In 'Liza Vandaag' leest u mijn meest verse blog! Dat is er slechts één.
Ik schreef nog veel meer lustige blogs. Die vindt u hiernaast, aan de linkerkant, gesorteerd op jaar.
Leest u gerust eens rond, het zal u zeker plezieren.

vr

24

jun

2022

Duizend Stukken

Voor de bijeenkomst van Vlammende Verzinsel van 25 juni '22, met het thema 'de Liefdesbrief' schreef ik het verhaal Duizend Stukken. 

Omdat ik nog zo weinig schrijf, loopt het niet zo soepel als ik zou willen. Misschien is het een schrijfoefening. Ik hoop toch dat je er van geniet.

 

 

 

Vermoedelijk wacht mij morgen de dood. Misschien is dat ook wel beter, na bijna 25 dienstbare jaren verwacht ik niet dat ik nog veel uit het seculiere leven zal halen. Zeker niet nu de schande op mij is neergedaald. Vijfentwintig jaar, waarin ik mijn lichaam en ziel heb toegewijd aan Haar. En Zij is ook goed voor mij geweest, net zoals mijn verschillende Virgo Vestalis Maxima. Als ik terugkijk op mijn leven en de vreemde wendingen die het heeft genomen, heb ik geen spijt en geen verdriet. Ik weet dat Zij me heeft vergeven. Dat heeft ze me verteld in mijn dromen. Het is mijn lot dat mij heeft overgeleverd aan de grillige jaloezie van één mens. 

 

Vanaf mijn vroegste jeugd was ik voorbestemd om Haar te dienen en heb ik geweten dat alleen mijn onbezoedelde reinheid Haar beschermende Vuur voor eeuwig zou laten branden. Maar wat niemand weet is dat juist Zij mij het Vuur gegeven voor jou mijn liefste. Want zij beschermde Huis en Haard, beschermde jou in de vele veldslagen, en juist Zij wist, dat zonder de Liefde het vuur zal doven. Zij heeft je naar mij geleid en ons ontvangen in Haar huis.

 

Ik zal je morgen niet verraden. Geen woord zal over mijn lippen komen. Ik zal je naam niet noemen en zelfs niet je bestaan. Ik zal zedig naar de grond staren en alleen maar dénken aan die ene heilige nacht. 

Ik weet niet of je deze brief ooit zult krijgen. Je bent al zoveel jaren zo ver weg, strijdend om nog meer land, nog meer macht voor onze Ceasar, nog meer glorie voor onze Keizer. En ik ben er trots op dat door mijn toewijding aan Haar, Zij je al die tijd heeft behouden voor rampspoed. 

 

Ik schrijf je deze brief, omdat ik niets liever wil dan dat je weet dat ik niets vergeten ben. Dat je altijd in mijn leven was. Al heeft onze passie zo kort gebrand en werd zij daarna diep begraven onder de plichten die wij beiden vervulden. Ik heb je liefgehad vanaf de eerste keer dat ik liep op de lange hete weg naar Camanea en jij daar als jonge soldaat met glanzende borstplaat fier in de houding stond. Vanaf het moment dat jouw scherpe ogen zich in mijn ziel boorden en ik struikelde en de kostbare kruik die ik moest vullen in de bronnen van Egeria in duizend stukken voor jouw voeten viel. 

 

Ja, ik heb je al die tijd liefgehad, iedere ochtend die ik langs jou liep, wetende vanuit onze heimelijke blikken dat jij net zo naar mij uitkeek als ik naar jou. In de luwte van mijn plichten dacht ik talloze keren aan je melancholieke blik, aan je trotse houding, aan hoe onze handen elkaar even hadden aangeraakt boven die duizend scherven.

Ik heb je liefgehad in de jaren die volgden, nadat je ineens verdwenen was, op weg naar je grote carrière. Weet je nog, de schok die door ons beiden heen ging, toen je voor je eerste grote Veldslag als tribunus laticlavius de zegen van Vesta halen kwam in de tempel en mij zag staan? Heeft mijn glimlach niet jouw eerste overwinning gebracht? 

 

Ik weet niet wie ons gezien heeft die nacht. Die nacht dat je terugkwam uit een van de verre oorden, de nacht voor je voor het eerst geëerd zou worden voor je heldendaden. Het zweet van de strijd en het stof van de lange reis droeg je als trofee. Mijn hart brak open en Haar Vuur vlamde hoog. 

 

Ik weet niet wie heeft gezien dat ik je vermagerde wangen en je gefronste voorhoofd met het heilige water heb gedept. Ik weet niet wie heeft verraden dat je mijn hand pakte en ik moest huilen toen ik de dood en eenzaamheid in je ogen las. 

Wie het ook gezien heeft, niemand weet hoe jouw harde strakke lippen langzaam zacht en vol werden. Niemand heeft gevoeld hoe onze lichamen alles vertelden zonder dat wij ooit woorden hebben gewisseld. 

Sinds ik verraden ben, vraag ik mij dagelijks af wie heeft gezien dat wij onder de ogen van Vesta zelf, in de schaduw van Haar aanwezigheid, elkaar beminden.

 

Sinds ik werd ontboden door de Pontifex, heb ik bijna niet meer geslapen. Naïef als ik ben, dacht ik dat hij me de nieuwe Virgo Vestalis Maxima zou benoemen, omdat Coela Concordia niet lang meer te leven heeft. Maar zijn gezicht was donker en hard en ik werd gegrepen door zijn hoofdarts en gedwongen ruw onderzocht. 

‘’Het is waar! Ze is geplukt!’’

Zo zei hij het, geplukt! 

De Pontifex keek zwijgend toe terwijl ik wanhopig mijn kleed fatsoeneerde. 

