij me aan en zei: ‘Welke vent wil nu een vrijpartij van een uurtje of drie? Daar zijn wij mannen veel te lui voor.’ Waaaaaatttt?

‘Nee’, zei hij, ‘het mag best even duren, graag zelfs, maar drie uur?’ 

Oke oke, gaf ik toe, dat is wellicht al te lang voor een constante coïtus en werkt wellicht blaarvorming in de hand. Maar stel nou dat je je orgasme wel wilt uitstellen voor een middagje spelen, wat doe je dan? Denken aan de vuilnisbakken buiten zetten? 

Lustgenoot dacht even na. ‘Ja, nou, dan stop ik de directe stimulatie even en kijk ik naar van alles behalve naar jou. Dan zakt het een beetje af. Maar de opwinding is zo weer terug hoor.’  Aaahw, dat vond ik dan weer lief, dat hij naar van alles kijkt behalve naar mij.

Elkaar ermee plagen of gek maken is natuurlijk ook heerlijk. Zodra ik de huidspanning voel toenemen bij Lustgenoot, of de ademhaling al te wild wordt, gewoon stoppen met de bezigheden, zogenaamd om van positie te wisselen. Daarbij de tijd nemende, zodat de ladder naar de top van de berg opnieuw kan worden beklommen.  Of andersom: me laten smeken of ik me nu eindelijk als-t-u-blieft mag laten gaan. ‘Nee, nog even wachten,’ als kleine verrukkelijke marteling. 

 

Het werkt in ieder geval anders tussen ons. Ik kan gestimuleerd blijven en toch mijn orgasme inhouden, al kost dat behoorlijke focus. Die focus brengt me soms in een soort ander universum. Het is net als met het verleggen van mijn pijngrens. Door me te concentreren, kan ik heel veel pijn verdragen, sterker nog, ik kan de pijn omzetten in sexuele stimulatie.  Het is, met het controleren van het orgasme, zoiets als een termostaat die een constante temperatuur aanhoudt. Het is best lastig uit te leggen hoe dat werkt. Ik concentreer me op het gevoel van nu en houdt dat vast, zonder ‘toe te werken naar méér’. Ik houd even mijn adem in, alsof ik daarmee de toevoer van zuurstof die het vuur aanwakkert onderbreek. Onzin uiteraard, maar zo voelt het wel. Du moment ik die concentratie loslaat, schiet de kurk uit de fles en raast het orgasme door mijn lijf. Door de opgebouwde spanning voelt het heel sterk en intens en lijkt het langer aan te houden dan anders.

’t Werkt niet altijd. En soms is het onbedoeld of ongewild. Hoewel mijn sexdrive meestal toeneemt in tijden van stress, wil het ook wel eens gebeuren dat vermoeidheid van de lange dagen die ik maak me parten speelt. Eigenhandig of zelfs onder de vaardige handen van Lustgenoot, doet mijn lijf niet altijd mee. Misschien ben ik juist dan te veel gefocussed op een quick fix, een snelle ontlading van de spanning om daarna rozig in slaap te vallen. Dat werkt soms, maar niet altijd. Op zulke momenten is het alleen maar stressverhogend: ik moet en zal een orgasme en het lukt niet. Stom natuurlijk. Gewoon genieten van de opwinding is al heerlijk genoeg, met of zonder orgasme.  Zodra ik me dat realiseer, geef ik me ontspannen over aan wat is en wat wel of niet komt.

Enniewee, wat de motivatie ook moge zijn de Coïtus Reservatus te praktiseren, oefening baart kunst lieve lezers. Leuk toch, om te kunnen zeggen: ‘Nee, vanavond kan ik niet, ik moet trainen’ .

 

meer lezen 0 commentaren

zo

26

feb

2017

Onder de brug in Rotterdam-Zuid

Voor een prachtige wedstrijd, uitgeschreven in samenwerking met VPRO, Canvas en Vlaas-Nederlands Huis De Buren, stuurde ik het onderstaande verhaal in. Een zeer vrije vertaling van het verhaal "the girl under the bridge'' dat ik schreef voor Eroticon 2017.
Ik won er helaas geen prijs mee, maar ben desalniettemin wel blij met het verhaal. Hoop dat jullie het ook mooi vinden :).

