In 'Liza Vandaag' leest u mijn meest verse blog! Dat is er slechts één.
Ik schreef nog veel meer lustige blogs. Die vindt u hiernaast, aan de linkerkant, gesorteerd op jaar.
Leest u gerust eens rond, het zal u zeker plezieren.

za

24

sep

2016

8e ronde: 24-9-16

Ronde 8. Een mooi thema, maar al schrijvende wederom behoorlijk lastig. Ik ben niet zo van de popsterren, moet u weten. De opdracht luidde: een fan verschaft zich zonder toestemming toegang tot de kleedkamer van een popster. Beschrijf de sfeer voor, tijdens en na het concert en wat er in de kleedkamer gebeurt. 850 woorden en erotisch natuurlijk. Tja, groupies zijn natuurlijk een mooi onderwerp, maar om er nog iets origineels van te maken? Het is gelukt, ik was er zelf blij mee, met dit verhaal. En ik kwam hiermee op de vierde plaats en mag daarmee door naar de halve finale!! Dank weer, aan alle stemmers. Ik koos toch weer voor de weemoed en een fan wiens liefde met zijn godin meegaat tot in de dood. Wil je alle inzendingen lezen? Dat kan hier. Hieronder de mijne.

 

De Zwanenzang van Venus.

Vloekend struikelt ze de kleedkamer binnen en weet maar net de stoel te bereiken. Ze legt haar vermoeide hoofd op de kaptafel en onderdrukt een opkomend helder moment met een willekeurige pil uit één van de flesjes voor haar. Zelfs hier, onder de theaterzaal, is het ontevreden gefluit van het teleurgestelde publiek nog hoorbaar. 

Hoewel ze de door lampjes omlijste spiegel angstvallig vermijdt, registreert haar wazige brein een beweging op de achtergrond. Is het een visioen van het verleden, toen ze nog stralend en wereldberoemd was, een echte rockchick? Verdwaasd staart ze naar de reflectie die in de spiegel groter wordt. 

“Ben je mij?” vraagt Vera verward. De figuur knikt en reikt naar haar. Tedere vingers strelen haar nek. Vera’s hoofd knikkebolt naar voren als ze warme lippen tussen haar schouderbladen voelt. 

“Hoe kom je hier, ik ben toch al jaren een beetje dood?” vraagt ze met dubbele tong.

“Mijn Godin, nu we samen zijn, kan onze endosymbiose zich eindelijk voltrekken,” klinkt een lichte mannenstem. Vera begrijpt het niet. De figuur ziet er uit als zijzelf, ooit, toen ze mooi was en nummer 1 stond in de hitparade. Make-up, laarzen, zelfs de strakke suède jurk die ze heeft gedragen bij Toppop. Maar die mannenstem...ze kan het niet plaatsen. 

“Wat is endo-sim-nog-wat?” stamelt ze. 

“Dat ik in jou leef, mijn heerlijkheid, en jij in mij en we samensmelten.”

Vera maakt het niet uit. De zachte vingers en de vochtige lippen voeren haar mee naar de tijd waarin dagelijks mooie mannen op haar wachtten.
De trillende handen bewegen zich langzaam over haar siliconenborsten, glijden over haar gerimpelde buik en haar dijen.

Door de mist hoort ze gefluister: “Mijn liefste, laat me je drinken, laat je in mij herleven, in mij, je trouwste bewonderaar. Met jouw levenssappen in mij kan ik helemaal jou zijn, jouw eer herstellen, jou het podium geven dat je toebehoort en het publiek jouw laatste Venus geven. Laat ons één zijn, ik heb zoveel jaren hierop gewacht.” 


Vera raakt in vervoering, ziet zichzelf schitteren op het podium dat haar altijd heeft toebehoord, waar alle mannen haar aanbidden en de jeukende pruik en de leegheid tussen haar benen niet bestaan.

Ze grijpt hem beet en laat zich ondersteunen tot aan de canapé. Als hij met open armen daar gaat liggen, ziet ze hem pas goed. Hij is háár. Haar eyeliner, haar pruik, lippenstift in de kleur pinklady... hij is háár, maar dan zesenveertig jaar geleden. Hij heeft borsten, nep wimpers, haar parfum. Wat is hij mooi, wat was zij mooi... 

 

Vera staat hem toe haar glitterjurk omhoog te schuiven, haar panty open te scheuren en haar step-in naar beneden te trekken. Zijn hoofd, háár hoofd, begraaft zich gulzig tussen haar weke dijen. 

Met kleine kreetjes moedigt ze hem aan: ‘Oooh, wat doe je dat fijn schat, hmmm, drink me maar, drink mijn levenssappen...hoe heet je ook al weer? Hoe lang zijn we al samen schatje? Net als toen, I’m your Venus...”

 

Vera heeft geen idee wie hij is en hoe hij hier komt. Dat wist ze nooit van haar fans. Maar ze geniet van zijn tong, van zijn diep binnendringende vingers, van zijn gulzige lippen die zich vastzuigen aan haar clitoris . Hangend op de leuning geeft ze haar talenten royaal, zoals ze altijd heeft gedaan. Boven zijn gezicht bloeit haar vervallen lichaam op en siddert en trilt en beweegt ze mee op het ritme van zijn gretigheid. In haar orgasme bezingt ze het leven, het universele lied van de eeuwige lusten.

“Mijn meermin,” kermt hij onder haar, “zing voor mij, wordt één met mij; dan neem ik je plaats en zing ik voor jou, mijn liefste.” 