‘’Welke schoft heeft jou bezoedeld,’ siste hij uiteindelijk, ‘’en wat een slet ben jij om hem toe te laten. Je hebt niet alleen Vesta beledigd, maar onze hele natie, onze gevestigde orde, ons Grote Rijk  in gevaar gebracht. Een schande, een schande voor alle maagden, je bent een schandevlek voor jouw hele familie en de generaties die nog zullen volgen,” zei hij. 

Dat zei hij mijn lief. Vijf jaar voor ik ontheven zou worden van mijn toewijding. Vijfentwintig jaar waren op slag niets meer waard, mijn toegewijde leven nutteloos verklaard. Onze prachtige ontmoeting, die ik al die jaren heb gekoesterd, die mijn vingers hebben geleid als Zij Haar Vuur in mijn lenden deed branden, onze woordeloze liefde, werd in een fractie van de eindeloze tijd afgedaan als een vulgaire en weerzinwekkende zonde. 

 

Morgen zal ik worden veroordeeld, publiekelijk. Ik zal worden ingemetseld, daarover heb ik geen twijfel. Daarom schrijf ik je nu. Mijn laatste nacht. Ik heb geen spijt. Ons Vuur van die nacht, heb ik net als haar Vuur al die tijd laten branden. Ik wil dat je dat weet. Met dezelfde toewijding heb ik jou gekoesterd. En ook nu, in mijn laatste eenzame uren, denk ik alleen nog aan jou.

 

Ik voel nog steeds jouw lippen gloeien op mijn tepels. En als ik heel stil lig is het net of ik je warme adem langs mijn nek voel gaan. Alles weet ik nog, iedere seconde, alles wat je woordeloos met me deed. Je zachte en toch dwingende vingers die hun weg vonden naar de plekjes die ik zelf nooit had durven aanraken. Als ik mijn ogen dichtdoe, voel ik zelfs weer het koele marmer van de pilaar tegen de brandende huid van mijn rug. Ik ruik de geur van onze opwinding, die maakte dat onze handen, onze benen, onze lichamen, met geen mogelijkheid nog konden stoppen. 

 

In het zwakke licht van de kaars in deze laatste nacht, zie ik in de schaduwen op de muur hetzelfde wat ik zag die nacht op Haar marmeren muren. Terwijl je mijn kleed omhoog schoof en je je lichaam tegen me aan drukte, werden twee contouren als één op de muur. Er was geen onderscheid meer tussen jou en mij, onze lichamen werden als één geprojecteerd. 

Ik wist niets, niets van wat mannen en vrouwen doen mijn en toch wist mijn lichaam precies hoe ze jou kon ontvangen, gleed je als vanzelf bij mij binnen en vouwde ik mijn benen om jouw lichaam om je nog dieper in mij op te nemen.

En het meest ontroerende moment, dat je grommend in mijn nek beet en je jouw hete vocht aan mij gaf, staat in mijn geheugen gegrift. Als ik denk aan hoe je langzaam langs mijn dijen vloeide, knijpt mijn maag zich samen. Ik heb je geproefd toen, opgezogen via mijn huid en met mijn vingers naar mijn lippen gebracht. Opdat ik geen enkel zintuig onbenut zou laten, wetende dat dit onze eerste en laatste nacht zou zijn.

 

Wie heeft de schoonheid van die nacht verraden? Wie heeft al die jaren ons als een stil geheim gedragen om op het moment dat ik benoemd kon worden als de Virgo Maxima onze stilte op tafel te gooien?

Ik weet het niet mijn lief. Het is ook niet meer belangrijk. Alles wat ik nu nog wil, is dat jij weet hoe ik je heb liefgehad. En dat ik voor eeuwig rusten zal met jouw naam op mijn lippen.

 

Tot in de eeuwigheid,

Uw Vestaalse dienares Floriana

 

1 Berichten

di

17

mei

2022

De Olijfboom

De maan is driekwart en schijnt helder, dwars door de uitstaande takken van de grote olijfboom. Een gele nimbus die om de maan hangt en het dichte gebladerte, temperen de hoeveelheid licht. Desondanks is het genoeg om de groenzilveren olijfbladeren die het dichtst bij me ritselen, te onderscheiden van de zwaar geworden vruchten zelf. De takken verder weg tekenen zich nauwelijks af tegen de donkerblauwe nacht.

Ik rook sloom mijn sigaartje, achterover geleund in de witte rotan stoel. In de verte hoor ik het zachte gebrom van de pomp van het zwembad, maar verder is het doodstil. Ik hoor zelfs geen krekels.

Mijn gedachten zweven ergens de ruimte in, reiken naar de sterren en daarachter. 

De ruimte heeft mijn aandacht, de onbegrensde eindeloosheid trekt me aan. Gewichtloos, zo stel ik me het voor. ‘Zouden alle zware dingen gewichtloos worden?’ vraag ik me af. ‘Ook mijn zware gedachten?’ Ik fantaseer dat ik gewichtloos en vrij, dwars door de grillige takken, zorgeloos door deze oneindigheid kan blijven zweven. In de ruimte waar de maan en de zon op dezelfde plek tegelijkertijd schijnen. 

In het duister in onze kamer luister ik als altijd naar je ademhalen. Een mantra van onschuldige slaap, die me veiligheid en vertrouwdheid biedt. Het geeft me focus, zodat ik niet naar mijn eigen zwaarte hoef te luisteren. Desondanks gaan mijn emoties met me op de loop. En vraag ik me duizend vragen telkens opnieuw af, herhaal ik duizendmaal mijn eigen geschiedenis, in een vruchteloze poging antwoorden te vinden op vragen die geen antwoord kennen, net zolang tot ik in slaap verdwijn.