 

Onder de brug in Rotterdam-Zuid

Door haar begreep ik dat de obscure sneltrein tussen leven en lust alleen héén ging, nooit terug. Niet dat ik terug wilde. Ik was een dom schaap geweest, argeloos en zonder passie meesjokkend op weg naar een comfortabel huis met daarin een aardige echtgenoot en 1,7 kinderen. 

 

Ze was welgevormd en rond de dertig, hoewel haar absurde outfit deed denken aan een vijftienjarige: een roze plastic rokje en een nylon bloesje, zó strak dat haar tepels er doorheen prikten. Haar knalroze lippenstift weerkaatste het harde metrolicht. 

Ik zag haar staan op de roltrap en kon mijn ogen niet van haar afhouden, haar hele aanblik maakte een verlangen in me los, naar iets dat ik niet kon articuleren. Op straat besloot ik haar te volgen. Haar rokje spande zich moeizaam om haar uitdagende dijen en bij iedere stap hoopte ik dat het zou openbarsten. Gebiologeerd staarde ik naar haar deinende billen. Halverwege een brugpassage draaide ze zich om.

 

‘Wat moet je?’ vroeg ze brutaal. Ik bloosde vurig.

‘Sorry, het is...je ziet er zo..’ stamelde ik.

‘Ik zie er zo uit wàt?’

Haar tong duwde haar kauwgom van de ene wang naar de andere.

‘Jaloers? Ik bedoel, ik zou jaloers zijn als ik er zó uitzag. Doodzonde als je het mij vraagt, zo’n mooi lijf, helemaal bedekt als een gereformeerde.’

Ik zuchtte.

‘Je ziet er zo...vrij en sexy uit.’

 

Met een paar stappen ging ze voor me staan.

‘Je bent leuk,’ zei ze, pakte mijn hand en legde die om haar taille.

‘En volgens mij wil je mij dolgraag zoenen, niet dan?’

Paniekerig realiseerde ik me dat ze gelijk had. 

‘Nou, doe dan,’ lachte ze, ‘ik zie toch dat je het wil!’
Ze schuurde haar heupen langs mijn dijen. Voor ik het wist stonden we te zoenen tegen een graffitimuur. 

Ze knoopte mijn bloesje open en beet door mijn bh heen in mijn tepels. De vegen achtergebleven lipstick konden mijn opwinding niet verhullen en ik verwelkomde haar been dat zich tussen mijn benen wrong.

‘Ooit met een meisje gevoosd?’ hijgde ze in mijn oor.

‘Nooit, ik...’

Mijn adem stokte toen ze mijn broek openritste en haar hand in mijn slipje wurmde. Met onverwachte tederheid streelde ze mijn schaamhaar, gleed langzaam tussen mijn lippen en kneep even in mijn clitoris.

 

Het was bevrijdend, alsof ik werd losgemaakt uit de dwangbuis waarin ik zo lang had geleefd. Tegen die smerige muur aangedrukt werd ik overspoeld door lust en liet me meedogenloos klaarvingeren tot mijn warme sappen over haar dominante vingers stroomden. Binnen een paar minuten had ze me getransformeerd van acceptabele kantoortrut tot geile straatkat en ik gaf me er schaamteloos aan over.

 

‘Lekker ding, hier, lik jezelf maar op.’
Ze duwde haar vochtige vingers in mijn mond, deed dan haar shirtje open en frommelde haar bh-cups onder haar grote borsten. Begerig wreef ik mijn gezicht over het zachte wulpse vlees.

 

‘Op je knieën kleintje, zuig me daar af!’ kreunde ze.

Daar, op klaarlichte dag, likte ik haar alsof ik nooit iets anders deed. Alles was onthutsend heerlijk: haar dijen die mijn gezicht omklemden, zoals ze aan mijn haar trok, de manier waarop ze haar natheid tegen mijn hongerige mond aandrukte. Haar gekerm toen ze klaarkwam, als een diertje in nood, verpletterde mijn ziel.