Haar stem galmt door de kleedkamer en dringt zijn tot Vera vermomde lichaam binnen. De omgebouwde Vera hijgt en spuit in extase zijn strakgetrokken panty vol als Vera’s levenssap langs zijn bepoederde wangen in zijn mond druppelt.

 

De klop op de deur kondigt de gestreste manager aan. Hij kijkt verbaasd naar Vera, die helder en monter voor de spiegel zit.

“Je mot weer Veer, in godsnaam, doe niet te moeilijk en zing gewoon wat we hebben afgesproken. Geen poespas zoals daarnet oké?”

Vera knikt gedwee terwijl ze haar wimpers opnieuw opplakt.

“Tis net of je anders ben as daarstraks Veer, nou ja, over 2 minuten klaar oké?” zegt hij en vlucht voor het gezeur dat hij verwacht.

 

Voor hij Vera’s zwanenzang laat klinken, kijkt hij achter de canapé en streelt het naakte witte lichaam.  De hernieuwde Vera knielt, kust liefdevol de verstarde glimlach op haar levenloze gezicht en trekt dan de glitterjurk die hij nu aan heeft strak. 

 

De volgende ochtend schreeuwen de krantenkoppen:

“Vera Mariskes’ laatste schitterende optreden!”

“Onverwachte opleving van The Lady voor haar einde.”

 

Twee vuilnismannen vinden daags na haar overlijden een man half omgebouwd tot vrouw in een container achter het theater, met doorgesneden polsen. Dezelfde dag dat Vera onder enorme publieke belangstelling wordt begraven en haar rauwe rock-songs de hele dag op de radio te horen zijn, verdwijnt het lichaam van de man die haar ‘the last moment of fame’ gaf, eenzaam en roemloos in de gemeentelijke vuuroven.

meer lezen 0 commentaren

vr

23

sep

2016

Kousendag

Serieus hè, ik voel me soms een vergeten soort. Vergeten in de zin van over het hoofd gezien, een dolende roeper in de verdorrende woestijn. Nu ben ik niet graag van het slachtofferige type, dus ik neem de laptop ter hand en ben vastbesloten een nieuw evenement te starten in de Lage Landen. Een dag die nog leuker is dan rokjesdag en, net als Martin Bril, eeuwige vaderlandse roem mij ten deel doet vallen. 

Deze blog is een hartenkreet van erotiste tot de mensheid, een lokroep tot deelname aan de perfecte antagonist van de bekende rokjesdag.

‘Wat is er aan de hand in huize Liza Daen, met zo’n hartekreet?’ denkt u wellicht. Of misschien denkt u dat ook niet, maar dat mag de pret niet drukken. Gemakshalve ga ik ervan uit dat u het wel denkt en ook nog weten wil, want anders zou het voor mij flauw zijn deze blog te schrijven.

 

Ik hoor het weemoedige zuchten dat die heerlijke nazomer toch echt voorbij is, dat het weer donker wordt en koud is in de avond en zoal meer. Wij Hollanders kunnen zo mooi klagen, het is een ware kunst. Waar rokjesdag alle aandacht trekt sinds de heer Bril er een keertje iets over heeft gezegd (in mijn puberjaren bestond rokjesdag nog niet), slaat men totaal geen acht op de omgedraaide beweging. Terwijl de komst van de eerste echte lentedag met veel plat vertoon de voorpagina’s haalt, en – godbetere- zelfs het RTL journaal en Hart van Nederland, hoor je niemand, echt niemand, over de heerlijke herfst en de vrolijke voordelen die dit met zich meeneemt.

Niemand? Nee, toch! Een verstokte erotiste met een paar eigenaardige fetisjen aan de Rotterdamse kant van de Lage Landen doet een appèl op uw fantasie. 

Het is Herfst, lieve lezers, hoera ende hoezee: het is tijd voor Kousendag!  

De sluimerende avonden zijn verdwenen en met een schok constateren we ineens dat het om 7 uur al donker is. Voor sommige dames (excusez, en heren) gaan de rokjes weer de kast in, tezamen met allerlei andere frivoliteiten die kennelijk alleen bestaansrecht hebben in de zomer.

Zo niet in huize Daen. Daar blijven de rokjes en de jurkjes en de hakjes gewoon hangen, liggen en staan  en wordt er niets verstopt noch afgedaan. Een bittere winterdag te na gesproken, geen grote wollen onderbroeken hier! Ik verheug me erop onder al deze schatjes mijn kousen weer te kunnen dragen. 

 

En waar ik kousen zeg, heb ik het over Kousen met een hoofdletter en uitroepteken. Kousen!

Kousen met een kanten rand, kousen met een naadje, kousen die zichzelf omhoog houden en kousen die ik omhoog laat houden door jarretelgordeltjes van allerlei pluimage. Strakke strenge stoere gordels van satijn met 6 of 8 bandjes, kanten brede gordeltjes in wit, rood of zwart, al dan niet voorzien van een waisttrainer. Ik hou van kousen. Ik ben GEK OP Kousen. Kousen!

