In 'Liza Vandaag' leest u mijn meest verse blog! Dat is er slechts één.
Ik schreef nog veel meer lustige blogs. Die vindt u hiernaast, aan de linkerkant, gesorteerd op jaar.
Leest u gerust eens rond, het zal u zeker plezieren.

ma

17

apr

2017

CoÏtus Reservatus

Het ingehouden orgasme was (en is) een techniek die werd toegepast in de Tantra (Taoïsme) als een spirituele oefening. En zodra de mensheid heeft ontdekt dat sperma tot baby’s leidt, is het toegepast als voorbehoedsmiddel (niet altijd even effectief). Tegenwoordig lezen we zelfs in de Cosmo en Viva hoe het uitgestelde, ingehouden of gecontroleerde orgasme feestveugde verhogend kan werken voor beide partners. Jawel, de coïtus reservatus heeft een enorme ontwikkeling doorgemaakt in de geschiedenis van sex.

Orgasme controle is een bijzonder iets. Niet goed toegepast kan het behoorlijke frustratie opwekken. Maar met een beetje oefening draagt het bij aan hoog genot. 

Als je maar lang genoeg op dat randje van de vulkaan loopt en je de hitte over je hele lichaam voelt razen, is de uiteindelijke eruptie krachtig en intensief. Voor vrouwen en mannen gelijk.

Orgasme controle werd niet altijd bejubeld. Dr. Alice Stockham, een van de eerste vrouwelijke artsen (gyneacoloog) in de States eind 19e eeuw, ging er zelfs de gevangenis voor in. Ze was een voorvechtster van masturbatie, het vrouwelijk orgasme en van sexuele educatie van vrouwen in het algemeen. Met name om een gelukkig huwelijk en monogamie te stimuleren, dat wel. 

Ze stond in ieder geval de coïtus reservatus voor als voorbehoeds-middel en ontdekte daarmee dat het ingehouden en uitgestelde orgasme bijzonder lustverhogend kon werken. Ze was er voorstander van dat de man dit goed zou oefenen, zodat zijn liefste tijd genoeg had om een paar orgasmes te hebben voordat het spel ten einde kwam. Het werd een behoorlijk rel in het religieuze en conservatieve USA, want destijds waren de dames voornamelijk voorbehouden aan het produceren van kindertjes. Al die spielerij zou alleen maar leiden tot zondige losbollen, jagend op orgasmes, die niet gefocussed waren op de lieve Heer, maar op de lekkere heer van hun eigen meneer. Daar hadden ze zeker een punt, weet ik. Of dat een slecht iets is, is een andere kwestie. Het is niet voor niets dat staat en religie er alles aan hebben gedaan door de eeuwen heen om de sexualiteit aan banden te leggen, als een manier om de bevolking onder controle te houden. Stel je voor dat we de hele dag onze lusten aan het najagen zouden zijn, wie denkt dan nog aan belasting en gehoorzaamheid en burgerplicht? In die zin is het regelmatig beoefenen van heerlijke sex en het verleggen van je levensdoel naar een lustig leven een echte daad van rebellie. En precies om die reden moest de dappere vooruitstrevende mevrouw Stockham de bak in. Godzijdank dat de dame kon masturberen!

Terug naar de coïtus reservatus. En niet als voorbehoedsmiddel (wat veel te vaak fout gaat dames en heren, do not try this at home as a method), maar als lustverhoger. 

Precies op het moment dat het orgasme dreigt los te barsten gas terug nemen vereist enige wilskracht.  Het loont de moeite, beste dames onder ons, wis en waarachtig.

Een mini-onderzoek naar werkende technieken levert interessante gespreksstof op. Mijzelf als graadmeter is wellicht niet de beste. Ik ben enigszins bedreven in het controleren van mind en body. Het mooie is, dat het mij met ademhaling en mindset lukt om op een continu niveau te blijven van zodanige opwinding dat ik net onder dat omslagpunt naar orgamse kan blijven. Tot op zekere hoogte, want als Lustgenoot zijn zinnen heeft gezet mij over dat randje te duwen is er op een gegeven moment geen houden meer aan.

Lustgenoot evenwel, gaf een heel interessant antwoord op mijn vraag hoe hij zijn orgasme controleert voor, stel, een vrijpartij van een uurtje of drie. Meewarig keek hij me aan en zei: ‘Welke vent wil nu een vrijpartij van een uurtje of drie? Daar zijn wij mannen veel te lui voor.’ Waaaaaatttt?

‘Nee’, zei hij, ‘het mag best even duren, graag zelfs, maar drie uur?’ 

Oke oke, gaf ik toe, dat is wellicht al te lang voor een constante coïtus en werkt wellicht blaarvorming in de hand. Maar stel nou dat je je orgasme wel wilt uitstellen voor een middagje spelen, wat doe je dan? Denken aan de vuilnisbakken buiten zetten? 

Lustgenoot dacht even na. ‘Ja, nou, dan stop ik de directe stimulatie even en kijk ik naar van alles behalve naar jou. Dan zakt het een beetje af. Maar de opwinding is zo weer terug hoor.’  Aaahw, dat vond ik dan weer lief, dat hij naar van alles kijkt behalve naar mij.