 

Het komt allemaal neer op de kwestie hoe het bestaat dat ik van Begeerd maar niet Geliefd ben getransformeerd naar Geliefd maar niet Begeerd. Een tergend wederkerend thema, dat met me meereist in de tijd. Kan zoiets bestaan, echte liefde met lust, in de gewichtloze en tijdloze ruimte, waar fysieke en emotionele beperkingen in mijn fantasie geen rol spelen? Ben ik er toe in staat, in pure vriendschap en onvoorwaardelijke liefde, begerenswaardig te blijven? Meer dan beste vrienden te zijn, maar ook de minnares?

 

Het is een onrustige nacht. Om de twee uur ben ik wakker, van de pijn, omdat ik moet plassen, omdat je zo strak tegen me aan ligt dat ik niet kan bewegen en ik mijn pijnlijke lijf moet veranderen van positie, omdat mijn hele lijf schreeuwt om verlossing. Verlossing van mijn eigen pijn en mijn eigen begeerte. 

 

En als ik dan wakker ben, zie ik zelfs met mijn ogen open ons begin van onze tijdreis voor me. Hoe we ons dorstig aan elkaar laafden, hoe we bezweet en moe en voor even niet eenzaam de begeerte hadden terug veroverd. Hoe je met je ogen in de mijne vastgeklonken niet meer kon stoppen en over mijn voeten, mijn buik of mijn korset heen spoot. Hoe ik kronkelde onder je vaardige vingers, hoe ik eindeloos jouw kloppend hart in mijn mond nam en ik het leven in mijn hart voelde schieten, hoe we op jouw bank in de schaduw van de nacht eindeloos elkaar verkenden, hongerig om alles van elkaar te proeven en voelen en zien. Gewichtloos, zonder pijn, voor korte momenten, floating in space. 

Als ik door het kleine hoge raam de nachtblauwe lucht zie verkleuren in een lichtgele gloed en de vogels de dag aankondigen, sta ik moeizaam op. Mijn pijnlijke been wil niets en moet ik met mijn handen naast het bed zetten. De eerste stap voelt als een gloeiende ijzeren staaf tot onder aan mijn voetzool. Het is mijn bekende vijand die ik iedere seconde van de dag probeer te bedwingen, van uur tot uur meer of minder succesvol. Zonder te bukken vind ik mijn slippers, gooi mijn lange hemd over mijn hoofd en schuifel naar buiten.

 

De maan is bleek en vaag en wordt zacht doch beslist weggeduwd door de opkomende zon, die het glooiende landschap in nieuwe kleuren legt. Ze zijn er heel even  tegelijk, als communicerende vaten. In de verte hoor ik honden blaffen. De grote olijfboom staat nog op dezelfde plek. Door het veranderende licht lijkt het toch een andere boom dan vannacht.

 

In mijn rondje op het ontwakende land, komt Poes me vergezellen. We zeggen niets, maar waarderen elkaars nabijheid. Ik bedenk me, dat alles hetzelfde is als in de nacht, maar dat het perspectief van licht dit alles omtovert naar een nieuwe wereld. En ik begrijp ineens dat mijn ziel haar eigen zon en maan is, dat ik mijn liefde en lust elkaar laat verdringen en dat gewichtloosheid een kwestie is van een kort moment in tijd. Een dagelijks interbellum. 

Liefde en Lust, de zon en de maan, zwaartekracht en gewichtloosheid. Het bestaat, allemaal, en ook voor even tegelijkertijd. Ik heb alleen niet de vaardigheid om dat gewichtloze moment vast te houden, het glipt door mijn handen als een onvermijdelijk proces. In mij borrelt een weltschmerz die ik diep in mijn hart opberg.

 

Ik heb altijd al teveel gewild. Ik ben nu bij je in het licht en onze liefde is rijk. Precies zoals ik ooit droomde. En toch verlang ik ook naar de gewichtloze nachten, in onze eigen space, waar de lust helder scheen als de maan door de takken van de olijfboom en de ochtend alles als een droom weer verdrong en ik juist verlangde naar het moment met jou in het licht te staan. Een ander perspectief, dezelfde weltschmerz.

 

Het duurt nog zeker een uur voor jij wakker bent. ‘Rough night?’vraag je bezorgd. Ik knik. ‘Gaat weer wat beter nu,’ zeg ik. We lopen naar buiten en roken samen een sigaartje.

‘Dit mooie landschap, deze heerlijke stilte. Dit is rijkdom,’ denk ik hardop. Mijn hart vloeit over.

Je omhelst me, in een kort moment van gewichtloosheid.

 

0 Berichten

za

24

okt

2020

Feromonen

Met haar slipje veegde ze zijn koud wordende natte wangen af, zodat ze in de eenzame nachten in haar bed er nog vaak aan kon ruiken.
‘’Feromonen,’’ herhaalde ze. Ze kleedde zich in alle rust aan, stopte het vochtige slipje in haar jaszak en liep met een voldaan gevoel naar de deur. 

 

Voor de PittigeProza van oktober 2020 schreef ik dit verhaal. Ik schrijf weinig de laatste jaren, dus het kan best een beetje roestig zijn. Enjoy it anyway!

 

 

meer lezen 5 Berichten

zo

03

mei

2020

Smut 4: On a square meter

Smutmarathon round 4

 

The heat is on: literally and in a figurative sense. The assignements are getting harder, the competition tougher and the topics more challenging.

As a dutchie, it is hard to write in a language that's not your own. So I am delighted to see myself still in the competition (despite the number of withdrawals, I think I would still be in there).