 

Voor mij betekent de herfst niet de aankondiging van een lang, koud en weemoedig seizoen. Ik denk aan mijn open haard en mijn heerlijke Lustgenoot die ervoor ligt, terwijl de stormen rond het huis blazen.  Ik kijk niet naar de overvolle treinen en wegen, niet naar het verlangen naar de zwoele avonden in de tuin, niet naar opstaan en thuiskomen in het donker. Neen, lieve lezers, naar al deze weemoedige melancholie kijk ik niet. Ik denk aan het verheugde gezicht van Lustgenoot, als hij zacht zijn hand laat glijden over het naadje van de kous. Ik denk aan het kippenvel, niet van de kou maar van plezier, als ik het gladde zijde mijn witte winterbenen voel strelen.  Ik denk, en hier komt vanuit de voorpret toch een stukje weemoed tevoorschijn, aan de witte tranen van Lust die verschijnen of achterblijven tijdens of na het Spel der Spelen, zo een prachtig contrast met het glinsterende zwart dat ik draag als een tweede huid. 

Ik bloos bij de gedachte hoe doorzichtige parels worden opgelikt door de fluwelen tong van mijn Lustgenoot, en de sensatie die dit geeft: warme tong over zijden kous.

Ik voel de vlinders in mijn buik in wanorde opfladderen als ik denk aan het gevoel van  Kousen aandoen en Kousen afrollen. 

Omg, hoe heerlijk, het Kousenseizoen is aangebroken en ik kan niet wachten op de eerste kille dag die volledig rechtvaardigt dat ik in mijn gekouste benen de wereld doorloop. 

 

Het dragen van kousen vraagt om kleine rituelen in de dagelijkse bedrijfsvoering. Kleine rituelen die mij doen anticiperen op de voorpret en waar ik gek op ben. Natuurlijk sta ik in de donkere koude ochtend, met een zeurende heertje Z. aan mijn voeten die jengelt dat hij naar buiten wil, echt niet iedere werkdag  een half uur zwoel en sexy mijn kousen over mijn gladgeschoren benen uit te rollen. Noch zie ik er iedere werkdag uit als een volleerde pin-up. Maar zelfs op de dagen van zeurende hondjes, tijdgebrek en degelijke werk-outfits heb ik kousen aan, al dat zijn dat de gewone-door-de-weekse-ik-heb-haast-dragertjes. En jawel, ik draag ook wel eens een enkele keer een broek (U leest het goed! Het komt in de beste families voor...). Maar als het even kan, neem ik de tijd voor het aantrekken van mijn kousen. Iedere dag.  

 

Het grootste plezier is het gereedmaken voor een gelegenheid. Zoals een afspraakje met Lustgenoot, als ik hem enkele dagen niet heb gezien of gesproken. Hoewel vroeger enkele weken ook weleens passeerden, zijn wij tegenwoordig overgeleverd aan onthoudingsverschijnselen na enkele dagen en zijn wij niet bereid om af te kicken. 

In ieder geval, het “mij gereed te maken” is een genoegen in zichzelf. Douchen, scheren, kleding uitzoeken en als laatste, het bij de outfit passende ondergoed bestaande uit minimaal bh, gordeltje en kousen (ik laat het slipje hier niet voor niets achterwege, ik leid een grotendeels sliploos bestaan).

 

Na jaren praktijktraining, weet ik ieder jarretelclipje te bezweren in welke houding dan ook. Het afrollen van de Kous, met de vingers achter de rand gehaakt de kousenrand toebrengen naar de clipjes, het omvatten van de zijde om mijn huid – als een erotische omarming – het voelen trekken en schuren van het jarretelbandje: ik vind het allemaal even heerlijk.  De kleine blik van verstandhouding met Lustgenoot als wij in de bewoonde wereld zijn en ik zijn ogen zie afdwalen naar mijn gekouste been.  De bandjes voelen bewegen als ik tijdens een decente vergadering de benen over elkaar sla, relativeert absoluut de dagelijkse werk-beslommeringen.  De strakke rok snel naar boven kunnen schuiven in het damestoilet en direct kunnen gaan zitten zonder eerst nare zweterige  pantykruisjes opzij te moeten doen maakt de wereld een beetje fijner.  De Kous, lieve lezer, maakt mij een gelukkiger mens.

 

Ik nodig u van harte uit deze eerste Kousendag met mij te vieren. Als Rokjesdag een eigen plaats heeft veroverd en met vreugde wordt begroet, heeft Kousendag op de eerste herfstdag evenveel – zo niet meer- bestaansrecht. Dus op  de eerstvolgende frisse dag die een Kous waardig is, denkt u dan even aan deze uitnodiging van Liza Daen. 

Ik ben net een eekhoorn, die in de tijden van overvloed haar voorraad heeft aangelegd en wacht op de winterse koude. Mijn la is vol van kousen, die smachten om te worden gedragen.
Kom maar door met die herfst!

meer lezen 1 commentaren

za

10

sep

2016

Vochtigheden

Zet mij onder de douche, in een bad, in een sauna of, hallelujah, in de woeste zee of een onder waterval, en ik ben gelukkig. Water heeft iets magisch. In water voel ik leven en waar leven is, is lust.

 

Zelfs als het buiten stormt en de regen tegen de ramen striemt, kijk ik graag naar hoe de druppels loom langs het raam naar beneden glijden. Alles wat met water en druppels te maken heeft, is voor mij een erotisch beeld.  Op de een of andere manier nodigt het me uit om met mijn vinger er doorheen te gaan, het op te likken, er in onder te dompelen: afijn, u get the picture.

 

Vocht en water en druppels doen mij denken aan de tranen van lust die, gewild of ongewild, vrijkomen bij warme gedachten, erotische fysikiteiten of anderszins. 