Elkaar ermee plagen of gek maken is natuurlijk ook heerlijk. Zodra ik de huidspanning voel toenemen bij Lustgenoot, of de ademhaling al te wild wordt, gewoon stoppen met de bezigheden, zogenaamd om van positie te wisselen. Daarbij de tijd nemende, zodat de ladder naar de top van de berg opnieuw kan worden beklommen.  Of andersom: me laten smeken of ik me nu eindelijk als-t-u-blieft mag laten gaan. ‘Nee, nog even wachten,’ als kleine verrukkelijke marteling. 

 

Het werkt in ieder geval anders tussen ons. Ik kan gestimuleerd blijven en toch mijn orgasme inhouden, al kost dat behoorlijke focus. Die focus brengt me soms in een soort ander universum. Het is net als met het verleggen van mijn pijngrens. Door me te concentreren, kan ik heel veel pijn verdragen, sterker nog, ik kan de pijn omzetten in sexuele stimulatie.  Het is, met het controleren van het orgasme, zoiets als een termostaat die een constante temperatuur aanhoudt. Het is best lastig uit te leggen hoe dat werkt. Ik concentreer me op het gevoel van nu en houdt dat vast, zonder ‘toe te werken naar méér’. Ik houd even mijn adem in, alsof ik daarmee de toevoer van zuurstof die het vuur aanwakkert onderbreek. Onzin uiteraard, maar zo voelt het wel. Du moment ik die concentratie loslaat, schiet de kurk uit de fles en raast het orgasme door mijn lijf. Door de opgebouwde spanning voelt het heel sterk en intens en lijkt het langer aan te houden dan anders.

’t Werkt niet altijd. En soms is het onbedoeld of ongewild. Hoewel mijn sexdrive meestal toeneemt in tijden van stress, wil het ook wel eens gebeuren dat vermoeidheid van de lange dagen die ik maak me parten speelt. Eigenhandig of zelfs onder de vaardige handen van Lustgenoot, doet mijn lijf niet altijd mee. Misschien ben ik juist dan te veel gefocussed op een quick fix, een snelle ontlading van de spanning om daarna rozig in slaap te vallen. Dat werkt soms, maar niet altijd. Op zulke momenten is het alleen maar stressverhogend: ik moet en zal een orgasme en het lukt niet. Stom natuurlijk. Gewoon genieten van de opwinding is al heerlijk genoeg, met of zonder orgasme.  Zodra ik me dat realiseer, geef ik me ontspannen over aan wat is en wat wel of niet komt.

Enniewee, wat de motivatie ook moge zijn de Coïtus Reservatus te praktiseren, oefening baart kunst lieve lezers. Leuk toch, om te kunnen zeggen: ‘Nee, vanavond kan ik niet, ik moet trainen’ .

 

meer lezen 0 commentaren

za

08

apr

2017

4e ronde: Een mooi verhaal

De vierde ronde, jemig, wat gaat de tijd snel. Een bijzondere opdracht: gebruik een van de metaforen uit ronde 1, niet die van jezelf, voor een verhaaltje van 250 woorden. Ik heb het slim opgelost, al zeg ik het zelf, door het te laten voorlezen en gebruikte de metafoor van Hugo Mulder - Het Moeras.

Een fijn resultaat: 2e plaats in de jurybeoordeling en 3e bij die van het publiek. Overall in deze ronde een vette tweede plaats en numero 3 in het algemeen klassement. Blij van! Lees hier nog eens de uitslag terug en lees natuurlijk vooral mijn inzending voor ronde 4.

 

Een mooi verhaal
Robert likte Juliëttes clitoris met een dodelijke precisie. Langzaam zakte ze weg in een drasland van geilheid waaruit geen ontsnapping mogelijk was. Bij iedere beweging van zijn tong werd ze er dieper in gezogen, tot ze zich stuiptrekkend moest overgeven aan een klein, maar heerlijk sterven,’
eindigt Max en klapt het boek dicht.
‘H
é, het is nog niet afgelopen!’ protesteert Jamy en reikt naast het bed om het te pakken.
Snel benut hij de gelegenheid om haar naaktheid stevig tegen zich aan te drukken. Jamy’s tegenwerpingen vallen stil als zijn handen langs haar billen glijden en zijn vingertoppen langs de randjes van haar poort strelen.
‘Over een drasland van geilheid gesproken,’ zegt hij vol ontzag als hij voelt hoe nat ze is.
‘Logisch als je zulke mooie verhaaltjes voorleest.’
Jamy pakt zijn hand, likt met het puntje van haar tong sensueel de zilte druppels eraf en brengt haar eigen hand liefkozend naar zijn lippen.
‘Ik wil niet ontsnappen aan jou,’ verzucht ze als Max haar vingers naar binnen zuigt.  Hij manoevreert haar behendig op haar rug en kust zich omhoog langs haar dijen. Haar clitoris zwelt op in zijn delicate beet. Een kreet van genot ontsnapt, haar handen woelen in de benevelde lakens en haar rug kromt zich als hij haar hongerig leest.
‘Dodelijke precisie’ prevelt Jamy en onder zijn gijzelende tong sterft ze een beetje  in ontwakende verrukking.
Ontroerd kust ze het glinsterende vocht van zijn wangen.
‘Jij en ik, een verhaal dat nog mooier is,’ fluistert Max.

meer lezen 3 commentaren

zo

26

mrt

2017

Verboden Vruchten

Het zal u niet zijn ontgaan, het thema van de boekenweek 2017: Verboden Vruchten.