 

‘Wanneer zie ik je weer? Alsjeblieft, laat me je weer zien,’ smeekte ik haar.

‘Ik zie je als ik je zie schatje, oké?’

 

Ze hurkte op het beton, haar bloesje nog open. Ik nam een mentale foto om haar dichtbij me te houden, voor de weken of maanden die voor me lagen, wachtend op haar onder deze brug.

 

meer lezen 2 commentaren

za

18

feb

2017

In mijn blootje

Ik ben vóór naakt en bloot, dat is zeker. Niet dat ik nu de hele dag de kleren uit wil gooien, of iedereen zonder kleding wil zien (echt niet!). Maar de blote mensch is mooi, vind ik. A Piece of Art.
Voor mij bestaat er geen ‘’ideaal-plaatje” wat betreft het menselijk lichaam. Ik hou van dun, ik hou van dik, ik hou van lichamen die worden gedrágen door de bezitter ervan. Van lichamen waaraan je kunt zien dat ze van het leven houden. Lichamen met Lust. Mij krijg je niet warm met de gestilleerde spillebeentjes en minibilletjes die dagelijks strakgetrokken langs de tijdlijn van twitter passeren.  Echte lijven wil ik, van echte mensen die Leven. Waarin de spieren bewegen, de buik mee-ademt, er billen zijn om in te bijten, armen zijn om vast te houden. Inclusief putten en butsen.

Ik ben niet preuts, verre van. Ik vind het aangenaam te laten zien wat ik in huis heb, bekeken worden kan behoorlijk opwindend zijn.   Nog leuker vind ik het naar lichamen van allerlei pluimage te kijken, in de meest bijzondere verpakkingen.

Bloot en naakt. Het is toch een kleine kwestie in huize Daen. Mijn lijf lééft, met mij mee. Het heeft zo haar goede als minder goede dagen, al naar gelang ik me voel als bezitster ervan. Waar ik op de goede dagen zonder problemen flanerend in den bloten kont achter het fornuis sta, hebben de minder goede dagen meer behoefte aan beschermende verhulling.  Naakt maakt kwetsbaar. 

Uberhaupt vind ik het ook wel wat hebben, verhullen. Raden wat er onder zit. Een voor een afpellen en bij ieder blootgevallen stukje huid je verbazen hoe het voelt en ruikt en smaakt. 

Lange kousen waardoor je benen een centimeter of tien langer lijken. Mooie korsetjes die de busten over de top duwen. Strakke boxers die een erectie prachtig laten uitkomen.

Daarentegen gaat er ook niets boven het warme blote lijf van Lustgenoot op een koude avond, diep onder de dekens tegen elkaar aan geplakt. Er hoeft niet van liefde te worden gesproken, die vloeit vanzelf over en weer door de zachte huid die elkaar aanraakt op een zo groot mogelijk oppervlak. 

Zijn vingertoppen die zacht over mijn rug glijden, strelen eigenlijk mijn ziel. Pas als zijn vingers transformeren naar instrumenten om me te prikkelen, knijpen en vastgrijpen transformeert mijn lijf zich mee van bloot naar naakt. En de lijfelijke zinnen van verbonden geborgenheid zich langzaam verplaatsen naar geile lust. 

Naakt is een kwestie, omdat het iets anders is dan bloot.  Bloot vind ik makkelijk, maar naakt ligt wat gevoeliger. Naakt betekent dat mijn lijf laat zien hoe ik me voel. Naakt betekent open zijn. Ik kan me naakt voelen met kleren aan, zeker als mijn lief me opneemt met zo’n je-weet-wel blik. Misschien moet ik zeggen, enigszins aangedikt, dat bloot betekent dat mijn lijf onbedekt is en dat naakt betekent dat mijn ziel geen verhulling heeft. 