In huize Daen is de uitdrukking: ‘Ik voel nattigheid’ geen aankondiging van een desastreuze ramp, maar van een evenement van prettiger aard.

 

Onlangs schreef ik een verhaal (het verslag) over het mannelijke orgasme voor de oktober workshop van EWA. Het was eigenlijk geen verhaal, maar een soort van poëtische porno: een aaneenschakeling van heerlijke nattige beelden in mijn hoofd op het papier gespoten, zo te zeggen.

 

Het schrijven inspireerde en leidde naar allerlei plezante filmpjes van ejaculerende en zeer vochtige aard, maar ook naar allerlei zinnen en frases die met nattigheid te maken hebben. Zulke zinnen houd ik bij in een boekje. Uitermate vermakelijk als ik op zoek ben naar inspiratie als ik een inspiratieloos momentje heb. De ene bladzijde vol gepend met zinnen over bondage, de andere over pijpen of masturberen of, zoals nu, over nattigheden en ejaculaties. Ik vraag me wel eens af, als het boekje mij zou overleven, hoe vreemd dit zal toeschijnen aan de erven die mijn nalatenschap doorspitten.

Enniewee, ik dwaal weer af, vochtigheden hebben mijn grote aandacht. In veel van mijn verhalen komen aangename spuitfestijnen op de een of andere manier aan de orde.  Kennelijk laat ik mij graag inspireren door de waterkracht en dat gaat vanzelf. Niet voor niets is er pas leven mogelijk met zuurstof en water (en vast nog wel iets, maar dat laat ik gemakshalve even achterwege).  Levenslust kan wat dat betreft voor mij niet bestaan zonder nattigheid. Zou Lustgenoot mijn voorliefde voor alles wat stroomt en vloeit en druppelt en spuit niet delen, waren wij niet zo’n uitermate goede match geweest.

Dit wetende en van uitdagingen houdende, heb ik mezelf een nieuwe uitdaging gesteld: ik wil een erotisch verhaal produceren zonder vocht. Vraag me niet waarom ik zulke dwaze dingen doe, ik hou er nu eenmaal van.  Maar jemig, ik ben nu al een paar weken bezig en het is mij nog steeds niet gelukt. Het lijkt er naar toe te gaan, dat er geen fysieke interactie kan bestaan zonder nattigheid! De invalshoeken worden daarmee steeds gekker. Een orgasme? Nop...nat! Pijpen? Gaat niet...speeksel enzo. Penetratie? Zucht...u raadt het al, een no-no. Ik kom daarmee niet veel verder dan strelen, knevelen, spanking, bondage en droogneuken. Maar ja, achter de schermen van deze heerlijkheden worden dames toch geil en nat en worden de heren onderworpen aan voorvochtigheid. Hoe moet dit nu verder? Kan erotiek bestaan zonder vocht?

Langzaam kom ik tot de conclusie, dat het een onmogelijkheid is. Nu houd ik niet van opgeven en zeker niet van mijn uitdagingen niet kunnen vervullen. Maar met de gedachte dat Lustige Erotiek niet bestaat zonder nattigheid, kan ik wel leven.

Zou het daarom zijn dat ejaculaties en vochtigheden van beide sexen mij mateloos inspireren? Zo de natuur in de macrokosmos water nodig heeft om te bestaan en te groeien, zo zijn liefdessappen en vloeibare lust een bron van leven in de microkosmos, als wateren die onze ziel doen ontkiemen. Mooie gedachte...

meer lezen 0 commentaren

zo

28

aug

2016

Het Verslag - Workshop 1/10/16

Voor de EWA workshop van 1 oktober is het thema "het mannelijk orgasme". Waar het vrouwelijk orgasme en alle bijkomende emoties veel en vaak beschreven wordt, blijft die van de man een beetje achter. Tijd voor wat aandacht! Ik schreef hiervoor "Het Verslag".

 

Het Verslag

“Ik was supergeil, spoot over je heen en toen was ik moe.” En daar kan ik het mee doen. “You must be joking,” probeer ik nog, maar hij lacht me nog net niet uit en gaat gewoon verder met zijn eigen besogne.

Gisteravond waren we na een drukke week ons gezamenlijke weekend begonnen. Omdat we elkaar al even niet hebben gezien als het weekend nadert, zijn we meestal geil en opgewonden. Gisterenavond was dat niet anders en waren we al vroeg in bed beland. Geil of niet, de moeheid speelde ons parten en ons intermezzo was kort, krachtig en lekker, precies zoals hij beschrijft. 

 

Ik staar naar mijn laptop. Het witte blad flikkert als ik er te lang naar kijk. Af en toe typ ik wat woorden, haal ze weer weg en probeer het opnieuw. Ik zucht, dit schiet niet op. 

Bastiaan maakt aantekeningen, binnenkort geeft hij een lezing en hij wil zich goed voorbereiden. Verdiept in het opengeslagen boek lijkt het wel of hij vergeten is dat ik naast hem zit.  Stom om dan een vraag te stellen als ‘Hoe voelt dat, een orgasme voor een man?’ bedenk ik me nu. Maar ja, ik heb beloofd er een verhaal over te schrijven en ik wil precies weten wat hij dan voelt. Ik sta op en loop naar het menshoge raam dat uitkijkt over de tuin. Het weerspiegelt de harde realiteit: mijn haar in een vlassig staartje, een vormloze pyjamabroek en een slobbertrui. De ultieme schrijf-outfit, maar geenszins geschikt om je geliefde te verleiden tot gevoelige uitspraken. Ik realiseer me dat ik, wil ik een waarheidsgetrouw verslag kunnen doen, andere maatregelen moet nemen. In het voorbijgaan naar boven vlinderkus ik de blote huid van zijn nek. Verstrooid kust hij me terug in de lucht en buigt zich weer over zijn boek.