Ineens rollenbollen de knappe auteurs en autrices giebelend over elkaar heen om elkaar af te troeven met hun moderne opvattingen. Ik erger me er kapot aan, als ik eerlijk ben. En dan nog het meest aan de beschamende commentaren van de media.

 

Toegegeven: zo’n thema weekje doet het goed voor onze branche, de erotica.  Plotseling is het helemaal hip en happening. Met stalen gezichten beweren incrowd dames en heren dat ze altijd al waren geinteresseerd in, en dat ze natuuuulijk ook vinden dat.... Boekhandels richten hun etalages in met gekouste plastic mannequin-benen en manden vol met overvloedig fruit. En ik zag zelfs een snel plaatje voorbijkomen van een stipteasende dame op het podium bij het boekenbal.  Je zou er haast van denken dat we eindelijk de tolerantie hebben bereikt.

Ik was trots op Katja Schuurman, die echt een goed verhaal had over het lezen en schrijven van Erotica. Ze liet zich bepaald niet uit het veld slaan door de schaapachtige onnozelheid die haar omringde, die haar oprechte enthousisme direct in het ranzige poogden te sturen.

Katja zelf schreef er geen voetnoot aan, aan die mooie erotische stukjes die ze bij elkaar redigeerde. Maar dat deed er natuurlijk niet toe. Het feit alleen al dat ze haar – door hardwerken zuur verdiende – bekende naam hieraan verbond (goede marketing!) was natuurlijk al ranzig genoeg. 

Hoezee voor Katje, die als een van de weinigen gewoon durfde zeggen, boven alle literaire verhevenheid en opgeblazen poeha uit, dat het lezen van erotica gewoon geil is. En het schrijven trouwens ook. En dat daar helemaal niets mis mee is, sterker nog, dat het getuigt van menselijkheid. De bloemlezing wordt een bestseller, for sure. Na een paar dagen zijn we nu al aan de derde druk.

 

Dus waarom erger ik mij zo, lieve lezers?  Het is toch fijn dat de erotica eindelijk een podium krijgt? En dat iedereen het er over heeft? Zeker, dat is waar. 

Maar ik erger mij, niet zozeer aan het thema alswel aan de hypocrisie van veel van de deelnemers en uitvoerders. Aan die boekhandels die de erotica terzijde schuiven en geen plaats geven in hun winkel, aan de uitgevers die het amper durven promoten, aan de recescenten die het neerbuigend afdoen als ‘teveel porno’. En die nu staan te dansen op de tafel en met droge ogen beweren dat ze altijd al... en op het boekenbal kwijlend naar een dansend dametje kijken alsof ze er nog nooit een hebben gezien. Lang leve de geilheid, het wordt eindelijk gevierd. 

 

Dus waar zijn al die andere heerlijke mooie schrijvers, naast de incestueuze incrowd? 

Die al jaren en jaren en jaren worden geweerd bij de uitgevers, de boekhandels en exposities? 

Die worden geridiculiseerd en genegeerd, omdat erotica niet literair zou zijn? Omdat het ‘grote publiek’ zich storen zou aan al die vulligheid? Het is gewoon weer hetzelfde kringetje, met dezelfde titels. Het is dezelfde kwijlerigheid, lacherigheid, overdreven ‘open minded doen’ als altijd. En morgen? Morgen als het thema is weggeebd, staan wij erotici gewoon weer onder en achter de toonbank. En krijgen de onbekende debutanten (en gevestigde auters) dezelfde brieven, van dezelfde uitgevers: 

‘Het is mooi en goed geschreven, maar past niet in ons fonds.’ ‘Te gewaagd voor ons publiek’. Niemand steekt zijn nek uit. Daarom dus, daarom ben ik geërgerd. 

En daarom bestaat EroScripta. Omdat de erotica ALTIJD van waarde is, omdat de erotici ook gewoon retegoede verhalen schrijven.  Het hele jaar door.

meer lezen 0 commentaren

zo

26

feb

2017

Onder de brug in Rotterdam-Zuid

Voor een prachtige wedstrijd, uitgeschreven in samenwerking met VPRO, Canvas en Vlaas-Nederlands Huis De Buren, stuurde ik het onderstaande verhaal in. Een zeer vrije vertaling van het verhaal "the girl under the bridge'' dat ik schreef voor Eroticon 2017.
Ik won er helaas geen prijs mee, maar ben desalniettemin wel blij met het verhaal. Hoop dat jullie het ook mooi vinden :).

 

Onder de brug in Rotterdam-Zuid

Door haar begreep ik dat de obscure sneltrein tussen leven en lust alleen héén ging, nooit terug. Niet dat ik terug wilde. Ik was een dom schaap geweest, argeloos en zonder passie meesjokkend op weg naar een comfortabel huis met daarin een aardige echtgenoot en 1,7 kinderen. 

 

Ze was welgevormd en rond de dertig, hoewel haar absurde outfit deed denken aan een vijftienjarige: een roze plastic rokje en een nylon bloesje, zó strak dat haar tepels er doorheen prikten. Haar knalroze lippenstift weerkaatste het harde metrolicht. 

Ik zag haar staan op de roltrap en kon mijn ogen niet van haar afhouden, haar hele aanblik maakte een verlangen in me los, naar iets dat ik niet kon articuleren. Op straat besloot ik haar te volgen. Haar rokje spande zich moeizaam om haar uitdagende dijen en bij iedere stap hoopte ik dat het zou openbarsten. Gebiologeerd staarde ik naar haar deinende billen. Halverwege een brugpassage draaide ze zich om.