 

Een jaar geleden had ik een fotoshoot met een bekende en fantastische fotograaf. Zonder kleding, zonder make-up, zonder flatterende lichten en zonder retouche. Ik voelde me toen niet naakt, ik was gewoon bloot en stond volledig in mijn kracht. Binnenkort, de datum weet ik nog niet heel precies – kan best nog even duren-, komt de serie foto’s in het publiek. Niet alleen van mij, maar van een heleboel mensen. Ik ben er heel trots op dat ik er tussen mag staan.

Maar zo sterk als ik me toen voelde, zo naakt voel ik me nu.  Duizend ‘wat als’ scenario’s vliegen door mijn hoofd.  Eeuwenoud en generatieslang calvinisme dat zich in mijn genen bevindt, roert zich in de donkere nacht. Me terugtekken zou ongelooflijk hypocriet zijn, vind ik. Dan kan ik mezelf niet meer aankijken. Natuurlijk wil ik dat ook niet. Ik wil best over mijn eigen taboe-drempel heenstappen en het lijf dat me al zoveel heeft gegeven in liefde en respect laten zien. Maar het liefste zou ik, nabij de publicatiedatum, even in Timboektoe zitten. En pas terugkomen als mijn naaktheid gewoon weer bloot is.

meer lezen 5 commentaren

za

17

dec

2016

OhMagazine - editor's choice: duizend stappen

Oh Magazine organiseerde enige tijd geleden een spannende verhalenwedstrijd voor vrouwelijke auteurs. Natuurlijk kon ik het niet laten mee te doen. Ik heb niet gewonnen, maar hoofdredacteur Debby Gerritsen verkoos mijn verhaal 'duizend stappen' wel tot 'editor's choice'. Een vermelding waar ik heel blij mee was! Lees hieronder mijn inzending!

meer lezen 0 commentaren

vr

09

dec

2016

De kracht van verlangen

Als ik menstrueer, doe ik niet aan sex. Waaaat?????

Echt waar! Niet dat mijn lustgevoelens dan minder zijn, maar op de een of andere manier ervaar ik  deze periode als een  ‘çleaning up’ van mijn lichaam en mijn geest begeeft zich en passant daarin mee.

 

 

Er zijn nog zoveel andere leuke en heerlijke dingen die je kunt doen zonder dat penetratie door de rode zee hoeft plaats te vinden. Maar hoe vrijgevochten en openminded ik ook ben, ik vind dat gewoon minder prettig. 

Met de beperking van het vrije bewegen door het landschap van lustige mogelijkheden ga ik frustratie uit de weg en doe ik dus liever helemaal niets. Ik weet, ik ben daarin kansloos truttig.

 

Zo’n korte periode van onthouding heeft eigenlijk iets heel moois. Een soort fysieke en emotionele bezinning, een rustpunt in het hectische leven dat ik leid, een moment om de kracht van verlangen tussen Lustgenoot en mijzelf te ervaren.

 

Gelukkig verkeer ik niet lang in de menstruele fase, binnen een paar dagen is het over. Ik merk dat niet alleen fysiek maar ook mentaal. Daarna treed ik met hernieuwde energie de Lustige wereld weer tegemoet.  Bijproduct van mijn conservatieve houding ten opzichte van de maandelijkse stonde is dat ik daags na de natuurlijke rustpauze als een adhd-er door het leven stuiter.

 

Vriendin merkte het op. “Heb je iets geslikt ofzo?” 

Ik vertelde dat mijn menstruatie net voorbij was en ik derhalve nogal last had van langsvliegende visioenen en oplaaiende energie en ik nog even wachten moest voor Lustgenoot voorhanden was. Vriendin viel bijna van haar stoel. Ze is al meer dan 15 jaar gelukkig getrouwd moet u weten, en als dat al niet bijzonder genoeg is, is ook haar sexleven nog bloeiend en boeiend. 

“Mijn vent trekt zich er niets van aan! Die vaart door iedere zee!” 

Ze vond het belachelijk dat ik me door zoiets natuurlijks laat weerhouden. 

“Als het jeukt, moet je krabben schat,” zei ze, niet erg romantisch maar oprecht en welgemeend.