 

De gordijnen in mijn slaapkamer zijn nog gesloten en het bed ligt er nog net zo verward bij als in de vroege ochtend. De nu opgedroogde vlekken op het laken, sporen van passie die niet vervliegen, maken me warm. Snel trek ik mijn vormloze outfit uit, ga naakt voor mijn grote kast staan en laat mijn handen glijden over de stapel gevouwen jurkjes. Mijn lade met lingerie lijkt me meer geschikt voor mijn plan en ik stort de lade leeg op mijn bed om talloze gordeltjes, kousen en bh-tjes te sorteren. Kiezen is een kunst en omdat ik nog enigszins in de schrijf- en zucht modes zit, besluit ik eerst een douche te nemen en onder de warme waterstraal pas te kiezen.

 

Een uur later bekijk ik mezelf in de spiegel. Dat de zachte delen van mijn lichaam worden ingesnoerd en bijeen gehouden door een nauwsluitend zwartsatijnen korset met acht jarretelklipjes, doet wonderen voor mijn silhouet. Daarboven draag ik een witte bloes die mijn grote, net niet meer stevige, borsten strak omspant. Kousen en hoge hakken maken het geheel af. Ik zie er zelfbewust en geil uit. Cliché maar effectief. Vreemd, hoe een paar kledingstukken maken dat ik me van Ma Flodder voel transformeren in een vamp van Helmut Newton. Mijn heupen worden tegen elkaar gedrukt, wat maakt dat ik niet meer heupwiegend kan lopen, maar mijn benen hoog moet optrekken om een stap te maken en beheerst en kalm moet bewegen. De ultieme catwalk-walk.

 

Bastiaan heeft inmiddels het grote licht boven de tafel aangedaan, maar verder zit hij nog precies hetzelfde: over zijn boek gebogen in diepe concentratie, alsof er geen tijd is gepasseerd tussen een uur geleden en dit moment. De lamp verlicht zijn schrijvende handen, de handen die ik zo liefheb, de handen die zoveel schoonheid creëren, de handen waar ik altijd naar verlang.  Hij kijkt niet op, waarschijnlijk hoort hij me niet eens.

Mijn hakken tikken luid en afgemeten op het parket. Mensen spitsen niet hun oren maar reageren met hun lichaam en ik weet zeker dat zijn gezicht bijna onzichtbaar naar rechts draait. Uiterst langzaam en nadrukkelijk benader ik hem van achteren, ga achter zijn stoel staan en fluister zijn naam. Bastiaan kijkt schuin achter zich. 

“Tjezus,” mompelt hij, “een fata morgana...” en draait nu niet alleen zijn lichaam maar de hele stoel.

Ik lach niet. Hij ook niet. Alleen onze ogen raken elkaar aan. Na dit eerste contact, leunt Bastiaan achterover en steekt een sigaartje op. Het geluid van de aansteker verbreekt de stilte die zinderend tussen ons hangt. De rook die langzaam van tussen zijn lippen omhoog kringelt, geeft de hele kamer een erotische lading. Ik draai me in de rondte, als een danseresje in een speeldoosje maar dan in slow-motion. Met mijn billen naar hem toe spreid ik iets mijn benen, buig voorover en streel met mijn handen over de kousenrand en de jarretels. Ik voel zijn blik op mijn huid branden.

“Marijke...” fluistert hij, “kom bij me.” Ik hurk voor zijn stoel en kijk naar hem op. De enige manier voor een vrouw om verleidelijk te hurken is op hele hoge hakken en met een korset. 

Zó zitten, enigszins wijdbeens, en de jarretelbandjes aangespannen te voelen op mijn dijen en de baleinen in mijn middenrif te voelen drukken, het doet iets met mij. Alsof alle schaamte uit me wordt geperst en er geen enkele ruimte meer is in mijn lichaam voor terughoudendheid. Ik voel me mooi en ik wil hem verleiden, niets anders is er nog over.

 

Zijn kruis is op ooghoogte en ik zie dat zijn joggingbroek strak gespannen staat. Weer kijk ik naar hem op; zijn bleke concentratie heeft plaats gemaakt voor een rode gloed op zijn wangen en kloppende aders in zijn nek.  Hij reikt naar mij, naar mijn haar dat in een knot is opgebonden en naar mijn nek die bloot en weerloos in de opstaande kraag van mijn bloes ligt. Zijn hand voelt warm, als altijd. Hij is niet dwingend, maar zijn subtiele bewegingen maken onmiddellijk duidelijk dat ik dichterbij moet komen, dichterbij hem. Ik schuif wat naar voren en leg mijn wang op zijn bovenbeen. Bastiaan streelt de aanzet van mijn haar in mijn nek en laat twee vingers afdwalen over de bovenkant van mijn rug. Ik krijg er kippenvel van, van zijn subtiele strelingen die de elektrische lading van zijn vingertoppen naar de donzige haartjes op mijn rug doen overspringen. 