 

‘Wat moet je?’ vroeg ze brutaal. Ik bloosde vurig.

‘Sorry, het is...je ziet er zo..’ stamelde ik.

‘Ik zie er zo uit wàt?’

Haar tong duwde haar kauwgom van de ene wang naar de andere.

‘Jaloers? Ik bedoel, ik zou jaloers zijn als ik er zó uitzag. Doodzonde als je het mij vraagt, zo’n mooi lijf, helemaal bedekt als een gereformeerde.’

Ik zuchtte.

‘Je ziet er zo...vrij en sexy uit.’

 

Met een paar stappen ging ze voor me staan.

‘Je bent leuk,’ zei ze, pakte mijn hand en legde die om haar taille.

‘En volgens mij wil je mij dolgraag zoenen, niet dan?’

Paniekerig realiseerde ik me dat ze gelijk had. 

‘Nou, doe dan,’ lachte ze, ‘ik zie toch dat je het wil!’
Ze schuurde haar heupen langs mijn dijen. Voor ik het wist stonden we te zoenen tegen een graffitimuur. 

Ze knoopte mijn bloesje open en beet door mijn bh heen in mijn tepels. De vegen achtergebleven lipstick konden mijn opwinding niet verhullen en ik verwelkomde haar been dat zich tussen mijn benen wrong.

‘Ooit met een meisje gevoosd?’ hijgde ze in mijn oor.

‘Nooit, ik...’

Mijn adem stokte toen ze mijn broek openritste en haar hand in mijn slipje wurmde. Met onverwachte tederheid streelde ze mijn schaamhaar, gleed langzaam tussen mijn lippen en kneep even in mijn clitoris.

 

Het was bevrijdend, alsof ik werd losgemaakt uit de dwangbuis waarin ik zo lang had geleefd. Tegen die smerige muur aangedrukt werd ik overspoeld door lust en liet me meedogenloos klaarvingeren tot mijn warme sappen over haar dominante vingers stroomden. Binnen een paar minuten had ze me getransformeerd van acceptabele kantoortrut tot geile straatkat en ik gaf me er schaamteloos aan over.

 

‘Lekker ding, hier, lik jezelf maar op.’
Ze duwde haar vochtige vingers in mijn mond, deed dan haar shirtje open en frommelde haar bh-cups onder haar grote borsten. Begerig wreef ik mijn gezicht over het zachte wulpse vlees.

 

‘Op je knieën kleintje, zuig me daar af!’ kreunde ze.

Daar, op klaarlichte dag, likte ik haar alsof ik nooit iets anders deed. Alles was onthutsend heerlijk: haar dijen die mijn gezicht omklemden, zoals ze aan mijn haar trok, de manier waarop ze haar natheid tegen mijn hongerige mond aandrukte. Haar gekerm toen ze klaarkwam, als een diertje in nood, verpletterde mijn ziel.

 

‘Wanneer zie ik je weer? Alsjeblieft, laat me je weer zien,’ smeekte ik haar.

‘Ik zie je als ik je zie schatje, oké?’

 

Ze hurkte op het beton, haar bloesje nog open. Ik nam een mentale foto om haar dichtbij me te houden, voor de weken of maanden die voor me lagen, wachtend op haar onder deze brug.

 

meer lezen 2 commentaren

za

18

feb

2017

In mijn blootje

Ik ben vóór naakt en bloot, dat is zeker. Niet dat ik nu de hele dag de kleren uit wil gooien, of iedereen zonder kleding wil zien (echt niet!). Maar de blote mensch is mooi, vind ik. A Piece of Art.
Voor mij bestaat er geen ‘’ideaal-plaatje” wat betreft het menselijk lichaam. Ik hou van dun, ik hou van dik, ik hou van lichamen die worden gedrágen door de bezitter ervan. Van lichamen waaraan je kunt zien dat ze van het leven houden. Lichamen met Lust. Mij krijg je niet warm met de gestilleerde spillebeentjes en minibilletjes die dagelijks strakgetrokken langs de tijdlijn van twitter passeren.  Echte lijven wil ik, van echte mensen die Leven. Waarin de spieren bewegen, de buik mee-ademt, er billen zijn om in te bijten, armen zijn om vast te houden. Inclusief putten en butsen.

Ik ben niet preuts, verre van. Ik vind het aangenaam te laten zien wat ik in huis heb, bekeken worden kan behoorlijk opwindend zijn.   Nog leuker vind ik het naar lichamen van allerlei pluimage te kijken, in de meest bijzondere verpakkingen.

Bloot en naakt. Het is toch een kleine kwestie in huize Daen. Mijn lijf lééft, met mij mee. Het heeft zo haar goede als minder goede dagen, al naar gelang ik me voel als bezitster ervan. Waar ik op de goede dagen zonder problemen flanerend in den bloten kont achter het fornuis sta, hebben de minder goede dagen meer behoefte aan beschermende verhulling.  Naakt maakt kwetsbaar. 

Uberhaupt vind ik het ook wel wat hebben, verhullen. Raden wat er onder zit. Een voor een afpellen en bij ieder blootgevallen stukje huid je verbazen hoe het voelt en ruikt en smaakt. 

Lange kousen waardoor je benen een centimeter of tien langer lijken. Mooie korsetjes die de busten over de top duwen. Strakke boxers die een erectie prachtig laten uitkomen.