Anyway, here is my story for the last assignement involving dance in max 325 words. It got me some votes from the public, unfortunately I have not yet convinced any jury member. If you voted for me: thank you!

meer lezen 0 Berichten

zo

15

dec

2019

Een broodje met niks

meer lezen 1 Berichten

zo

01

dec

2019

Palermo

Hij is heel dichtbij me en houdt mijn hand vast in de verweerde straten, waarvan de vergane schoonheid mijn weemoed aanraakt. De pleinen tonen schaamteloos ooit glorieuze gebouwen, op het randje van vervallen, ingesnoerd tussen verleden en heden, gehavend en vastgeklemd tussen onwrikbare rotsen en de vrijheid van de zee.

meer lezen 4 Berichten

za

23

nov

2019

Mudan 1, 2 en 3

‘Wil je ook?’ fluistert Mudan in mijn oor.
Ik kijk haar verschrikt aan. ‘Ook wat?’
‘Wil je hem proeven? Mag hoor, daar is hij voor. Je mag alles doen, behalve penetratie.’
‘Wil je dat ik dat doe?’ vraag ik in geschrokken verlangen.
‘Ja, dat lijkt me wel wat, zien hoe jij pijpt. Ik zie toch hoe je hier geil staat te worden. Doe het maar, voor mij, dan kijk ik naar je hoe je je best doet.’

meer lezen 0 Berichten

za

23

nov

2019

Het laatste oordeel

Zijn lichaam ligt warm tegen me aan, zacht en mooi. Ik denk aan wat Bowie ooit zei: ‘the hardest thing I ever did was allow myself to be loved.’

 

 

 

 

meer lezen 3 Berichten

zo

30

dec

2018

Opgeschoonde tijd

‘Ja, dat zou ik doen. Met dat rokje over het randje van je rondingen zou ik niet je hele panty uitwurmen. Ik zou gewoon op de naad een gaatje maken en dan het gat steeds groter maken. Een prachtige zwarte lijst waar je kont in 3D doorheen steekt. Gossamme, ja, dat zou ik doen.’

 

meer lezen 0 Berichten

za

10

nov

2018

A

Achter zijn schuchtere blik, ontdekt Lea een sardonische glimlach. In de minuten dat ze diep in elkaars ogen staren voor de verpleegster bij hem is en hem terugleidt naar zijn stoel, lijken de stalen lijnen in het glas onder hun handen te smelten.  

meer lezen 2 Berichten

zo

28

okt

2018

Op jacht naar het Speeltje

Vanaf dat moment konden we werkelijk niets meer doen, aanraken of passeren zonder aan de eventuele toepassing als seksspeeltje te refereren. De trapleuning, de hoekpunt van de bank, de gieter voor de plantjes en het zeepblok aan een touwtje…niets was meer wat het leek

meer lezen 1 Berichten

wo

03

okt

2018

Het broedt en broeit

Weet u wat mij tot schrijven dringt? De gedachte aan een Kousendag morgen. Ik hoor het waaien en regenen buiten en verheug me ineens op het dragen van een heerlijke jarretel en zijdezachte kousen.

Onbekommerd, ongehinderd en sliploos.

 

meer lezen 0 Berichten

vr

10

aug

2018

Het komt! Eindelijk! Lustkronieken 3!

Eindelijk! Over een paar dagen staat Lustkronieken 3 in de webshop van EroScripta! Ik ben er compleet opgewonden van!

 

Ook voor mij is dat lang wachten geweest en heel veel klunen. Niet met het schrijven, al is mijn schrijfproductie de afgelopen twee jaar behoorlijk geërodeerd door schijfruimte-en tijdgebrek en een milde depressie. 

De levensbehoefte om verhalen te maken was er niet minder om. Ik was in een ander universum beland, waarin heel veel ruimte in beslag werd genomen door andere nog belangrijkere zaken. 

 

Allez, het kost wat, maar dan heb je ook wat! De afgelopen weken heb ik al mijn verhalen wederom geredigeerd. Het zijn er wel 40 geworden! Alle punten en komma’s en spaties heb ik op de juiste plekken gezet. Dan lees je jezelf dus ook weer terug. Ik ben best een beetje onder de indruk. Het is bijzonder je eigen ontwikkeling zo klip en klaar onder je neus te hebben in veertig verhalen. Niet alleen kwa schrijfstijl, maar ook wat betreft de onderwerpen en de gelaagdheid. 

 

Ik lees veel terug van wat ik heb meegemaakt, welke emoties er waren, hoe mijn chaotische leven wendingen nam. En dat door alles heen, ook als het enorm tegenzit en het leven heel bizar is, de liefde en de lust prevaleren. 

 

Want ook in Lustkronieken 3 gaat het er weer heet aan toe lieve lezers! Jawel, stomende hete seks, geilheid en role-play in allerlei gedaanten en situaties spelen een zeer prominente rol. Seks in alle vormen en maten. Romantische seks, ruwe seks, dominante seks, onderdanige seks, verlegen seks en liefdevolle seks. Gewoon, heel erg veel seks dus!

Meer nog dan voorheen lees ik wel dat deze een metafoor is voor de levenslust. Verbinding leggend tussen mensen en uitdrukking gevend aan het gevoelsleven. Mijn karakters en alter-ego’s zijn wat diepzinniger geworden. Mijn filosofische inslag en verwondering zijn meer zichtbaar. De bizarheid van de wereld komt flink terug. En de liefde, die heerlijke helende liefde, ook die is te lezen door de verhalen heen. Mijn allerliefste Lustgenoot was onmisbaar in dit proces, echt, zonder hem was het niet gelukt. Al was het alleen al om al die seks uit te proberen.

 

Enniewee, eerst komt Lustkronieken 3 nu als e-book op de markt. Ik hoop toch zo dat jullie het gaan lezen, er zit heel veel Liza en tijd en hart en ziel in dat boek. Het is van A tot Z eigen productie, het schrijven, redigeren, opmaken, stylen en publiceren. Al zit er ook een co-verhaal met de geweldige Sanna.

Ik duim dat er positieve recensies en reacties verschijnen.
Houd je vooral niet in hoor !

Nog een paar dagen. Duimen jullie voor me mee?