Ik schuif nog dichterbij; met mijn bovenlichaam tussen zijn benen en mijn mond licht geopend blaas ik mijn begeerte door de stof op zijn kruis. Zijn gezwollen lid reageert door opgewonden te bewegen. Bastiaan legt beide handen aan de zijkant van mijn gezicht – hij vraagt niets, nooit iets, maar ik weet. Ik weet van zijn hartstocht en zijn onderhuidse passie, ik ken iedere beweging, ik hoor aan zijn ademtocht al wat hij wil.  En ik wil niets liever dan hem dat geven, mij aan hem te geven.

Mijn vingers haken zich achter de elastieken band en schuiven zijn sweats naar beneden. Hij heeft er niets onder aan en zijn pik springt naar buiten, tegen mijn handen aan. Ik ruik hem, de geur van lust, de geur die we samen maakten gisteren in bed. Met mijn neus in zijn lies snuif ik iedere druppel geurstof op. Het zijn feromonen die me boven alles opwinden.

Om mijn plan te doen slagen moet ik niet te snel gaan nu. Het puntje van mijn tong draait zich listig om zijn eikel, die glimt en bloot ligt en waarop een traan van lust is verschenen. Ik vouw mijn lippen om hem heen en zuig hem naar binnen, tergend langzaam. Zijn magische handen worden ongeduldig en duwen zachtjes mijn hoofd naar voren om me aan te sporen. Eén keer doe ik het: ik ontspan mijn wangen en mijn tong en laat hem tot diep in mijn keel naar binnen glijden.  Nog geen halve minuut, tot ik naar adem snak en mijn saliva langs mijn mondhoeken naar buiten vloeit. Hij kreunt en buigt zijn bovenlichaam licht naar voren, drukkend tegen de bovenkant van mijn hoofd. 

“Marijke,” fluistert hij nu weer, “neem me dan.” 

Maar ik neem hem niet en maak me los van hem.

“Ben je zo geil, mijn mooie tovenaar?” zeg ik op mijn allerliefst. Bastiaan gromt, ergens vanuit de diepte.

“Zeg me dan, zeg me hoe het voelt...” begin ik nu. Met een sissend geluid perst hij de lucht tussen zijn tanden door. “Zeg me dan hoe het voelt, dan neem ik je”en lik even over zijn staande schacht.

“Je bent een kleine heks Marijke,” zegt hij.

“Het is alsof er een monster in mijn pik zit. Een monster dat honger heeft. Het is moeilijk te negeren, want als het monster wakker is, voel ik dat in mijn hele lijf. Het is een honger naar beweging, naar dat ene gevoel, een honger naar iets dat zo primair is dat alle andere aardse zaken verdwijnen. Honger naar jouw lippen, honger naar jouw kutje, honger naar je lijf....”

Ik beloon hem door zijn ballen in mijn mond te nemen en naar binnen te zuigen. Met mijn tong streel ik zijn gevoelige huid tot deze samentrekt. Ik leg een hand om zijn nu harde schacht, de huid is dun zodat het bloed dat er doorheen raast voelbaar is. Als ik hem niet vast zou houden, zou hij ongecontroleerd meebewegen in het ritme van zijn hartslag. Ik lik hem, vanaf de onderkant tot aan de vochtige eikel die groot en dik en roze is geworden. Terwijl ik mijn hand rustig op en neer beweeg, neem ik zijn top tussen mijn lippen. Het kloppen van zijn bloed neemt toe, evenredig aan mijn gretigheid. Van ademen is geen sprake meer, het is eerder het hortend ontsnappen van lucht. Ik stop als ik zijn ballen, waar ik mijn andere hand onder heb gelegd, weer voel samentrekken. Ik toom mijn eigen geilheid in en kijk even naar boven, naar zijn scherpe ogen. 

 

“Maar ik denk helemaal niets Marijke, echt helemaal niets!” begint hij direct. 

“Het enige dat ik wil is dat je me pijpt, met lange diepe halen, met je tong om mijn eikel gekronkeld. En ik wil naar je kijken terwijl je dat doet.” 

Hij duwt zijn heupen naar boven en houdt zijn pik omhoog. 

Zijn woorden resoneren, ik vind het heerlijk als hij zo ongeduldig wordt en zijn begeerte naar mij bijna voelbaar door de ruimte suist.

“Denken, willen en voelen zijn verschillende dingen schat,” zeg ik verbazend kalm. 

“En als je wilt dat ik doorga, neem ik geen genoegen met zo’n opmerking. Wat vóel je?, dat is wat ik wil horen.” 

Bastiaan zucht geërgerd. 

“Jullie vrouwen met je voelen...Begrijp je dan niet dat je sommige dingen niet kunt kunt uitdrukken, maar alleen kunt ondergaan? Dat ik er geen woorden voor heb, geen gerationaliseerde statements, geen ingewikkelde handleidingen, wil niet zeggen dat ik niets voel! Het voelt heerlijk, het is geil, dat is het en niet anders. En door al dat gepraat tussendoor daalt de lust wel hoor.” 

We kijken allebei naar zijn pik die hij nog steeds in zijn handen houdt, maar zichtbaar aan stevigheid afneemt. 