Daarentegen gaat er ook niets boven het warme blote lijf van Lustgenoot op een koude avond, diep onder de dekens tegen elkaar aan geplakt. Er hoeft niet van liefde te worden gesproken, die vloeit vanzelf over en weer door de zachte huid die elkaar aanraakt op een zo groot mogelijk oppervlak. 

Zijn vingertoppen die zacht over mijn rug glijden, strelen eigenlijk mijn ziel. Pas als zijn vingers transformeren naar instrumenten om me te prikkelen, knijpen en vastgrijpen transformeert mijn lijf zich mee van bloot naar naakt. En de lijfelijke zinnen van verbonden geborgenheid zich langzaam verplaatsen naar geile lust. 

Naakt is een kwestie, omdat het iets anders is dan bloot.  Bloot vind ik makkelijk, maar naakt ligt wat gevoeliger. Naakt betekent dat mijn lijf laat zien hoe ik me voel. Naakt betekent open zijn. Ik kan me naakt voelen met kleren aan, zeker als mijn lief me opneemt met zo’n je-weet-wel blik. Misschien moet ik zeggen, enigszins aangedikt, dat bloot betekent dat mijn lijf onbedekt is en dat naakt betekent dat mijn ziel geen verhulling heeft. 

 

Een jaar geleden had ik een fotoshoot met een bekende en fantastische fotograaf. Zonder kleding, zonder make-up, zonder flatterende lichten en zonder retouche. Ik voelde me toen niet naakt, ik was gewoon bloot en stond volledig in mijn kracht. Binnenkort, de datum weet ik nog niet heel precies – kan best nog even duren-, komt de serie foto’s in het publiek. Niet alleen van mij, maar van een heleboel mensen. Ik ben er heel trots op dat ik er tussen mag staan.

Maar zo sterk als ik me toen voelde, zo naakt voel ik me nu.  Duizend ‘wat als’ scenario’s vliegen door mijn hoofd.  Eeuwenoud en generatieslang calvinisme dat zich in mijn genen bevindt, roert zich in de donkere nacht. Me terugtekken zou ongelooflijk hypocriet zijn, vind ik. Dan kan ik mezelf niet meer aankijken. Natuurlijk wil ik dat ook niet. Ik wil best over mijn eigen taboe-drempel heenstappen en het lijf dat me al zoveel heeft gegeven in liefde en respect laten zien. Maar het liefste zou ik, nabij de publicatiedatum, even in Timboektoe zitten. En pas terugkomen als mijn naaktheid gewoon weer bloot is.

meer lezen 5 commentaren

za

17

dec

2016

OhMagazine - editor's choice: duizend stappen

Oh Magazine organiseerde enige tijd geleden een spannende verhalenwedstrijd voor vrouwelijke auteurs. Natuurlijk kon ik het niet laten mee te doen. Ik heb niet gewonnen, maar hoofdredacteur Debby Gerritsen verkoos mijn verhaal 'duizend stappen' wel tot 'editor's choice'. Een vermelding waar ik heel blij mee was! Lees hieronder mijn inzending!

meer lezen 0 commentaren

vr

09

dec

2016

De kracht van verlangen

Als ik menstrueer, doe ik niet aan sex. Waaaat?????

Echt waar! Niet dat mijn lustgevoelens dan minder zijn, maar op de een of andere manier ervaar ik  deze periode als een  ‘çleaning up’ van mijn lichaam en mijn geest begeeft zich en passant daarin mee.

 

 

Er zijn nog zoveel andere leuke en heerlijke dingen die je kunt doen zonder dat penetratie door de rode zee hoeft plaats te vinden. Maar hoe vrijgevochten en openminded ik ook ben, ik vind dat gewoon minder prettig. 

Met de beperking van het vrije bewegen door het landschap van lustige mogelijkheden ga ik frustratie uit de weg en doe ik dus liever helemaal niets. Ik weet, ik ben daarin kansloos truttig.

 

Zo’n korte periode van onthouding heeft eigenlijk iets heel moois. Een soort fysieke en emotionele bezinning, een rustpunt in het hectische leven dat ik leid, een moment om de kracht van verlangen tussen Lustgenoot en mijzelf te ervaren.

 

Gelukkig verkeer ik niet lang in de menstruele fase, binnen een paar dagen is het over. Ik merk dat niet alleen fysiek maar ook mentaal. Daarna treed ik met hernieuwde energie de Lustige wereld weer tegemoet.  Bijproduct van mijn conservatieve houding ten opzichte van de maandelijkse stonde is dat ik daags na de natuurlijke rustpauze als een adhd-er door het leven stuiter.

 

Vriendin merkte het op. “Heb je iets geslikt ofzo?” 

Ik vertelde dat mijn menstruatie net voorbij was en ik derhalve nogal last had van langsvliegende visioenen en oplaaiende energie en ik nog even wachten moest voor Lustgenoot voorhanden was. Vriendin viel bijna van haar stoel. Ze is al meer dan 15 jaar gelukkig getrouwd moet u weten, en als dat al niet bijzonder genoeg is, is ook haar sexleven nog bloeiend en boeiend. 

“Mijn vent trekt zich er niets van aan! Die vaart door iedere zee!” 

Ze vond het belachelijk dat ik me door zoiets natuurlijks laat weerhouden. 

“Als het jeukt, moet je krabben schat,” zei ze, niet erg romantisch maar oprecht en welgemeend.