In de trein naar huis dacht ik er over na. Vriendin is een echte hedoniste. Ze geeft toe aan haar verlangens waar en wanneer ze dat wil, of dat nu een reep chocolade betreft of een lustig intermezzo met haar echtgenoot op de keukentafel.  Daar is iets voor te zeggen natuurlijk en ik vind haar energie daarin fantastisch.

 

Hoewel ik een opgewonden standje ben, heb ik een behoorlijk zwak met smachten, met verlangen, met het opbouwen van de spanning en uitkijken naar elkaar. Voor mij hoeft niet iedere behoefte ter plekke te worden bevredigd, sterker nog, het uitstellen van de bevrediging is een lustige bekoring in zichzelf. Naast mijn Lustgenoot liggen en vieze praatjes met elkaar houden zonder elkaar aan te raken, wetende dat je over een paar dagen hongerig elkaar verslinden zult, heeft iets bijzonders.  Het verlangen doet het liefdesvuur hoog oplaaien.

 

De kracht van het verlangen als voorspel ervaar ik niet alleen in die paar dagen dat ik uit de actiematige roulatie ben.  Lustgenoot is bijvoorbeeld weleens een paar dagen, of een paar weken, in het buitenland of behept met andere drukkigheden. Zo ook as-we-speak. 

De eerste paar dagen heb ik daar niet zoveel last van: het leven dendert door en raast in haar gebruikelijke dynamiek gewoon verder. Maar naarmate de tijd vordert, voel ik heel bewust zijn afwezigheid. Met name in de nacht, in het ineens veel te grote bed, vlamt het verlangen op. 

Ik begin te dromen van heftige en heerlijke vrijpartijen, ik word wakker met een ‘jeuk’ die door zelf te ‘krabben’ niet meer wordt opgelost. Ik verlang naar zijn handen, zijn armen om me heen, zijn warme rug om tegen aan te liggen en zijn stem die door me heen gaat.  Ik mis zijn klankbord, zijn raadgevingen, zijn humor, zijn lijf, zijn...kortom, ik mis hem. 

Het heeft wel wat, hem missen. Het besef wat en waarom je iemand mist, zet alles weer in perspectief en geeft weer een rangorde aan wat er echt toe doet. 

 

Het vooruitzicht hem weer te zien, de spanning die ik daarbij voel, de verrukkelijke fantasieën die dagelijks en in de nacht door mijn hoofd heen dansen (en die ik hem wel vertel via app natuurlijk), de hartstochtelijke berichtjes die wij uitwisselen, de opdrachtjes die ik tussendoor van hem ontvang, de honger die door mijn lichaam raast: het maakt dat ik me verbonden met hem voel  en we een enorme voorpret hebben.

 

De kracht van verlangen, het heeft waarde. In het Spel der Spelen is het opbouwen van de spanning en het voeden en benutten daarvan een heerlijke element in de Lusten.  Het nemen van tijd en ruimte om het smachten aan te wakkeren verhoogt de honger, de geilheid en de feestvreugde in huize Daen. 

Dit gezegd hebbende, erken ik wel dat de eenzame geilheid soms zo hoog oploopt, dat ik niet ontkom aan kleine intermezzo’s op onbewaakte momenten. Het bad, de file, de kerstborrel...het zijn uitstekende momenten om uit het zicht het fysieke verlangen voor even te verlichten en de broodnodige energie gaande te houden. Ik kan dat. In de file of op het damestoilet. Om daarna met een opgewekte edoch wazige glimlach me te mengen met het publiek op de vergadering.

 

Hoe leuk om Lustgenoot op afstand daarvan deelgenoot te maken, te tergen met kleine fotootjes, te vertellen wat ik aan het doen ben, het verlangen aan zijn zijde aan te wakkeren en daarmee ook van mijzelve. Honderden kilometers van elkaar verwijderd app-sex te hebben of samen een filmpje te kijken met de idee dat ‘wij dat straks ook gaan doen’. Brrrrr, heerlijk!

 

Afijn. De kracht van het verlangen dus. Een fantastisch voorspel. 