 

meer lezen 1 Berichten

wo

08

aug

2018

Mudan - deel 2

Haar oogleden waren zo gezwollen dat haar ogen nu echt spleetjes waren, waar het zwarte licht van haar donkere blik doorheen gloeide. Eindelijk kuste ze mij. Terwijl ze met haar hele bekken tegen me aanreed en haar roze lange nagels mijn tepels pijnlijk verdraaiden, waren haar lippen zo zacht en zo zoet dat ik bijna smolt. 

 

 

In de zomer van 2017 schreef ik het verhaal 'Mudan'. (klik hier als je dat eerst wilt lezen.) Zomaar ineens kwam dit deel 2 tevoorschijn. Enjoy!

meer lezen 2 Berichten

zo

24

jun

2018

Pittige Proza #6: 25 woorden

Iedere maand geven Sandra van Es en NBR Plaza een nieuwe internetmeme. Een uitdaging om een mooi erotisch verhaal te schrijven.

Voor Pittige Proza #6: schrijf supra flash fiction: erotiek in 25 woorden.

 

Mijn inzending lees je hieronder:

meer lezen 1 Berichten

zo

24

jun

2018

Erotica Estafette - Deel 4 - Mon Dieu!

In het vierde deel van deze waanzinnige erotische estafette van NBR Plaza ontdekt Mireille dat zelfs deze nacht geen ontsnapping biedt!

 

Wat voorafging:
Mireille - deel 1 - Marc van Lier
De Badkamer - deel 2 - Sandra van Es

Brioche - deel 3 - Mahotsukai

 

 

meer lezen 2 Berichten

zo

17

jun

2018

Verlichtend

Eerlijk duurt het langst.

meer lezen 1 Berichten

zo

20

mei

2018

Estafette

‘Sinie heet je toch? Hoe gaat het met je hamstring?’ vroeg hij zakelijk. Ik haalde mijn schouders op. ‘Beetje hetzelfde, al mijn spieren staan strak.’

‘Zei ik toch…kom op, niet zo koppig, ben je morgen vrij? Dan zouden we gewoon overdag een afspraak kunnen maken en hebben we de tijd om iets effectievers te doen dan alleen een massage. Wat heb je te verliezen, anders dan een kampioenschap en je trots?’

meer lezen 1 Berichten

zo

25

mrt

2018

Liza in Meermanno

meer lezen 1 Berichten

zo

11

mrt

2018

Mannen met Baarden

Tegenwoordig ben ik heel tevreden met schrale overgevoelige tepels en een vuurrode venusheuvel, die zelfs met goede creme niet meer tot bedaren te krijgen is.

 

meer lezen 0 Berichten

zo

04

mrt

2018

Het Billenlied

Op 24 maart 2018 is de volgende Prikkelzinnen, de feedback bijeenkomst van EroScripta. Het thema deze keer, 'De Tuin der Lusten' van Jeroen Bosch, gaf me een overvloed aan inspiratie. Ik heb geschreven over een unieke scene, die de kunstwetenschappers al heel lang bezig houden: Het Billenlied op het rechterpaneel 'De Hel'. Het is misschien wel het meest vreemde verhaal dat ik ooit schreef :). Enjoy!

meer lezen 0 Berichten

di

13

feb

2018

Hotelleven

Lustgenoot boekte mij een kamer in een saai- grijs- dorp-hotel, waar geen afleiding mij zou kunnen bereiken. Een enorm bad, een king-size bed en wifi, what else does a stressed girl need? 

 

meer lezen 0 Berichten

za

13

jan

2018

Vacuum

‘Ik zweer je..Zó. Groot. For Real.’ Verbijsterd kijk ik naar de ruimte tussen haar twee handen. Zeker 20 centimeter. Al moet je me daar niet op vastpinnen want ik ben een meisje-meisje en heb moeite met afstanden schatten en kaart lezen. In ieder geval was de lengte die ze aangaf van bijna afschrikwekkende proporties. ‘En ook nog eens zó dik.’ Wederom gebruikt ze haar handen om de omtrek waaraan ze refereert te illustreren. Ik ben er stil van.

meer lezen 1 Berichten

za

13

jan

2018

Merry Crisis

De afgelopen weken was ik  behoorlijk offline. Dat gaat zo in een mensenleven. Ik zal u verklappen dat 2017 voor mij echt een buttjaar was. Het is begonnen met een crsis en geëindigd in een crisis. En tussendoor kwam een enorme aardverschuiving voorbij. 

meer lezen 2 Berichten

zo

17

dec

2017

Zaadsmaakveredeling

Lieve mensen, het was me het jaartje wel. Voor mij althans. We rolden hier van de ene kleine naar de volgende grotere crisis. Ik ben blij als dit jaar voorbij is, met uw welnemen.

Nu ben ik wel uit hardhout gesneden en mij krijgen ze niet klein. Niet in het minst omdat ik grootbillig en rondborstig ben en ik heb onlangs gelezen dat grootbillige en rondborstige dames langer leven, meer stamina hebben en gelukkiger zijn. Dus. Goede kans dat ik me in 2018 weer op het pad der levenslustigen kan vervoegen. 

meer lezen 0 Berichten

zo

10

dec

2017

Zo geil dat het pijn doet

Ralf Mitsch - why i love sex
Ralf Mitsch - why i love sex

Kent u dat, lieve lezers? Dat u zo geil bent dat het pijn doet? Ik wel. Nu weet ik dat ik van een hoog libido ben voorzien, maar ik kan heus wel maat houden. Een paar dagen, wat zeg ik, ruim een week zonder, dat lukt best wel.  Ik word er wat iebelig van, maar daar heb ik geen last van, alleen mijn omgeving. Maar als het langer dan ruim twee weken duurt, zoals nu, door allerlei ingewikkelde omstandigheden, dan wordt het moeilijk. Dan gaat het gewoon pijn doen. Verlangen is heerlijk, echt, ik snap als geen ander de waarde en de kracht van het verlangen. Maar er is een punt dat het verlangen lijden wordt en het lijden niet meer leuk is. Feit is, hoe minder je aan sex doet, met jezelf of anderen, op een zeker punt raakt het verlangen op de achtergrond. En als het heel erg lang duurt, kan de de prikkeling zelfs verdwijnen. Zelfbescherming van het lichaam ofzo. Iets of iemand kan je triggeren, zeggen ze, waarna het smachten genadeloos kan toeslaan. Celibaat is ongetwijfeld voor sommigen de manier om het leven te hanteren, maar aan mij is het niet meer besteed. Ik heb er pijn van.