In de trein naar huis dacht ik er over na. Vriendin is een echte hedoniste. Ze geeft toe aan haar verlangens waar en wanneer ze dat wil, of dat nu een reep chocolade betreft of een lustig intermezzo met haar echtgenoot op de keukentafel.  Daar is iets voor te zeggen natuurlijk en ik vind haar energie daarin fantastisch.

 

Hoewel ik een opgewonden standje ben, heb ik een behoorlijk zwak met smachten, met verlangen, met het opbouwen van de spanning en uitkijken naar elkaar. Voor mij hoeft niet iedere behoefte ter plekke te worden bevredigd, sterker nog, het uitstellen van de bevrediging is een lustige bekoring in zichzelf. Naast mijn Lustgenoot liggen en vieze praatjes met elkaar houden zonder elkaar aan te raken, wetende dat je over een paar dagen hongerig elkaar verslinden zult, heeft iets bijzonders.  Het verlangen doet het liefdesvuur hoog oplaaien.

 

De kracht van het verlangen als voorspel ervaar ik niet alleen in die paar dagen dat ik uit de actiematige roulatie ben.  Lustgenoot is bijvoorbeeld weleens een paar dagen, of een paar weken, in het buitenland of behept met andere drukkigheden. Zo ook as-we-speak. 

De eerste paar dagen heb ik daar niet zoveel last van: het leven dendert door en raast in haar gebruikelijke dynamiek gewoon verder. Maar naarmate de tijd vordert, voel ik heel bewust zijn afwezigheid. Met name in de nacht, in het ineens veel te grote bed, vlamt het verlangen op. 

Ik begin te dromen van heftige en heerlijke vrijpartijen, ik word wakker met een ‘jeuk’ die door zelf te ‘krabben’ niet meer wordt opgelost. Ik verlang naar zijn handen, zijn armen om me heen, zijn warme rug om tegen aan te liggen en zijn stem die door me heen gaat.  Ik mis zijn klankbord, zijn raadgevingen, zijn humor, zijn lijf, zijn...kortom, ik mis hem. 

Het heeft wel wat, hem missen. Het besef wat en waarom je iemand mist, zet alles weer in perspectief en geeft weer een rangorde aan wat er echt toe doet. 

 

Het vooruitzicht hem weer te zien, de spanning die ik daarbij voel, de verrukkelijke fantasieën die dagelijks en in de nacht door mijn hoofd heen dansen (en die ik hem wel vertel via app natuurlijk), de hartstochtelijke berichtjes die wij uitwisselen, de opdrachtjes die ik tussendoor van hem ontvang, de honger die door mijn lichaam raast: het maakt dat ik me verbonden met hem voel  en we een enorme voorpret hebben.

 

De kracht van verlangen, het heeft waarde. In het Spel der Spelen is het opbouwen van de spanning en het voeden en benutten daarvan een heerlijke element in de Lusten.  Het nemen van tijd en ruimte om het smachten aan te wakkeren verhoogt de honger, de geilheid en de feestvreugde in huize Daen. 

Dit gezegd hebbende, erken ik wel dat de eenzame geilheid soms zo hoog oploopt, dat ik niet ontkom aan kleine intermezzo’s op onbewaakte momenten. Het bad, de file, de kerstborrel...het zijn uitstekende momenten om uit het zicht het fysieke verlangen voor even te verlichten en de broodnodige energie gaande te houden. Ik kan dat. In de file of op het damestoilet. Om daarna met een opgewekte edoch wazige glimlach me te mengen met het publiek op de vergadering.

 

Hoe leuk om Lustgenoot op afstand daarvan deelgenoot te maken, te tergen met kleine fotootjes, te vertellen wat ik aan het doen ben, het verlangen aan zijn zijde aan te wakkeren en daarmee ook van mijzelve. Honderden kilometers van elkaar verwijderd app-sex te hebben of samen een filmpje te kijken met de idee dat ‘wij dat straks ook gaan doen’. Brrrrr, heerlijk!

 

Afijn. De kracht van het verlangen dus. Een fantastisch voorspel. 

Zodra Lustgenoot weer binnen handbereik is, vermoed ik dat de kerstboom er even het zwijgen toe doet en wij een dagje niet bereikbaar zijn. Dus mocht u mij missen...

meer lezen 1 commentaren

wo

16

nov

2016

The girl under the bridge

Photograph courtesy of http://mollysdailykiss.com/
Photograph courtesy of http://mollysdailykiss.com/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eroticon is The Place To Be for any erotic writer. So - I went in 2016 and I want to attend in 2017 real bad. For inspiration, creative workshops and meeting up with great erotic writers. However, don't know if I'll be able to make it this year -moneywise. Wonderful to discover that publisher Sinfull Press has an Eroticon Competition. Although it is quite hard to write in English for a Dutch girl, here's my story. Hope you alle like it (and hope too win ofcourse!)

 

The girl under the bridge

 

On my way home from my temp job to my ragged old council flat, I crossed all sorts of shops, stands and people I had never encountered before.  It was scary yet extremely exciting to discover this whole new world I never knew existed. I grew up in the burrows of Northern London and had no idea what life was about when I landed here.  After losing my posh job in the City, nothing was like anything I was used to.