Zodra Lustgenoot weer binnen handbereik is, vermoed ik dat de kerstboom er even het zwijgen toe doet en wij een dagje niet bereikbaar zijn. Dus mocht u mij missen...

meer lezen 1 commentaren

wo

16

nov

2016

The girl under the bridge

Photograph courtesy of http://mollysdailykiss.com/
Photograph courtesy of http://mollysdailykiss.com/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eroticon is The Place To Be for any erotic writer. So - I went in 2016 and I want to attend in 2017 real bad. For inspiration, creative workshops and meeting up with great erotic writers. However, don't know if I'll be able to make it this year -moneywise. Wonderful to discover that publisher Sinfull Press has an Eroticon Competition. Although it is quite hard to write in English for a Dutch girl, here's my story. Hope you alle like it (and hope too win ofcourse!)

 

The girl under the bridge

 

On my way home from my temp job to my ragged old council flat, I crossed all sorts of shops, stands and people I had never encountered before.  It was scary yet extremely exciting to discover this whole new world I never knew existed. I grew up in the burrows of Northern London and had no idea what life was about when I landed here.  After losing my posh job in the City, nothing was like anything I was used to.

 

I was twenty-five and sincerely believed that my only goal was to live a comfortable life, in a comfortable house with a garden, a nice husband and 1.7 children. Until the day I lost my job as P.A. to the CFO of a large financial institute, I had done my share of good. I attended the right school, studied hard and landed myself a nice job. Once I took a freefall from the social ladder and entered the obscure world of unemployment, I came to understand I had been a foolish sheep that just went along, slowly orbiting in comfort without any passion. 

 

Meeting her threw me into the fast lane of real life and lust.

 

She wore this absurd outfit: a pink plastic skirt, pink sneakers and a white top so tight her nipples pushed through the fabric. Her pink lipstick was almost fluorescent and shimmered in the harsh light of the subway-train. Even her bubblegum was bright pink. Considering her outfit, you would think she was only fourteen, but she was a luscious woman of at least thirty. Standing next to her in my grey office-outfit, I felt boring and invisible. I had to change lines and left her in the train, but much to my surprise I saw her again when I got out, waiting for the elevator. Ridiculously large headphones covered her ears and she moved her hips to some inaudible song. I couldn’t take my eyes of her. Her carefree aura, her long legs underneath that plastic skirt - she triggered a yearning for something I could not articulate.

 

I followed her when we got out on the street. She didn’t walk, she flowed. Her impertinent thighs strained her skirt and with every swinging step she took, I was afraid it might burst. Mesmerized I stared at the swaying halves of her ass. When she passed under the bridge, her noticing me was inevitable. Halfway she turned around and walked towards me. My heart pounded.

 

“What you want girlie?” she said perky. I blushed fiercely. 

“Don’t know really, I am sorry. It’s just that, you look so…,” I stammered.

“I look so what?” 

She pushed her bubblegum from side to side with her tongue. 

“You jealous? I mean, I would be, dressed like that! A bloody shame if you ask me, with a gorgeous body like yours, covering it up like an Amish girl.”

I sighed. “I wish I had the courage you have. You look so… so attractively free.”

 

For a moment she stared at me, took a few steps and positioned herself real close to me. 

“I think I like you,” she said. 

I froze when she took my hand and put it on her waist. 

“And I think you are dying to kiss me, aren’t you?”

I was dumbfounded, not able to move or even breathe. 

“Come on,” she insisted, “you know you want to…”

With a shock I realized she was right. I wanted to kiss those bold lips, I even wanted to rip off that stupendous skirt and squeeze her provoking ass. Paralyzed, I had visions of me licking her neck.

 

She laughed and pulled me towards her, pushing her pelvis against my thighs. She forced me against the graffiti on the wall and kissed me aggressively. Her hands wandered over my breasts, found the buttons of my dull office blouse and snatched them open. Leaving large pink smudges of lipstick, she bit my nipples to hardness.

She then rolled up her skirt, lifted her leg en forced it between my thighs.

 

“Ever made out with a girl?” she panted in my ear.