 

Mijn hoofd te vol, geen ruimte om alleen te zijn, en in de nacht echt te moe om ook nog maar een vinger te verroeren laat staan mijn vingers te laten spelen. Het gaat zoals het gaat. En zo vliet de tijd in razend tempo en leer je leven met de feiten. Eerlijk gezegd gaat het al een poosje zo, waarbij Lustgenoot en ik de nood lenigen wanneer het kan, maar er veel minder ruimte is dan wij zouden willen.  We hebben een heel vreemd jaar, wat ik u zeg.

 

Vanochtend werd ik wakker met de sneeuw langs mijn ramen. Niet uitnodigend, maar allez, Heertje Z en Juffrouw T moeten dringend even naar buiten. Half in mijn piama (voor zover ik die heb, het is meer een oude trui en joggingbroek) en met een dikke jas scharrel ik diep weggedoken in mijn sjaal langs de witte paden van de dijk. Heer Z en Juffrouw T vonden het niks en lopen zelf weer naar huis met mij in hun kielzog. Soms denk ik wel eens dat zij denken dat ze mij uitlaten in plaats van andersom. Ik dwaal af, point being, ik heb tijd over. Tijd om in bed te liggen, te kijken naar de sneeuw en eindelijk even na te denken. Een ongekende luxe gezien de omstandigheden van de afgelopen maand. 

 

Naast me ligt het prachtige grote rode fotoboek van Ralf Mitsch. ‘Why I love sex’.  Ik sta er in, in vol naakt ornaat en met een interview ernaast. Met een heleboel andere heel interessante dames en heren. (Mocht dit een incentive zijn om het aan te schaffen: ja, ik promoot het schaamteloos, want ik vind dat goede kunstenaars alle promotie verdienen die ze kunnen gebruiken: https://www.ideabooks.nl/9789082205718-ralf-mitsch-why-i-love-sex)

Ik blader het door, lees alle verhalen, prachtig! Plotseling besef dat ik alleen ben, tijd heb en in bed lig. Hoe mooi het boek ook is en hoe graag ik ook wil verder lezen over heerlijke mooie mensen die net als ik kiezen voor de sexualiteit op een prominente plaats in hun leven: ik heb nu even andere dingen te doen. Geilheid overvalt me zo intens dat het pijn doet en ik profiteer van de tijdruimte die zomaar als een kadootje in mijn schoot valt. 

meer lezen 4 Berichten

za

18

nov

2017

Glijmiddel in je oksel

Ik kijk direct op mijn flesje of we hier te maken hebben met water of olie. Ik zit goed: we hebben hier een waterbasis. De houdbaarheidsdatum geeft aan dat ik voor jet einde van dit jaar iets leuks moet organiseren. 

meer lezen 2 Berichten

do

16

nov

2017

Slaapmiddelen

De herfst is weer in ons midden en kousendag heb ik inmiddels weer gevierd (kousendag: de dag dat het weer volledig is geoorloofd om mijn kousen te dragen, zoiets als een omgekeerde rokjesdag). Het is fijn ze weer te dragen, het is natuurlijk totally twisted me nog meer vrouw te voelen omdat ik kousen draag. Want mijn vrouwelijkheid zit niet in mijn kousen, maar in mijn hoofd.

meer lezen 0 Berichten

do

26

okt

2017

Strakker An!

"Ze weet zelf niet hoe mooi ze is als ze zo kreunend kronkelt onder mijn handen.  Ik wil mijn gezicht wentelen in haar geile sappen, het speeksel dat langs haar mondhoeken zit drinken, de fijne pareltjes zweet die onder haar borsten verschijnen aflikken.  Mijn liefste An, zal iemand ooit begrijpen wat liefde is zonder jou zo te hebben gezien?  Bernhard mag dan zeggen dat hij van je houdt, maar ik weet zeker, zo zeker, dat hij de tranen in je ogen niet opmerkt als hij op je ligt."

meer lezen 1 Berichten

do

19

okt

2017

Ik ook

Ik ook? Ja, ik ook. Natuurlijk ik ook. Ik ken geen vrouwen die ''ik niet'' zijn. Eerlijk waar. Zo is het gesteld in deze wereld. Ik ken vrouwen die slachtoffer zijn (en blijven) en ik ken vrouwen die sterker zijn door strijd. Strijd? 

Strijd ja. 


En dat ik lust voelde en liefde en bemind wilde worden en erbij wilde horen en geen idee had waar mijn grenzen lagen of hoe überhaupt nee-zeggen werkte: het was mijn eigen schuld. Toch?

meer lezen 0 Berichten

wo

27

sep

2017

De seksslaaf

Weergaloos debuut van voormalige seksslaaf!’

‘De leerling overstijgt zijn leraar!’

meer lezen 0 Berichten

zo

17

sep

2017

Interview OH Magazine

Ijdelheid der ijdelheden, maar in dit prachtige blad mogen staan is natuurlijk top! Een interview door Lydia van der Weiden, een prachtige foto van Moon Jansen en een heerlijke dag in Amsterdam met vijf andere bloggers en erotica schrijfsters: ik ben er heel blij van.