 

I was twenty-five and sincerely believed that my only goal was to live a comfortable life, in a comfortable house with a garden, a nice husband and 1.7 children. Until the day I lost my job as P.A. to the CFO of a large financial institute, I had done my share of good. I attended the right school, studied hard and landed myself a nice job. Once I took a freefall from the social ladder and entered the obscure world of unemployment, I came to understand I had been a foolish sheep that just went along, slowly orbiting in comfort without any passion. 

 

Meeting her threw me into the fast lane of real life and lust.

 

She wore this absurd outfit: a pink plastic skirt, pink sneakers and a white top so tight her nipples pushed through the fabric. Her pink lipstick was almost fluorescent and shimmered in the harsh light of the subway-train. Even her bubblegum was bright pink. Considering her outfit, you would think she was only fourteen, but she was a luscious woman of at least thirty. Standing next to her in my grey office-outfit, I felt boring and invisible. I had to change lines and left her in the train, but much to my surprise I saw her again when I got out, waiting for the elevator. Ridiculously large headphones covered her ears and she moved her hips to some inaudible song. I couldn’t take my eyes of her. Her carefree aura, her long legs underneath that plastic skirt - she triggered a yearning for something I could not articulate.

 

I followed her when we got out on the street. She didn’t walk, she flowed. Her impertinent thighs strained her skirt and with every swinging step she took, I was afraid it might burst. Mesmerized I stared at the swaying halves of her ass. When she passed under the bridge, her noticing me was inevitable. Halfway she turned around and walked towards me. My heart pounded.

 

“What you want girlie?” she said perky. I blushed fiercely. 

“Don’t know really, I am sorry. It’s just that, you look so…,” I stammered.

“I look so what?” 

She pushed her bubblegum from side to side with her tongue. 

“You jealous? I mean, I would be, dressed like that! A bloody shame if you ask me, with a gorgeous body like yours, covering it up like an Amish girl.”

I sighed. “I wish I had the courage you have. You look so… so attractively free.”

 

For a moment she stared at me, took a few steps and positioned herself real close to me. 

“I think I like you,” she said. 

I froze when she took my hand and put it on her waist. 

“And I think you are dying to kiss me, aren’t you?”

I was dumbfounded, not able to move or even breathe. 

“Come on,” she insisted, “you know you want to…”

With a shock I realized she was right. I wanted to kiss those bold lips, I even wanted to rip off that stupendous skirt and squeeze her provoking ass. Paralyzed, I had visions of me licking her neck.

 

She laughed and pulled me towards her, pushing her pelvis against my thighs. She forced me against the graffiti on the wall and kissed me aggressively. Her hands wandered over my breasts, found the buttons of my dull office blouse and snatched them open. Leaving large pink smudges of lipstick, she bit my nipples to hardness.

She then rolled up her skirt, lifted her leg en forced it between my thighs.

 

“Ever made out with a girl?” she panted in my ear.

“Never, God, I… never!” 

I gasped when her hand opened the zipper and wriggled itself into my panties. Her fingers stroked my pubic hair, then slowly slipped between my labia en pinched my swollen clit.  

Doing so she released me of the social straitjacket I had lived in for so long. Pinned against the pillar of the bridge she made me come real hard, dripping my warm juices over her dominant fingers. Within minutes she had transformed me from an acceptable office-girl into an alley-cat and I loved it.

 

“You horny little twit, here, lick yourself off my hand,” she said with a hoarse voice, putting her moist fingers between my lips.

Feeling brave, I caressed her nipples piercing through the fabric. In response she opened a few buttons, creased the cups of her bra under her big boobs and pulled me towards her. Rubbing my head between her firm tits I surprised myself by biting her white luscious flesh. 

 

“On your knees little one, suck me there,” she moaned.

Right there under the bridge, in broad daylight, I licked, bit, sucked and penetrated her as if I had done nothing else in my life. I loved the way her thighs crushed my cheeks, the way her hands pulled my hair, the way she thrust her wetness to my eager receiving mouth. Her howling- like a small animal in need - when she came on my face, crushed my soul. 

 

“Will I see you again? Where do you live? Please, let me see you again…” I was close to begging her.

“Donknow girlie, I'll see you when I see you 'kay?”

 

With her top still open she crouched on the concrete. I took her picture to capture this moment with her, to keep her close to me for the hours, weeks or months ahead of me, waiting for her under the bridge. 

meer lezen 2 commentaren

zo

15

mei

2016

Kinky Life

Zomaar uit het niets ontstond in huize Daen warempel een mooi debat over ‘’the kinky way of life’’. Grote vraag die zich daarbij aandiende was ‘’Wat zijn nu precies de definities van kinky?’’ 

Nu ja, dat is een goeie! Kan iemand mij vertellen wat wel en wat niet onder de noemer van kinky valt?

“Sterk afwijkend van de seksuele norm en daardoor aantrekkelijk”

“Pikant en enigzins pervers”

“Tegennatuurlijk en verdorven”

Dit zijn slechts enkele definities van onze vrienden van de bekende woordenboeken. En eerlijk gezegd maakte ik me daar ineens boos over. Over wiens normen hebben we het hier eigenlijk? Wie bepaalt de seksuele norm? Wie bepaalt wat tegennatuurlijk is, als er miljoenen mensen op deze prachtige aarde zich daar aan overgeven? Wanneer overschrijden wij een norm? Zo subjectief als de pest, wat mij betreft en ook volledig opgehangen aan de zedenprediking van iedere cultuur.