Ik voel me een beetje schuldig en sta op. Ik heb geen slipje aan en sta met mijn naakte poes recht voor zijn neus.  Bastiaan bedenkt zich geen moment, pakt me bij mijn heupen, glipt zijn vingers onder de rand van mijn korset en trekt mij zo binnen het bereik van zijn mond. Zijn tong meandert zich een weg tussen mijn lipjes en mijn clitoris. Ik probeer hem te sturen met mijn handen op zijn hoofd, maar met een hand pakt hij de mijne vast en houdt ze op mijn rug. Door mijn korset moet ik kaarsrecht blijven staan. In de paar minuten dat hij me drinkt, word ik zo opgewonden dat ik sta te trillen op mijn benen. Ik kreun en ik draai met mijn heupen en druk mijn bekken tegen zijn gezicht, weerloos en verlangend naar méér. Hij kent me zoals ik hem ken, hij kent mij beter dan wie dan ook, de kleinste beweging, de zachtste zucht – hij weet precies hoe hij me naar de vulkaan brengt. En stopt.

“Dus, mijn geile Marijke, wat voel je dan nu?” vraagt hij met een ironisch lachje. Ik bloos tot achter mijn oren, maar zet toch mijn rechterbeen hoog op de stoelleuning en met een losgeworstelde hand laat ik mijn vingers tussen mijn vochtige lippen glijden, zodat hij me goed kan zien.

“Ik voel dat je me zo heel hard gaat nemen,” zeg ik zo uitdagend mogelijk terwijl ik verder ga met masturberen. 

“Zo makkelijk kom je er niet van af dametje. Wat voel je nu, in je lichaam?”

Tussen de lust graaf ik naar woorden. 

“Ik voel dat mijn kutje leeg is en gevuld wil worden. Ik voel me zo warm daar binnen, zo heet, en niets anders dan wrijving zal me verlossing geven. Een vuur dat brandt, een explosie die wil ontploffen, mijn spieren die zeuren om in iets te knijpen, mijn klitje pulseert. Het is net als jeuk, als je niet krabbelt word je gek!”

Ik zie zijn pik weer omhoog komen en zijn hand op en neer gaan. De opwinding is nu zo groot, dat we beiden niets meer zeggen kunnen. Ik kijk naar hem, hij kijkt naar mij.  De woorden vallen uit mij weg, de vragen verdwijnen in ons samenzijn. 

Ik kan niet meer blijven staan en ga, met rechte rug en gespreide benen, op zijn knieën zitten. Hij rukt de knoopjes van mijn bloes, bevrijdt mijn borsten, neemt gulzig een van mijn tepels in zijn mond en bijt er hard in. Ik voel het geil langs mijn hand lopen en steek een vinger tussen zijn lippen om me te laten proeven. Het is alsof de kurk van de fles springt als zijn tong langs mijn vingers gaat. Schokkend kom ik klaar. Hij houdt me vast, al laat hij geen moment het straffe tempo waarmee hij zich aftrekt tanen. Ik weet dat hij op de rand van de afgrond staat, ik hoor het aan zijn ademstoten, ik zie het aan het glinsterende zweet dat op zijn voorhoofd en borst tevoorschijn parelt, ik zie het aan zijn pik waarop de aders nu zichtbaar zijn en ik zie het aan zijn ballen die nu zo strak staan dat alle losse huid verdwenen is. Ik wil nog meer zien, hem zien, van heel dichtbij, alles. Nog slap in mijn benen stap ik van zijn schoot, hurk en kijk in verwondering naar het hart tussen zijn benen. Ik streel met mijn vingers langs zijn ballen en kijk ondertussen afwisselend naar zijn gezicht en naar zijn rood aangelopen machtige wapen.

 

Met zijn mond wijd open en zijn ogen gefixeerd op mijn gezicht, houdt hij plots zijn hand stil en richt zijn pik op mij. In een magisch moment slingert hij zijn zaad over me heen, over mijn wangen, over mijn lippen, over mijn borsten en mijn handen. 

Ik voel me blij, alsof niet zijn pik maar mijn hart overstroomt en lik alles van mijn vingers en kruip weer op zijn schoot. Met zijn zaad nog op mijn tong zoen ik hem intens. Hij drukt me tegen zich aan, een beetje buiten adem hangen we samen in elkaar.

 

“Meisje,” zegt hij teder en kust me in mijn nek, “meisje, dat was fijn...” Ik knik en begrijp ineens dat je sommige dingen niet kunt vangen in het spinrag van woorden. Die moet je gewoon voelen. De betovering van zijn orgasme zit niet in zijn zaad, maar in mijn eigen hart.

 

meer lezen 1 commentaren

zo

15

mei

2016

Kinky Life

Zomaar uit het niets ontstond in huize Daen warempel een mooi debat over ‘’the kinky way of life’’. Grote vraag die zich daarbij aandiende was ‘’Wat zijn nu precies de definities van kinky?’’ 

Nu ja, dat is een goeie! Kan iemand mij vertellen wat wel en wat niet onder de noemer van kinky valt?

“Sterk afwijkend van de seksuele norm en daardoor aantrekkelijk”

“Pikant en enigzins pervers”

“Tegennatuurlijk en verdorven”

Dit zijn slechts enkele definities van onze vrienden van de bekende woordenboeken. En eerlijk gezegd maakte ik me daar ineens boos over. Over wiens normen hebben we het hier eigenlijk? Wie bepaalt de seksuele norm? Wie bepaalt wat tegennatuurlijk is, als er miljoenen mensen op deze prachtige aarde zich daar aan overgeven? Wanneer overschrijden wij een norm? Zo subjectief als de pest, wat mij betreft en ook volledig opgehangen aan de zedenprediking van iedere cultuur.