 

In het september nummer 2017 van OH Magazine lees je alles!

meer lezen

zo

17

sep

2017

Naaktslakken

Ik hurk even neer, ik wil zien hoe die beestjes bewegen. Terwijl ik een beetje van ze griezel, zie ik plotseling hoe hun trage, slijmerige en samentrekkende lichamen een bepaalde geilheid oproepen.

 

 

meer lezen 0 Berichten

za

19

aug

2017

Stemronde #8: Niemandskinderen

 

'Mijn concept van liefde bestond uit onophoudelijke lust, mijn concept van vrijheid uit beschikbaarheid. En zo werd de stille roep van mijn hart langzaam verdreven door de schreeuw van mijn orgasme en de luide kreet om een volgende.'

 

Stemronde 8: een generatiekloof. Zowel publiek als jury (hoewel behoorlijk verdeeld) stemden zo, dat ik op nummer 1 ben geëindigd deze ronde! Heel blij mee, want het was een verhaal uit mijn hart.

meer lezen 1 Berichten

zo

06

aug

2017

Mudan

‘Bestel jij maar wat verschillende gerechten Mudan, jij weet wel wat ik lekker vind toch?’

Mudan is stil en lijkt de kaart te bestuderen. Over haar brilleglazen heen kijkt ze me aan.

‘Eigenlijk weet ik niet zo zeker wat jij lekker vindt Sarah. Misschien moet je wat duidelijker zijn.’

 

Een klein verhaaltje, geinspireerd door een botanische tuin op vakantie.

 

meer lezen 1 Berichten

zo

30

jul

2017

Verkansie!

 

Nu alles weer een beetje in banen lijkt te komen en de verkansie voor de deur ligt te wachten, slaat de aloude Liza in volle kracht de zorgen en de sneuheid aan barrels en lag ik gisterenavond helemaal wakker te wezen in bed met een kloppend hart en warme dijen.

meer lezen 0 Berichten

do

27

jul

2017

Levensdrang

"Ik wil je in mij, waar dan ook, zolang het maar in me is. De eenmaligheid van ons samenzijn maakt dat alles betekenis heeft, ik alles wil doen met jou in de kortstondigheid van deze nacht."

 

 

Voor de EWA Nederland workshop van 29 juli 2017, met het thema Science Fiction, schreef ik het verhaal 'Levensdrang'

meer lezen 0 Berichten

zo

16

jul

2017

The LovePussy

‘Kijk schat, een tas vol speelgoed, nog niet uitgeprobeerd! Ik wil je niet storen hoor, maar is toch leuker om samen uit te pakken?’ 

Duhuh, wat doe ik liever, BTW aangifte of speelgoedjes uitpakken? Dus.

meer lezen 0 Berichten

za

15

jul

2017

Voetjevrijen

Met een kussentje onder mijn hoofd sluit ik de ogen. Ik heb een levendige fantasie, mocht u dat nog niet zijn opgevallen en het duurt niet lang of de eerste beelden en gedachten ploppen tevoorschijn. Ik vermijd het onderwerp ten allen tijden als het over voetenerotiek gaat, erotiek en voeten zijn te intiem naar mijn gevoel om te worden gedeeld met de wereld. Maar vanavond ontkom ik er niet aan. 

meer lezen 1 Berichten

do

06

jul

2017

OH, my ass, once again

Het jasje gaat uit en verfrist stel ik mijn blote rug op richting middagzonnetje terwijl ik op de tram wacht.
Dit is Amsterdam. ‘Pssst, hé, lekker ding...’ komt me tegemoet.
Goed voor mijn ego, dat ik word nagefloten of opmerkingen krijg. Ik glimlach zelfs terug (terwijl ik stevig doorloop): ‘Make my day Joker...’

meer lezen 3 Berichten

vr

02

jun

2017

Thewa #24: Agressie-therapie voor miskende huisvrouwen

‘Hoe ging het deze week,’ vraagt Jan-Kees als Ingrid rechtop op de sofa zit. Haar borsten hangen over  de rand van het taillekorset en de bovenrand van haar laarzen staat een beetje open nu ze zit. 

meer lezen 0 Berichten

zo

28

mei

2017

Zweetlippen

Na een half uur ben ik nog steeds wakker. Straaltjes welriekende zweetgeuren stromen van ons af. Ik vind dat niet vies, sterker nog, het heeft hetzelfde effect als feromonen op mij, een lokroep die niet wordt gehoord maar geroken en mijn gedachten dwalen af naar hot sweet en spicey taferelen. 

meer lezen 0 Berichten

zo

26

feb

2017

Onder de brug in Rotterdam-Zuid

Voor een prachtige wedstrijd, uitgeschreven in samenwerking met VPRO, Canvas en Vlaas-Nederlands Huis De Buren, stuurde ik het onderstaande verhaal in. Een zeer vrije vertaling van het verhaal "the girl under the bridge'' dat ik schreef voor Eroticon 2017.
Ik won er helaas geen prijs mee, maar ben desalniettemin wel blij met het verhaal. Hoop dat jullie het ook mooi vinden :).

 

 

meer lezen 2 Berichten

zo

15

mei

2016

Kinky Life

Zomaar uit het niets ontstond in huize Daen warempel een mooi debat over ‘’the kinky way of life’’. Grote vraag die zich daarbij aandiende was ‘’Wat zijn nu precies de definities van kinky?’’ 

Nu ja, dat is een goeie! Kan iemand mij vertellen wat wel en wat niet onder de noemer van kinky valt?