Dat de omschrijving van ‘pervers en kinky’ mij ineens in het verkeelde keelgat schoot, heeft alles te maken met het feit dat ik niet geloof in het begrip ‘tegennatuurlijk’.

 

Wij mensen, met al onze eigenaardigheden, zijn ook producten van de natuur. En alles wat wij in ons hebben, behoort daar dus toe. In ieder land ter wereld, in iedere tijd en in iedere cultuur, in alle gebieden op deze aarde, bestaan zaken als ‘houden van pijn’, dominantie en ondergeschiktheidsgedrag, anale seks en de drang om ons seksueel te manifesteren. Is de seksuele norm dan gewoon standje rechtopenneer binnen een relatie? Is meedoen aan een gangbang afwijkend gedrag? Maakt het ons verdorven? Is wat in de Kama Sutra beschreven is, verdorven? 

 

Ik schijn onder de noemer ‘’kinky’’ te vallen omdat ik een HeleHogeHakken fetisj heb, van korsetten houd undsoweiter. Ooit werd ik gewezen op het feit dat de ‘natuur’vrouwen in Afrika dit niet zouden doen. Ha, laat me niet lachen! Kent u de plaatjes van dames die met 30 halsringen hun nek uitrekken? Die allerlei voorwerpen door hun oren en lichaam boren? Die zich verven met Indigo en allerlei andere kleuren? Daarmee verhogen zij hun seksuele aantrekkelijkheid, mind you. 

Misschien is het wel zo dat wij, gebukt onder de normerende regels van religie, zeden en moraal, zo ver van onze natuurlijk staat van seksualiteit zijn komen te staan, dat we niet meer weten wat natuurlijk gedrag is. En dat onze perversiteit bestaat in het onderdrukken en ringeloren van onze seksualiteit. Druk geeft altijd tegendruk lieve lezers, dat is een natuurwet. Hoe zwaarder de onderdrukking van de seksuele beleving, hoe meer normerende waarden wij de maatschappij toekennen, hoe groter de uitwassen worden. Het is niet voor niets dat in landen waar de vrouw het meest wordt onderdrukt, ook het meeste geweld tegen vrouwen plaatsvindt. Gedrag wat tegenwoordig helaas steeds meer in Nederland te zien is. 

Wist u dat mensen die na een zware verslaving afkicken en weer een beetje op aarde komen, ‘eten en seks’ als eerste levensbehoefte voelen bovenkomen? Nog voordat ze behoefte krijgen aan slapen en veiligheid? Wat zegt dat over ons als mens? 

 

The kinky way of life is, in dit geval, voor mij een van de eerste levensbehoeftes. Sla me op de billen, bijt mij in de rug, laat mij rondparaderen op HeleHogeHakken met een adembenemend korset, laat mij vol genoegen het zaad van mijn wangen likken en laat mij in de late nacht of de vroege ochtend de benen spreiden om Lustgenoot in liefde te ontvangen. Dat is Leven, lieve lezers. En alles dat in ons leeft, is natuurlijk. Al die wil fistfucken, door hoge hakken wil worden vertrappeld, gebonden aan het plafond wil hangen, het heerlijk vindt om te geselen of graag neukt met opblaaspoppen: het is u allen van harte gegund! Ieder mens heeft zijn eigen liefhebberijen als het op seks aankomt en een norm is niet te geven. De enige norm die ik accepteer betreft  het wederzijds genoegen en goedvinden. Zolang er daarbij sprake is van gelijkwaardigheid, is er wat mij betreft geen taboe in het Land der Lusten.

 

En wie het in zijn hoofd krijgt dat homoseksualiteit van zowel mannen als vrouwen tegennatuurlijk zou zijn: bij bijna alle zoogdieren komt het voor! Ook bij apen, dolfijnen, olifanten en zelf honden en katten.  En wie denkt dat gangbangs of het meervoudig hebben van seksuele partners tegennatuurlijk is, moet eens een weekje op de apenrots gaan kijken. Het is alleen uit heel veel boekjes weggehaald en in de wetenschap, onder druk van macht en religie, genegeerd.
Want weet u:  Lust en vrije Lustbeleving maakt dat wij niet meer horig zijn en onze macht en kracht terugnemen als mens. Het maakt dat wij andere prioriteiten krijgen dan Volk en Vaderland. Het maakt dat wij niet meer luisteren naar de staat en wellicht onwilliger zijn hard te werken voor andermans geld.  

 

Perversiteit? Weet u wat ik pervers vind? Ontkennen hoe seksueel wij eigenlijk als wezens zijn. Lieve leuke normale mensen gebukt laten gaan onder de idee dat ze abnormaal zijn. Je lief in de kont neuken beschouwen als vies. Vrouwen zichzelf laten bedekken en angstig maagd laten blijven tot ze bijkans gek worden. Gezonde dagelijkse Lustbehoeften bestempelen als tegennatuurlijk.  Normen en waarden creëren en opleggen die nergens anders in de natuur voorkomen en die ons zeker geen betere mensen maken.  Homoseksualiteit en sodomie beschouwen als een misdaad. Vrouwen besnijden, slaan en verkrachten. Geen plezier meer mogen en daardoor kunnen beleven aan Lust. Dat is pas pervers en verdorven. Want in the end, het Leven zelf, met al haar heerlijke eigenaardigheden, is Kinky! 

Moraal van dit verhaal lieve Lezer: geniet van The Kinky Life!

meer lezen 6 commentaren