Dat de omschrijving van ‘pervers en kinky’ mij ineens in het verkeelde keelgat schoot, heeft alles te maken met het feit dat ik niet geloof in het begrip ‘tegennatuurlijk’.

 

Wij mensen, met al onze eigenaardigheden, zijn ook producten van de natuur. En alles wat wij in ons hebben, behoort daar dus toe. In ieder land ter wereld, in iedere tijd en in iedere cultuur, in alle gebieden op deze aarde, bestaan zaken als ‘houden van pijn’, dominantie en ondergeschiktheidsgedrag, anale seks en de drang om ons seksueel te manifesteren. Is de seksuele norm dan gewoon standje rechtopenneer binnen een relatie? Is meedoen aan een gangbang afwijkend gedrag? Maakt het ons verdorven? Is wat in de Kama Sutra beschreven is, verdorven? 

 

Ik schijn onder de noemer ‘’kinky’’ te vallen omdat ik een HeleHogeHakken fetisj heb, van korsetten houd undsoweiter. Ooit werd ik gewezen op het feit dat de ‘natuur’vrouwen in Afrika dit niet zouden doen. Ha, laat me niet lachen! Kent u de plaatjes van dames die met 30 halsringen hun nek uitrekken? Die allerlei voorwerpen door hun oren en lichaam boren? Die zich verven met Indigo en allerlei andere kleuren? Daarmee verhogen zij hun seksuele aantrekkelijkheid, mind you. 

Misschien is het wel zo dat wij, gebukt onder de normerende regels van religie, zeden en moraal, zo ver van onze natuurlijk staat van seksualiteit zijn komen te staan, dat we niet meer weten wat natuurlijk gedrag is. En dat onze perversiteit bestaat in het onderdrukken en ringeloren van onze seksualiteit. Druk geeft altijd tegendruk lieve lezers, dat is een natuurwet. Hoe zwaarder de onderdrukking van de seksuele beleving, hoe meer normerende waarden wij de maatschappij toekennen, hoe groter de uitwassen worden. Het is niet voor niets dat in landen waar de vrouw het meest wordt onderdrukt, ook het meeste geweld tegen vrouwen plaatsvindt. Gedrag wat tegenwoordig helaas steeds meer in Nederland te zien is. 

Wist u dat mensen die na een zware verslaving afkicken en weer een beetje op aarde komen, ‘eten en seks’ als eerste levensbehoefte voelen bovenkomen? Nog voordat ze behoefte krijgen aan slapen en veiligheid? Wat zegt dat over ons als mens? 

 

The kinky way of life is, in dit geval, voor mij een van de eerste levensbehoeftes. Sla me op de billen, bijt mij in de rug, laat mij rondparaderen op HeleHogeHakken met een adembenemend korset, laat mij vol genoegen het zaad van mijn wangen likken en laat mij in de late nacht of de vroege ochtend de benen spreiden om Lustgenoot in liefde te ontvangen. Dat is Leven, lieve lezers. En alles dat in ons leeft, is natuurlijk. Al die wil fistfucken, door hoge hakken wil worden vertrappeld, gebonden aan het plafond wil hangen, het heerlijk vindt om te geselen of graag neukt met opblaaspoppen: het is u allen van harte gegund! Ieder mens heeft zijn eigen liefhebberijen als het op seks aankomt en een norm is niet te geven. De enige norm die ik accepteer betreft  het wederzijds genoegen en goedvinden. Zolang er daarbij sprake is van gelijkwaardigheid, is er wat mij betreft geen taboe in het Land der Lusten.

 

En wie het in zijn hoofd krijgt dat homoseksualiteit van zowel mannen als vrouwen tegennatuurlijk zou zijn: bij bijna alle zoogdieren komt het voor! Ook bij apen, dolfijnen, olifanten en zelf honden en katten.  En wie denkt dat gangbangs of het meervoudig hebben van seksuele partners tegennatuurlijk is, moet eens een weekje op de apenrots gaan kijken. Het is alleen uit heel veel boekjes weggehaald en in de wetenschap, onder druk van macht en religie, genegeerd.
Want weet u:  Lust en vrije Lustbeleving maakt dat wij niet meer horig zijn en onze macht en kracht terugnemen als mens. Het maakt dat wij andere prioriteiten krijgen dan Volk en Vaderland. Het maakt dat wij niet meer luisteren naar de staat en wellicht onwilliger zijn hard te werken voor andermans geld.  

 

Perversiteit? Weet u wat ik pervers vind? Ontkennen hoe seksueel wij eigenlijk als wezens zijn. Lieve leuke normale mensen gebukt laten gaan onder de idee dat ze abnormaal zijn. Je lief in de kont neuken beschouwen als vies. Vrouwen zichzelf laten bedekken en angstig maagd laten blijven tot ze bijkans gek worden. Gezonde dagelijkse Lustbehoeften bestempelen als tegennatuurlijk.  Normen en waarden creëren en opleggen die nergens anders in de natuur voorkomen en die ons zeker geen betere mensen maken.  Homoseksualiteit en sodomie beschouwen als een misdaad. Vrouwen besnijden, slaan en verkrachten. Geen plezier meer mogen en daardoor kunnen beleven aan Lust. Dat is pas pervers en verdorven. Want in the end, het Leven zelf, met al haar heerlijke eigenaardigheden, is Kinky! 

Moraal van dit verhaal lieve Lezer: geniet van The Kinky Life!

meer lezen 5 commentaren