“Sterk afwijkend van de seksuele norm en daardoor aantrekkelijk”

“Pikant en enigzins pervers”

“Tegennatuurlijk en verdorven”

Dit zijn slechts enkele definities van onze vrienden van de bekende woordenboeken. En eerlijk gezegd maakte ik me daar ineens boos over. Over wiens normen hebben we het hier eigenlijk? Wie bepaalt de seksuele norm? Wie bepaalt wat tegennatuurlijk is, als er miljoenen mensen op deze prachtige aarde zich daar aan overgeven? Wanneer overschrijden wij een norm? Zo subjectief als de pest, wat mij betreft en ook volledig opgehangen aan de zedenprediking van iedere cultuur.

Dat de omschrijving van ‘pervers en kinky’ mij ineens in het verkeelde keelgat schoot, heeft alles te maken met het feit dat ik niet geloof in het begrip ‘tegennatuurlijk’.

 

Wij mensen, met al onze eigenaardigheden, zijn ook producten van de natuur. En alles wat wij in ons hebben, behoort daar dus toe. In ieder land ter wereld, in iedere tijd en in iedere cultuur, in alle gebieden op deze aarde, bestaan zaken als ‘houden van pijn’, dominantie en ondergeschiktheidsgedrag, anale seks en de drang om ons seksueel te manifesteren. Is de seksuele norm dan gewoon standje rechtopenneer binnen een relatie? Is meedoen aan een gangbang afwijkend gedrag? Maakt het ons verdorven? Is wat in de Kama Sutra beschreven is, verdorven? 

 

Ik schijn onder de noemer ‘’kinky’’ te vallen omdat ik een HeleHogeHakken fetisj heb, van korsetten houd undsoweiter. Ooit werd ik gewezen op het feit dat de ‘natuur’vrouwen in Afrika dit niet zouden doen. Ha, laat me niet lachen! Kent u de plaatjes van dames die met 30 halsringen hun nek uitrekken? Die allerlei voorwerpen door hun oren en lichaam boren? Die zich verven met Indigo en allerlei andere kleuren? Daarmee verhogen zij hun seksuele aantrekkelijkheid, mind you. 

Misschien is het wel zo dat wij, gebukt onder de normerende regels van religie, zeden en moraal, zo ver van onze natuurlijk staat van seksualiteit zijn komen te staan, dat we niet meer weten wat natuurlijk gedrag is. En dat onze perversiteit bestaat in het onderdrukken en ringeloren van onze seksualiteit. Druk geeft altijd tegendruk lieve lezers, dat is een natuurwet. Hoe zwaarder de onderdrukking van de seksuele beleving, hoe meer normerende waarden wij de maatschappij toekennen, hoe groter de uitwassen worden. Het is niet voor niets dat in landen waar de vrouw het meest wordt onderdrukt, ook het meeste geweld tegen vrouwen plaatsvindt. Gedrag wat tegenwoordig helaas steeds meer in Nederland te zien is. 

Wist u dat mensen die na een zware verslaving afkicken en weer een beetje op aarde komen, ‘eten en seks’ als eerste levensbehoefte voelen bovenkomen? Nog voordat ze behoefte krijgen aan slapen en veiligheid? Wat zegt dat over ons als mens? 

 

The kinky way of life is, in dit geval, voor mij een van de eerste levensbehoeftes. Sla me op de billen, bijt mij in de rug, laat mij rondparaderen op HeleHogeHakken met een adembenemend korset, laat mij vol genoegen het zaad van mijn wangen likken en laat mij in de late nacht of de vroege ochtend de benen spreiden om Lustgenoot in liefde te ontvangen. Dat is Leven, lieve lezers. En alles dat in ons leeft, is natuurlijk. Al die wil fistfucken, door hoge hakken wil worden vertrappeld, gebonden aan het plafond wil hangen, het heerlijk vindt om te geselen of graag neukt met opblaaspoppen: het is u allen van harte gegund! Ieder mens heeft zijn eigen liefhebberijen als het op seks aankomt en een norm is niet te geven. De enige norm die ik accepteer betreft  het wederzijds genoegen en goedvinden. Zolang er daarbij sprake is van gelijkwaardigheid, is er wat mij betreft geen taboe in het Land der Lusten.

 

En wie het in zijn hoofd krijgt dat homoseksualiteit van zowel mannen als vrouwen tegennatuurlijk zou zijn: bij bijna alle zoogdieren komt het voor! Ook bij apen, dolfijnen, olifanten en zelf honden en katten.  En wie denkt dat gangbangs of het meervoudig hebben van seksuele partners tegennatuurlijk is, moet eens een weekje op de apenrots gaan kijken. Het is alleen uit heel veel boekjes weggehaald en in de wetenschap, onder druk van macht en religie, genegeerd.
Want weet u:  Lust en vrije Lustbeleving maakt dat wij niet meer horig zijn en onze macht en kracht terugnemen als mens. Het maakt dat wij andere prioriteiten krijgen dan Volk en Vaderland. Het maakt dat wij niet meer luisteren naar de staat en wellicht onwilliger zijn hard te werken voor andermans geld.  

 

Perversiteit? Weet u wat ik pervers vind? Ontkennen hoe seksueel wij eigenlijk als wezens zijn. Lieve leuke normale mensen gebukt laten gaan onder de idee dat ze abnormaal zijn. Je lief in de kont neuken beschouwen als vies. Vrouwen zichzelf laten bedekken en angstig maagd laten blijven tot ze bijkans gek worden. Gezonde dagelijkse Lustbehoeften bestempelen als tegennatuurlijk.  Normen en waarden creëren en opleggen die nergens anders in de natuur voorkomen en die ons zeker geen betere mensen maken.  Homoseksualiteit en sodomie beschouwen als een misdaad. Vrouwen besnijden, slaan en verkrachten. Geen plezier meer mogen en daardoor kunnen beleven aan Lust. Dat is pas pervers en verdorven. Want in the end, het Leven zelf, met al haar heerlijke eigenaardigheden, is Kinky! 

Moraal van dit verhaal lieve Lezer: geniet van The Kinky Life!

meer lezen 6 Berichten