“Never, God, I… never!” 

I gasped when her hand opened the zipper and wriggled itself into my panties. Her fingers stroked my pubic hair, then slowly slipped between my labia en pinched my swollen clit.  

Doing so she released me of the social straitjacket I had lived in for so long. Pinned against the pillar of the bridge she made me come real hard, dripping my warm juices over her dominant fingers. Within minutes she had transformed me from an acceptable office-girl into an alley-cat and I loved it.

 

“You horny little twit, here, lick yourself off my hand,” she said with a hoarse voice, putting her moist fingers between my lips.

Feeling brave, I caressed her nipples piercing through the fabric. In response she opened a few buttons, creased the cups of her bra under her big boobs and pulled me towards her. Rubbing my head between her firm tits I surprised myself by biting her white luscious flesh. 

 

“On your knees little one, suck me there,” she moaned.

Right there under the bridge, in broad daylight, I licked, bit, sucked and penetrated her as if I had done nothing else in my life. I loved the way her thighs crushed my cheeks, the way her hands pulled my hair, the way she thrust her wetness to my eager receiving mouth. Her howling- like a small animal in need - when she came on my face, crushed my soul. 

 

“Will I see you again? Where do you live? Please, let me see you again…” I was close to begging her.

“Donknow girlie, I'll see you when I see you 'kay?”

 

With her top still open she crouched on the concrete. I took her picture to capture this moment with her, to keep her close to me for the hours, weeks or months ahead of me, waiting for her under the bridge. 

meer lezen 2 commentaren

zo

15

mei

2016

Kinky Life

Zomaar uit het niets ontstond in huize Daen warempel een mooi debat over ‘’the kinky way of life’’. Grote vraag die zich daarbij aandiende was ‘’Wat zijn nu precies de definities van kinky?’’ 

Nu ja, dat is een goeie! Kan iemand mij vertellen wat wel en wat niet onder de noemer van kinky valt?

“Sterk afwijkend van de seksuele norm en daardoor aantrekkelijk”

“Pikant en enigzins pervers”

“Tegennatuurlijk en verdorven”

Dit zijn slechts enkele definities van onze vrienden van de bekende woordenboeken. En eerlijk gezegd maakte ik me daar ineens boos over. Over wiens normen hebben we het hier eigenlijk? Wie bepaalt de seksuele norm? Wie bepaalt wat tegennatuurlijk is, als er miljoenen mensen op deze prachtige aarde zich daar aan overgeven? Wanneer overschrijden wij een norm? Zo subjectief als de pest, wat mij betreft en ook volledig opgehangen aan de zedenprediking van iedere cultuur.

Dat de omschrijving van ‘pervers en kinky’ mij ineens in het verkeelde keelgat schoot, heeft alles te maken met het feit dat ik niet geloof in het begrip ‘tegennatuurlijk’.

 

Wij mensen, met al onze eigenaardigheden, zijn ook producten van de natuur. En alles wat wij in ons hebben, behoort daar dus toe. In ieder land ter wereld, in iedere tijd en in iedere cultuur, in alle gebieden op deze aarde, bestaan zaken als ‘houden van pijn’, dominantie en ondergeschiktheidsgedrag, anale seks en de drang om ons seksueel te manifesteren. Is de seksuele norm dan gewoon standje rechtopenneer binnen een relatie? Is meedoen aan een gangbang afwijkend gedrag? Maakt het ons verdorven? Is wat in de Kama Sutra beschreven is, verdorven? 

 

Ik schijn onder de noemer ‘’kinky’’ te vallen omdat ik een HeleHogeHakken fetisj heb, van korsetten houd undsoweiter. Ooit werd ik gewezen op het feit dat de ‘natuur’vrouwen in Afrika dit niet zouden doen. Ha, laat me niet lachen! Kent u de plaatjes van dames die met 30 halsringen hun nek uitrekken? Die allerlei voorwerpen door hun oren en lichaam boren? Die zich verven met Indigo en allerlei andere kleuren? Daarmee verhogen zij hun seksuele aantrekkelijkheid, mind you. 

Misschien is het wel zo dat wij, gebukt onder de normerende regels van religie, zeden en moraal, zo ver van onze natuurlijk staat van seksualiteit zijn komen te staan, dat we niet meer weten wat natuurlijk gedrag is. En dat onze perversiteit bestaat in het onderdrukken en ringeloren van onze seksualiteit. Druk geeft altijd tegendruk lieve lezers, dat is een natuurwet. Hoe zwaarder de onderdrukking van de seksuele beleving, hoe meer normerende waarden wij de maatschappij toekennen, hoe groter de uitwassen worden. Het is niet voor niets dat in landen waar de vrouw het meest wordt onderdrukt, ook het meeste geweld tegen vrouwen plaatsvindt. Gedrag wat tegenwoordig helaas steeds meer in Nederland te zien is. 

Wist u dat mensen die na een zware verslaving afkicken en weer een beetje op aarde komen, ‘eten en seks’ als eerste levensbehoefte voelen bovenkomen? Nog voordat ze behoefte krijgen aan slapen en veiligheid? Wat zegt dat over ons als mens? 

 

The kinky way of life is, in dit geval, voor mij een van de eerste levensbehoeftes. Sla me op de billen, bijt mij in de rug, laat mij rondparaderen op HeleHogeHakken met een adembenemend korset, laat mij vol genoegen het zaad van mijn wangen likken en laat mij in de late nacht of de vroege ochtend de benen spreiden om Lustgenoot in liefde te ontvangen. Dat is Leven, lieve lezers. En alles dat in ons leeft, is natuurlijk. Al die wil fistfucken, door hoge hakken wil worden vertrappeld, gebonden aan het plafond wil hangen, het heerlijk vindt om te geselen of graag neukt met opblaaspoppen: het is u allen van harte gegund! Ieder mens heeft zijn eigen liefhebberijen als het op seks aankomt en een norm is niet te geven. De enige norm die ik accepteer betreft  het wederzijds genoegen en goedvinden. Zolang er daarbij sprake is van gelijkwaardigheid, is er wat mij betreft geen taboe in het Land der Lusten.

 

En wie het in zijn hoofd krijgt dat homoseksualiteit van zowel mannen als vrouwen tegennatuurlijk zou zijn: bij bijna alle zoogdieren komt het voor! Ook bij apen, dolfijnen, olifanten en zelf honden en katten.  En wie denkt dat gangbangs of het meervoudig hebben van seksuele partners tegennatuurlijk is, moet eens een weekje op de apenrots gaan kijken. Het is alleen uit heel veel boekjes weggehaald en in de wetenschap, onder druk van macht en religie, genegeerd.
Want weet u:  Lust en vrije Lustbeleving maakt dat wij niet meer horig zijn en onze macht en kracht terugnemen als mens. Het maakt dat wij andere prioriteiten krijgen dan Volk en Vaderland. Het maakt dat wij niet meer luisteren naar de staat en wellicht onwilliger zijn hard te werken voor andermans geld.  

 

Perversiteit? Weet u wat ik pervers vind? Ontkennen hoe seksueel wij eigenlijk als wezens zijn. Lieve leuke normale mensen gebukt laten gaan onder de idee dat ze abnormaal zijn. Je lief in de kont neuken beschouwen als vies. Vrouwen zichzelf laten bedekken en angstig maagd laten blijven tot ze bijkans gek worden. Gezonde dagelijkse Lustbehoeften bestempelen als tegennatuurlijk.  Normen en waarden creëren en opleggen die nergens anders in de natuur voorkomen en die ons zeker geen betere mensen maken.  Homoseksualiteit en sodomie beschouwen als een misdaad. Vrouwen besnijden, slaan en verkrachten. Geen plezier meer mogen en daardoor kunnen beleven aan Lust. Dat is pas pervers en verdorven. Want in the end, het Leven zelf, met al haar heerlijke eigenaardigheden, is Kinky! 

Moraal van dit verhaal lieve Lezer: geniet van The Kinky Life!

meer lezen 6 commentaren